Φοίβη

«Εμπρός της γης

οι πεινασμένοι…»

Αγαπητή Φοίβη, δεν θα πας για μπάνια;

Είμαι τώρα στην Κω και περνώ πολύ καλά, έστω και με τα Μνημόνια. Ευτυχώς η θάλασσα, ο αέρας και ο ήλιος είναι ακόμη δωρεάν.

Οπως σου έχω γράψει ξανά, συνταξιούχος πλέον, προέρχομαι από τον μεγάλο και πολύπαθο ιδιωτικό τομέα της οικονομίας.

Διαβάζω και ακούω όλους αυτούς του καραγκιόζηδες, πράσινους, μπλε και τον κακό μας τον καιρό, να σκίζονται για μια μερίδα του ελληνικού λαού, ό, τι πιο αντιδραστικό και τεμπέλικο, Δημόσιο και συντεχνίες, ακόμη και τις ιδιωτικές συντεχνίες (ταξί).

Εχουν γίνει μαλλιά κουβάρια ποιος θα τους πρωτοπροστατέψει. Υπουργοί εναντίον υπουργών, βουλευτές που κάνουν κωλοτούμπες, δημοσιογράφοι που γλείφουν, να μην πω!

Γι’ αυτούς τους φουκαριάρηδες, τις επτακόσιες χιλιάδες (δηλωμένους) και άλλους τόσους αδήλωτους, χωρίς δουλειά, λεφτά, χωρίς μέλλον και με εργασιακές συνθήκες μεσαίωνα, χωρίς ωράρια, απλήρωτους μήνες, κουβέντα δεν γίνεται. Αυτοί να πάνε να πνιγούνε.

Στον κλάδο (ξενοδοχειακό) που εργάσθηκα σαράντα χρόνια, ακόμη και ο Αρειος Πάγος, ξεφτίλα τους, έβαλε χέρι στις αποζημιώσεις.

Μας έχουν πάρει πλέον χαμπάρι και οι ξένοι ότι τους κοροϊδεύουμε και θα το δεις σε λίγο καιρό. Με ένα μεγαλοπρεπές, τέρμα και goodbye, θα μας στείλουν στον διάολο – λαμόγια τέλος!

Καλές διακοπές ολόψυχα.

Πιστός φίλος, Μανώλης Περάκης

Ισως. Ισως κάποτε, αγαπητέ Μανώλη, κάποιοι μεγαλοσχήματοι των ντεμέκ «λαϊκών» και «λαϊκόφιλων» κομμάτων να αφήσουν την υποκριτική – όπως ακούγεται σήμερα – «Διεθνή» και το ξεπερασμένο και ξεπουλημένο – κυρίως από τους ίδιους που άλλα υπόσχονταν και… μαζί τα φάγανε – «Εμπρός της γης οι κολασμένοι» και για χάρη όλων αυτών των πραγματικά κολασμένων άνεργων, που λέτε. Και θα γίνει «Εμπρός της γης οι πεινασμένοι», που ίσως αυτοί δίχως κομματικές παντιέρες κάτι καταφέρουν. Μέχρι τότε ας βιώνουμε όσα μας λέει και το άσμα των Active Member «για τους εργολάβους και τις απίστευτες απάτες, / τα ρουσφέτια, τα λαδώματα, τις μίζες, τις προμήθειες• / των γονιών μας, δηλαδή, τις συνήθειες. / Για τις τράπεζες, τα δάνεια και τις πιστωτικές, / και τα χειρότερα λαμόγια, τις ασφαλιστικές, / για τις κάμερες και τον κινητό σου ρουφιάνο• / κουνήσου λίγο, γιατί σε χάνω. / Εχεις τόσα να λες στον τόπο αυτό το γ… μένο, / κράτα το στόμα σου λιγάκι οπλισμένο / κι αν δε γουστάρεις να το κάνεις αλλιώς / ή δεν μπορείς, τουλάχιστον – μίλα να χαρείς».

