δίκτυο

Με το βλέμμα στη… ζούγκλα

Ανανέωση ζητεί η μόδα από την ομάδα των σχεδιαστών που βρίσκονται επικεφαλής στους οίκους του περασμένου αιώνα. Χρειάζεται να κυκλοφορήσει νέο ρεύμα ιδεών ανάμεσα στα παλιά ονόματα, λένε οι ιδιοκτήτες των ομίλων πολυτελείας και ανανεώνουν τις λίστες τους. Ετσι ο Ιταλός Αντόνιο Μαράς αποχαιρέτησε τον οίκο Kenzo, όπου βρισκόταν από το 2004, εξελίσσοντας την αισθητική του ιάπωνα ιδρυτή του οίκου πάνω στον συνδυασμό χρωμάτων και έθνικ φυτικών μοτίβων. Και τα ονόματα που τον διαδέχονται είναι του Ουμπέρτο Λεόν και της Κάρολ Λιμ. Το δημιουργικό ντουέτο είχε δουλέψει για τη λειτουργία του νεοϋορκέζικου καταστήματος Opening Ceremony, δείχνοντας τις ικανότητές του στην ανάμειξη στοιχείων βίντατζ και σύγχρονων ντιζάιν κομματιών. Κι επειδή το κατάστημα της Νέας Υόρκης απέκτησε και άλλα… αδέλφια σε Λος Αντζελες, Τόκιο, Πεκίνο και Χονγκ Κονγκ, ο Λεόν και η Λιμ δείχνουν ικανοί στα 36 τους χρόνια να αναλάβουν την αναζωογόνηση του Kenzo σε βαθμό… ζούγκλας. Καθώς τα τροπικά σχέδια, οι εξωτικοί χρωματισμοί και τα θηρία της ζούγκλας ήταν τα χαρακτηριστικά του, με τα οποία ο ιάπωνας σχεδιαστής Κένζο Τακάντα αναστάτωσε τη δεκαετία του ’70 το Παρίσι. «Ενέργεια και αίσθηση κοινότητας» ήταν ο απόηχος από τη νεοφερμένη έθνικ αισθητική που πρόσθεσε στη μόδα ο οίκος Kenzo. Αυτά τα συστατικά σκοπεύουν να επαναφέρουν οι Λεόν και Λιμ. Το γεγονός ότι δεν είναι σχεδιαστές και δεν ξέρουν να κόβουν, να ράβουν, αλλά μόνο να δίνουν εντολές σε κάποιους άλλους που γνωρίζουν τα βασικά, δεν ενοχλεί τους ιδιοκτήτες του οίκου. Φαίνεται πως η μόδα δεν έχει σχέση με την κατασκευή του ρούχου αλλά με κάτι που είναι ακόμη νέο και απροσδιόριστο.

Ε.Φ.

Οποιος πρόλαβε...

Γιατί… κρέμονται όλοι αυτοί οι ταλαίπωροι Εβραίοι, Τούρκοι (πολλοί Τούρκοι τελευταίως), Ρώσοι και άλλων προελεύσεων τουρίστες πάνω στα κάγκελα περίφραξης γύρω από την Αρχαία Αγορά μέσα στο λιοπύρι; Τους είπαν για τον αρχαίο «οίκο ανοχής», τα λουτρά, την εκπληκτική κρυπτή στοά (μόλις πέρσι τον Ιούλιο εγκαινιάστηκε έπειτα από δώδεκα χρόνια υπόγειων εργασιών) αλλά… δεν τους είπαν πως πρόλαβε να κλείσει. Δεν λειτουργεί καθώς δεν υπάρχουν φύλακες, δεν υπάρχει προσωπικό λόγω περικοπών. Αφ’ υψηλού η θέαση λοιπόν και ό,τι προλάβατε είδατε αγαπητοί εν Θεσσαλονίκη – και δυστυχώς όχι μόνο – τουρίστες.

Β.Χ.

Αλλος για βραβείο;

Στον αστερισμό της Adele βρισκόμαστε ακόμη μουσικά (στο όνομά της πίνει νερό όλη η δισκογραφία και η μία, η παραδοσιακή και η άλλη, η καινούργια η ψηφιακή) συνεπώς οι υποψηφιότητες για το Mercury Prize, που ανακοινώθηκαν χθες, δεν θα μπορούσαν να την αγνοήσουν. Mία η Adele με το «21», λοιπόν, άλλος ο Tinie Tempah, επίσης Βρετανός που κάνει και αμερικανική καριέρα, αλλά και η PJ Harvey και οι Elbow (που έχουν ξανακερδίσει) είναι υποψήφιοι για το βραβείο. Η λίστα έχει κι άλλους – ανάμεσα σε αυτούς την Katy B, τους Metronomy, τον James Blake με τις ωραίες του μουσικές. Προϋπόθεση για την υποψηφιότητα είναι ο καλλιτέχνης να είναι Βρετανός ή Ιρλανδός και να έχει κυκλοφορήσει άλμπουμ μέσα στη χρονιά. Το βραβείο συνοδεύεται από 20.000 λίρες και θα ξέρουμε ποιος θα έχει αυξήσει τον τραπεζικό του λογαριασμό στις 6 Σεπτεμβρίου, όποτε θα βγει ο νικητής.

Μ.Μ.

Τζάνειο, ώρα καλή!

Στο χθεσινό σχόλιο για το Τζάνειο που ήταν ως όφειλε επαινετικό για την άψογη λειτουργία του, μπήκε ο λανθασμένος τίτλος «Ωρα μηδέν» αντί του σωστού «Ωρα καλή». Σαφώς ο δαίμων του τυπογραφείου χρειάζεται περίθαλψη και μάλιστα στο Τζάνειο!

Χ.