Προσπαθεί να το… χωνέψει

Θα είναι δύσκολο να το καταπιεί. Την ώρα που οι επικρίσεις πέφτουν βροχή πάνω στην υπερπρωτεϊνούχα δίαιτα που επινόησε ο Πιέρ Ντικάν, την περασμένη Τρίτη ο διατροφολόγος σταρ, συγγραφέας του μπεστ σέλερ «Δεν ξέρω να αδυνατίζω» (Je ne sais pas maigrir, Εκδ. J’ ai lu), έχασε τη δίκη της μήνυσης για δυσφήμηση που είχε υποβάλει εναντίον του Ζαν-Μισέλ Κοέν, αντιπάλου του στα ράφια των βιβλιοπωλείων και τα τηλεοπτικά πλατό.

Στην καρδιά της δικαστικής μάχης των δύο βαρέων βαρών της αγοράς του αδυνατίσματος δεν ήταν ένας καβγάς για το περιεχόμενο των πιάτων ή τον αριθμό των θερμίδων που έχει ένα μπρόκολο, αλλά για τις λέξεις. Στο τεύχος Ιουνίου 2010 του περιοδικού «Καλύτερη υγεία» (Meilleur Sante), ο Ζαν-Μισέλ Κοέν είχε υποστηρίξει πως η μέθοδος Ντικάν είναι μια «αληθινή διατροφική καταστροφή», η οποία επιφέρει «σοβαρά προβλήματα υγείας σε ορισμένους ασθενείς, όπως μεγάλη άνοδο της χοληστερίνης, καρδιαγγειακά προβλήματα, καρκίνο του μαστού».

Ηταν δηλώσεις τις οποίες δεν μπόρεσε να χωνέψει ο Πιέρ Ντικάν, ο οποίος, θεωρώντας ότι γίνεται επίθεση στο όνομά του, ζήτησε 15.000 ευρώ ως αποζημίωση. Ομως το Πλημμελειοδικείο του Παρισιού έπαυσε τη δικαστική δίωξη. Μάλιστα προχώρησε σε μια επιπλέον προσβολή εις βάρος του Ντικάν: επειδή η προσφυγή στη Δικαιοσύνη θεωρήθηκε καταχρηστική, καταδικάσθηκε να καταβάλει 1.500 ευρώ στον αντίπαλό του, καθώς και στο περιοδικό «Καλύτερη υγεία». «Προφανώς το δικαστήριο δεν πείσθηκε από τη δίαιτα Ντικάν», ειρωνεύτηκε ο Ρισάρ Μαλκά, ο δικηγόρος του Ζαν-Μισέλ Κοέν. «Πρέπει να έχεις την απόλυτη μεγαλομανία για να θεωρείς ότι δεν μπορούν να σε επικρίνουν επειδή πουλάς βιβλία σε εκατομμύρια αντίτυπα».

Ο δρ Ντικάν απάντησε αμέσως μετά την ανακοίνωση της δικαστικής απόφασης διανέμοντας στον Τύπο μια μακροσκελέστατη ανακοίνωση, στην οποία επιμένει να υπενθυμίσει «με έντονο τρόπο» ότι η δίαιτά του είναι αβλαβής. Και επωφελείται της ευκαιρίας για να τα βάλει με τη δίαιτα περιορισμένων θερμίδων του Ζαν-Μισέλ Κοέν, η οποία «μέσα σε 55 χρόνια δεν μπόρεσε να εμποδίσει τον υπέρβαρο και παχύσαρκο γαλλικό πληθυσμό να αυξηθεί από 500.000 σε 22 εκατομμύρια». Πρόκειται σαφώς για μια πρόκληση που είναι σίγουρο ότι θα συνεχίσει να τροφοδοτεί τον καβγά.