ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Κούριερ με ποδήλατα

Δεν είναι μέρος της καθημερινότητάς μου, έχει γίνει όμως απαραίτητο εργαλείο για όλο και περισσότερους φίλους και γνωστούς. Για άλλους είναι θέμα κουλτούρας, για άλλους θέμα σωματικής άσκησης, άλλοι το εξετάζουν από οικονομικής σκοπιάς και άλλοι το χρησιμοποιούν για όλους τους παραπάνω λόγους. Κανένας, λοιπόν, δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι – έστω και καθυστερημένα – όλο και πιο πολλοί Ελληνες εντάσσουν το ποδήλατο στην καθημερινή τους ζωή. Ακόμη κι αν οι πόλεις, ιδιαίτερα η Αθήνα, δεν είναι φιλικές προς τους ποδηλάτες. Και δεν είναι μόνο η μετακίνηση από και προς τη δουλειά ή η βόλτα στο πάρκο ή το κέντρο της πόλης. Πλέον αποτελεί και έναν εναλλακτικό τρόπο διεξόδου από την ανεργία, δημιουργώντας θέσεις εργασίας. Και δεν εννοώ φυσικά τα καταστήματα πώλησης ποδηλάτων, τα οποία λογικά, αν αναλογιστεί κανείς την αυξημένη ζήτηση, δεν θα πρέπει να έχουν βιώσει τόσο έντονα την κρίση.

Οντας εκτός… χορού, μόλις πρόσφατα μου έγινε γνωστή η ύπαρξη της πρώτης ελληνικής εταιρείας κούριερ με ποδήλατα.

Στις δύο ρόδες, σαν ταχυδρόμοι μιας παλιάς εποχής, οι ποδηλάτες – μεταφορείς αναλαμβάνουν να παραδώσουν έγγραφα και μικροδέματα. Μα πώς μπορεί ένα ποδήλατο να ανταγωνιστεί ένα μηχανάκι ή ένα φορτηγάκι μεταφορικής εταιρείας; Κι όμως. Και οι ταχύτητές τους μπορούν να συγκριθούν με αυτές των μηχανοκίνητων κούριερ: μέσα σε μιάμιση ώρα ή σε 45 λεπτά το δέμα ή το έγγραφο μπορεί να παραδοθεί. Αρκεί μόνο να κάνει καλό πετάλι ο κούριερ.