Φαστ φουντ

Για χρόνια πολλά οι απόφοιτοι των ελληνικών γυμνασίων, πριν την ίδρυση των λυκείων, επάνδρωναν τη Δημόσια Διοίκηση: εφοριακοί, τελωνιακοί, υπάλληλοι όλων των υπουργείων, τραπεζικοί, αξιωματικοί της Χωροφυλακής ήταν απόφοιτοι απολυτηριούχοι γυμνασίου. Από την εποχή που καθιερώθηκε το ακαδημαϊκό απολυτήριο που μεταμφιέστηκε σε Πανελλήνιες και Πανελλαδικές Εξετάσεις, άρα και μετατόπιση της εκπαίδευσης στην ετοιματζίδικη δημόσια, ιδιωτική και φροντιστηριακή εκπαίδευση, οι γνώσεις και τα προϊόντα του αποφοίτου γυμνασίου – λυκείου πήγαν περίπατο. Ουδεμία δημόσια ή άλλη επιχείρηση ή υπηρεσία δεν προσλαμβάνει, γιατί δεν εμπιστεύεται τις γνώσεις, τους αποφοίτους Μέσης Εκπαίδευσης.

Μέσα σε λίγα χρόνια ούτε οι τεταρτοετείς πανεπιστημιακές σχολές παρείχαν εχέγγυα επαγγελματικής επάρκειας. Κανένας δημόσιος ή ιδιωτικός διαγωνισμός δεν αρκείτο σε προσόντα πτυχίου πανεπιστημίου. Ετσι άνθησε η φάμπρικα των μεταπτυχιακών. Μάστερ με τη σέσουλα. Και οι γνώσεις και οι εργασίες των μαστεριούχων λιγότερες από τους πτυχιούχους του ’60!

Ετσι ευδοκίμησε ο μπαξές των διδακτορικών. Σε περιφερειακό πανεπιστήμιο από το 1998 έως το 2003 ανατέθηκαν μόνο σε ένα τμήμα 150 διδακτορικά!!

Τώρα διαβάζω πως οι τεταρτοετείς σπουδές γίνονται τριετείς και θα υπάρχουν και διετείς και μονοετείς. Θα γεμίσει η χώρα με διδάκτορες της φωτιάς.

Αφού μάλιστα και ένα διδακτορικό θα πρέπει, λέει, να περατούται σε τρία χρόνια. Σπουδές φαστ φουντ.