Το δακρυγόνο βρωμάει απ’ το κεφάλι

Αγαπητή Φοίβη,

Θα ήθελα, με αφορμή το ενδιαφέρον σχόλιο «Οταν εμείς ρίχναμε χημικά, εκείνοι κρέμονταν στα δέντρα», να σημειώσω ότι οι πρώτοι διδάξαντες την χρήση των Χημικών Οπλων (Χ.Ο.) εναντίον του εχθρού ήταν οι αρχαίοι Ελληνες – 428 π.Χ., Πελοποννησιακός Πόλεμος, στην πολιορκία των Πλαταιών. Και ήταν μείγμα ρετσινιού με θειάφι.

Αργότερα τα Χ.Ο. εξελίχθηκαν από τους Ρωμαίους, τους Βυζαντινούς, τους Ευρωπαίους, ιδιαίτερα από τους Γερμανούς και τελευταία από τους Αμερικανούς.

Σήμερα τα δακρυγόνα, καπνογόνα κ.λπ. κατατάσσονται στα Χ.Ο., τα οποία έχουν απαγορευθεί από το 1925, με τo Πρωτόκολλο της Γενεύης.

Ο ΟΗΕ. με τη 2602/69 απόφασή του απαγορεύει τη χρήση όλων των Χ.Ο. και τις Βιολογικές και Βακτηριολογικές Ουσίες. Αργότερα, η Σύμβαση του Παρισιού (’93), απαγορεύει τη παραγωγή αυτών για στρατιωτικούς σκοπούς.

Σήμερα τα δακρυγόνα χρησιμοποιούνται ευρύτατα από τις αστυνομικές Αρχές όλων των χωρών για τη διάλυση του πλήθους, διαδηλώσεων, «αγανακτισμένων πολιτών» κ.λπ.

Περιέχουν τη χημική ουσία CS (ορθο-χλωρο-βενζυλο-νιτρίλιο), 10 φορές πιο δραστική από τις παλιές: βρωμιούχιο βενζύλιο, βρωμιούχο μεθύλιο και βρωμιούχες κετόνες, κ.ά.

Επισημαίνεται ότι:

< Η αλόγιστη η χρήση των δακρυγόνων εναντίον διαδηλωτών από τις αστυνομικές δυνάμεις είναι επικίνδυνη για τον άνθρωπο και το περιβάλλον. Ιδιαιτέρως όταν:

< Ρίχνονται από μικρή απόσταση, κάτω των 5 μέτρων και κάθετα, στο πρόσωπο δηλαδή, λόγω της μεγάλης συγκέντρωσης (C mg|Μ3 και δόση:CxT), του δακρυγόνου, με αποτέλεσμα στην αρχή να προκαλείται έντονος ερεθισμός των ματιών και μετά προσβολή του αναπνευστικού συστήματος.

Χειροτερεύει δε η κατάσταση όταν:

< Επικρατεί άπνοια, μεγάλη θερμοκρασία και γίνεται χρήση σε κλειστό χώρο.

Τελειώνοντας θα ήθελα να επισημάνω ότι παλαιότερα ήταν δέσμευση του πρώην υπουργείου Προστασίας του Πολίτη να μην χρησιμοποιούνται χημικές ουσίες – δακρυγόνα κ.λπ. εναντίον διαδηλωτών και στη σημερινή δύσκολη συγκυρία μπορεί να αποτελέσει ένα μικρό βήμα κοινωνικής ειρήνης.

Λέτε να εφαρμοσθεί από τον νυν υπουργό;

Χρήστος Νούμτας, xημικός

Κι σ’ αυτό είμαστε πρωτοπόροι, αγαπητέ Χρήστο, ως… αρχαίοι ημών πρόγονοι; Καλά, είμαστε άπιαστοι! Εδώ κι αν κολλάει το λαϊκοπόπ ασματίδιον του Γιώργου Αλκαίου (Opa!) : «Δακρυγόνα μες στα μάτια μου / Και μαζεύω τα κομμάτια μου / Δακρυγόνα με τυλίγουνε και με πνίγουν / Δακρυγόνα – δακρυγόνα στο σεντόνι μου / Και κλεισμένο το μπαλκόνι μου / Δακρυγόνα και το δάκρυ μου / Σαν βροχής πέφτει σταγόνα». Και κλάμα ο – δικαιωμένος ιστορικά – Ελληνάκος…