ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ Με το νταούλι και με τον ζουρνά
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Πολύ σωστή μου φάνηκε η απόφαση της Μυρσίνης Λοΐζου να αποσύρει από την playlist του ΠΑΣΟΚ το «Καλημέρα ήλιε». Ενας λόγος παραπάνω που το συγκεκριμένο θούριο είχε πάψει προ πολλού να ξεσηκώνει τις πράσινες λαοθάλασσες, ιδίως από την εποχή που μπήκαν στα πλατό τα μεσαιωνικά «Κάρμινα Μπουράνα» και σάρωσαν τα πάντα.
Προσπαθώντας να βρω μια λογική στην επιλογή των μουσικών συμβόλων από τα κόμματα, πέφτω πάνω στο all time classic της Ρίτας «Αυτός ο άνθρωπος αυτός» με το οποίο ο αείμνηστος έριχνε τις γυροβολιές του και μερακλώνω στα καλά καθούμενα.
Μικρή καριέρα, αν θυμάμαι καλά, είχε κάνει επίσης και το επικό «Ομπρός να σηκώσουμε τον ήλιο πάνω από την Ελλάδα» καθώς και το θεσμικό «Θα σε ξανάβρω στους μπαξέδες» που στις μέρες μας δεν εμπνέει πια ούτε καν τους βετζετέριαν.
Και ενώ το ΠΑΣΟΚ έβαζε τότε στο πικάπ φύρδην μίγδην τα δισκάκια, στο ρεπερτόριο του ΚΚΕ τον πρώτο λόγο είχε το εσχατολογικό «Πάγωσε η τσιμινιέρα» του Λοΐζου εναλλακτικά με το «Καπνισμένο τσουκάλι» των Ρίτσου και Λεοντή. Τα τραγούδια του Μίκη τα νέμονταν εξ αδιαιρέτου τα δύο ΚΚΕ ανάλογα με το προς ποιο έκλινε, κατά καιρούς, ο συνθέτης.
Να τελειώνουμε όμως με το σάουντρακ της μεταπολίτευσης. Τα σκρατς και οι απλουστεύσεις του δεν μας βοηθούν να εξηγήσουμε τη σημερινή μας κατάσταση. Απεναντίας…
Google news
