ΗΜΟΥΝ ΚΙ ΕΓΩ ΕΚΕΙ Χαμένες ελπίδες

Και μια φορά που έφτασα στην Πειραιώς χωρίς να τρέχω. Ηρεμη. Να το ευχαριστηθώ επιτέλους. Το εισιτήριο του Φεστιβάλ έγραφε ότι απόψε θα έβλεπα την ομάδα του Ουίλιαμ Φορσάιθ να παρουσιάζει το «Yes we can’t». Ητοι χορός από μια καταξιωμένη αμερικανική ομάδα με έναν περιπαικτικό τίτλο που ειρωνεύεται το προεκλογικό μήνυμα του Ομπάμα. Διάρκεια παράστασης, μία ώρα και πέντε λεπτά. Τα φώτα σβήνουν. Χορευτές βγαίνουν στη σκηνή σε κύματα. Φτάνουν μπροστά στο μικρόφωνο. Τραγουδούν παράφωνα. Μας χαιρετούν. Κάποια στιγμή μάλιστα φωνάζουν «γεια σου». Τρέχουν δεξιά κι αριστερά άτσαλα. Αγαρμπα. Εκνευριστικά. Κι όμως όλο αυτό το κάνουν με απίστευτη τεχνική. Πέφτουν με μοναδικό τρόπο. Η «ανικανότητά» τους αφήνει να αποκαλυφθεί μια εκπληκτική ικανότητα. Παρ’ όλα αυτά δημιουργούν το χάος. Εχω αρχίσει να ζαλίζομαι. Ο Γιώργος σκύβει και μου ψιθυρίζει: «Ετσι θα πάει επί μία ώρα;». «Και πέντε λεπτά», του απαντάω με σαδιστικό ύφος. Οι χορευτές στη σκηνή συνεχίζουν να προσπαθούν να μας πείσουν ότι δεν μπορούν. Και κάποια στιγμή ο πανικός σταματά. Ενας χορευτής αρχίζει να απολογείται. Μας σέβεται, λέει, ως κοινό. Καταλαβαίνει ότι πληρώσαμε. Λυπάται για το κακό θέαμα. Το δεύτερο μέρος θα είναι καλύτερο. Και το Πάτερ Ημών να έλεγε με ανακούφιση θα τον άκουγα. Κάποια στιγμή όμως άρχισε να επαναλαμβάνει τις απολογίες του με άλλα λόγια. Και ξανά. Μήπως να αρχίσουν να ξαναχορεύουν, μπας και σωθούμε; Κι αρχίζουν. Και πιάνουν στο στόμα τους την Ελένη Μενεγάκη και την Πενέλοπε Κρουζ. Στα πόδια τους πάλι, ξανά το χάος. Σε λίγο διακοπή ξανά. Ο ίδιος χορευτής ξαναπαίρνει τον λόγο. Εδώ θα ξενυχτήσουμε απόψε, σκέφτομαι. «Σας είπαμε ότι θα είμαστε καλύτεροι κι εσείς μας πιστέψατε; Δεν είχαμε τέτοια πρόθεση…», μας λέει εν ολίγοις. Και με τον ίδιο ατσούμπαλο τρόπο που άρχισε, η παράσταση τελειώνει. Αναγνώσεις πολλές και πολυεπίπεδες. Για όσα μπορούμε και δεν μπορούμε να κάνουμε. Για όσα μας υπόσχονται. Για όσα πιστεύουμε. Για όσα περιμένουμε και μας προκύπτουν αλλιώς – πας να δεις χορό και σου βγαίνει μονόλογος για παράδειγμα. Συμπέρασμα; Yes, we can’t. Ούτε να ελπίζουμε.