γραφουν

Αν με στενοχωρεί κάτι στην απόφαση των συνδικαλιστών του ΚΘΒΕ να μην κατηφορίσουν φέτος στην Επίδαυρο, δεν είναι τόσο που θα χάσω την παραγωγή Μικρά Διονύσια. Ο καθένας ας κακοποιεί όπως νομίζει τη δουλειά του. Αυτό που πραγματικά με στενοχωρεί είναι ο λόγος αυτής της απεργίας. Δεν μπορεί να διεκδικείς «εκτός έδρας» για να παίξεις στην Επίδαυρο την ώρα που κανονικά θα έπρεπε να διεκδικείς την Επίδαυρο σαν προνομιακή έδρα σου, μέσα και το χαρτόσημο…

Η Ρούλα Γεωργακοπούλου

στη ΣΕΛ. 6

Πώς θα αποκλειστούν από τα Συμβούλια Διοίκησης του κάθε πανεπιστημίου οι τοπικοί παράγοντες, χωρίς τον κίνδυνο να δεχθούν τους μύδρους του μητροπολίτη στο κήρυγμα της επόμενης Κυριακής; Το πρόβλημα είναι ουσιαστικό. Η κάθε απόπειρα μεταρρύθμισης μεταφράζεται πάραυτα σε χαμένη ψευδαίσθηση, είτε επειδή αναπαράγει τη λογική του κομματικού κρατισμού είτε επειδή προσκρούει στην καχεξία της λεγόμενης κοινωνίας των πολιτών.

Ο Τάκης Θεοδωρόπουλος

στη ΣΕΛ. 7

Ο Ρέππας ήταν συγκρατημένα απαισιόδοξος – «ο Θεός να βάλει το χέρι του» – για το Μνημόνιο και, κυρίως, για τη δυνατότητα υλοποίησης της οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης. Πολιτικός που δεν καβάλησε ποτέ το καλάμι, ήταν σκεπτικός μάλλον γιατί ήξερε την κοινωνία, τις δυνατότητες του πολιτικού προσωπικού και της διοίκησης, καθώς και τις δυσλειτουργίες του ελληνικού μοντέλου.

Ο Δημήτρης Μητρόπουλος

στη ΣΕΛ. 48