Παιχνίδια εξουσίας

Η εκπαίδευση χρειάζεται ριζικές μεταρρυθμίσεις και αυτές θα αρχίσουν, καλώς ή κακώς, από την Τριτοβάθμια. Οι εσωτερικές δεσμεύσεις τους έχουν καταστήσει τα πανεπιστήμια οργανισμούς συντηρητικούς που αδυνατούν να εξελιχθούν άνευ εξωτερικής ώθησης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το ψευδεπίγραφο άσυλο. Οι προτεινόμενες από το υπουργείο αλλαγές δεν είναι οι καλύτερες δυνατές, αλλά αποτελούν μια μοναδική ευκαιρία, η οποία όμως φαίνεται ότι θα αγνοηθεί τόσο από τις πρυτανικές αρχές όσο και από μεγάλο μέρος της ΠΟΣΔΕΠ. Οι προ 30ετίας αγωνιστές κατά του νόμου 815 κατέχουν σήμερα την εξουσία στα ΑΕΙ και θέλουν να τη διατηρήσουν. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι πιο ανένδοτες αντιδράσεις των πανεπιστημιακών εντοπίζονται στην αλλαγή του τρόπου διοίκησης. Ελάχιστοι ασχολούνται με τη διαφαινόμενη επιστροφή της έδρας, μέσω κατάργησης της βαθμίδας του λέκτορα, η οποία αποτελούσε πάγιο αίτημα του καθηγητικού κατεστημένου, ιδίως της Ιατρικής. Ωστόσο, το να πραγματοποιούν οι λέκτορες αυτοδύναμη διδασκαλία και να είναι υπεύθυνοι ερευνητικών προγραμμάτων αξιοποιεί τις δυνατότητες και τον ενθουσιασμό νέων επιστημόνων που θέλουν να δημιουργήσουν. Ελάχιστοι επίσης ζητούν τη δυνατότητα μετακίνησης των φοιτητών κατά τη διάρκεια της φοίτησης σε διαφορετική σχολή. Ωστόσο, μια τέτοια αλλαγή θα ανακούφιζε νέους ανθρώπους που εγκλωβίστηκαν σε μια επιλογή κατά την αρχική εισαγωγή και η οποία δεν ανταποκρίνεται πάντα στις κλίσεις τους.

Ο Κίμων Χατζημπίρος είναι καθηγητής στο ΑΠΘ