Χέρι χέρι, βία και λαϊκισμός

Φαίνεται πως είναι ανάγκη να επανασυμφωνήσουμε σε αυτό τον τόπο για πράγματα που έμοιαζαν αυτονόητα. Στη δημοκρατία έχει θέση η αντίθετη άποψη, η κριτική, η διαμαρτυρία. Κάθε μορφή όμως βίας είναι καταδικαστέα απ’ όλους. Εχουμε καταλήξει ότι η κοινοβουλευτική δημοκρατία παραμένει, με τις όποιες αδυναμίες της, το καλύτερο πολίτευμα. Αλλωστε και ιστορικά κάθε φορά που δοκιμάστηκε, η διάδοχη κατάσταση υπήρξε πάντοτε χειρότερη.

Δεν αρκεί όμως να μένουμε σε διαπιστώσεις και καταδίκες επεισοδίων, που γίνονται από όλους, μέχρι… την επόμενη φορά. Καταδίκες που αναδύουν πολλές φορές και ένα άρωμα υποκρισίας.

Υποκρισία από πολιτικούς χώρους που καταδικάζουν, ενώ λίγο πριν εξέφεραν εμπρηστικό λόγο – για λίγες ψήφους άραγε;

Υποκρισία από πολίτες, με το κύρος μάλιστα που τους δίνει ο τίτλος του πανεπιστημιακού, του διανοούμενου, του πνευματικού ταγού, που διασπείρουν τη σπίθα του μίσους.

Υποκρισία από τα ΜΜΕ που, με λίγες εξαιρέσεις, υιοθετούν τον λαϊκισμό αντί για την έγκυρη ενημέρωση, από νωρίς το πρωί έως αργά το βράδυ, για λίγες μονάδες τηλεθέασης… Είναι άραγε δίκαιο μετά να ζητάμε ευθύνες από τον απλό πολίτη, που σε τελική ανάλυση αισθάνεται ανασφάλεια για το μέλλον, βλέπει το εισόδημά του να μειώνεται ξαφνικά κι όλα αυτά μέσα σε ένα θολό τοπίο παραπληροφόρησης ή τουλάχιστον ελλιπούς ενημέρωσης;

Είναι ίσως η πρώτη φορά που κοιτάμε ως κοινωνία τον εαυτό μας στον καθρέφτη και προφανώς αυτό που βλέπουμε δεν μας αρέσει. Το απότομο τέλος του παιχνιδιού, όπως το ζήσαμε ώς σήμερα, προκαλεί οργή. Κάποιοι ξεβολεύονται και είναι εύκολο να χειραγωγήσουν αυτούς που κυρίως πλήττονται. Σήμερα μπορείς να είσαι δημοφιλής, αρκεί να καταφερθείς εναντίον βουλευτών και εναντίον του πολιτικού συστήματος εν γένει. Κι όμως δεν θα έπρεπε να μας προκαλεί έκπληξη. Τα πρώτα σημάδια για το πόσο «εύφλεκτη» είναι η κοινωνία είχαν φανεί με τα επεισόδια του 2008, συνεχίστηκαν έναν χρόνο πριν που είχαμε τα πρώτα φαινόμενα άσκησης βίας σε βουλευτή και τρεις αθώοι άνθρωποι κάηκαν ζωντανοί. Φαίνεται πως στη σημερινή μας κοινωνία έχουμε χάσει την αλληλεγγύη για τον διπλανό. Οι θεσμοί απουσιάζουν, όπως απουσιάζει και η συνείδηση της αστικής τάξης.

Είναι ανάγκη λοιπόν να δημιουργήσουμε ισχυρούς θεσμούς. Είναι ανάγκη το πολιτικό σύστημα να φροντίσει για την κατανομή βαρών με κοινωνική δικαιοσύνη. Είναι ανάγκη να μπει ένα τέλος στα φαινόμενα της ατιμωρησίας διά παντός. Αν αυτά δεν γίνουν, σύντομα θα κληθούμε να καταδικάσουμε για ακόμα μία φορά επεισόδια.

Η κυβέρνηση φαίνεται πως έχει πάρει το μήνυμα. Πρέπει να τα αλλάξουμε όλα: από τα στημένα παιχνίδια στο ποδόσφαιρο ώς τα πανεπιστημιακά μας ιδρύματα. Το χρωστάμε σε μας και κυρίως στις γενιές που έρχονται.

Ο Συμεών Κεδίκογλου είναι βουλευτής Ευβοίας του ΠΑΣΟΚ