Η περίπτωση μιας αγέλαστης κομεντί

Τι τη θέλατε Νία μου (Βαρντάλος) και Θωμά μου (Τομ Χανκς) την παράλληλη ιστορία; Ε; Λάθος. Μεγάλο και ασυγχώρητο. Γιατί αμφότεροι που έγραψαν το σενάριο της «Περίπτωσης Λάρι Κράουν»  προσπέρασαν φλέβα χρυσού και βρέθηκαν σε νταμάρι!

Περίπτωση ρομαντικής κομεντί. Να περνάει η ώρα και να εξέρχεσαι από το καλοκαιρινό σινεμαδάκι με γελαστό προσωπάκι. Οπου ο Λάρι Κράουν (σαν να λέμε Λαρς Κορώνας) απολύεται από το πόστο μιας αλυσίδας καταστημάτων επειδή, λέει, δεν έχει πτυχίο πανεπιστημίου. Μα, ρε παιδιά, επί είκοσι χρόνια υπηρετούσα στο Ναυτικό. Ως μάγειρας των ναυτών. Τίποτα τ’ αφεντικά. Λάρι είσαι εκτός. Ετσι από τη μια μέρα στην άλλη απολυμένος και ξεχασμένος. Τι να κάνει κι αυτός, καταλήγει σπουδαστής μιας σχολής συγκριτικού και πολιτικού λόγου. Να μάθει να τα λέει καλά. Ετσι πέφτει σε μια σοβαρή καθηγήτρια (Τζούλια Ρόμπερτς) που το ‘χει ρίξει στο ποτό επειδή έχει παντρευτεί έναν ανώνυμο και άχρηστο μπλόγκερ που σκοτώνει την ώρα του παίζοντας το πουλί του με πορνό θηλυκών με τεράστια μπαλκόνια. Κάπου εκεί μπαίνει στη μέση και μια μαύρη θηλυκή ύπαρξη. Κάπου εκεί μπαίνει στη μέση και μια παρέα νεαρών που μετακινούνται με σκούτερ. Η εναλλακτική, οικολογική λύση των μηχανών. Κάπου εκεί μπαίνει στη μέση και ένας μαύρος φίλος που πουλάει αντικείμενα από δεύτερο χέρι. Ετσι το στόρι διχοτομείται, το κέντρο βάρους μετακινείται και το χιούμορ ταλαιπωρείται. Αν εξαιρέσω όλες τις σκηνές των σπουδαστών και των δύο καθηγητών (γιατί υπάρχει και ένας Γιαπωνέζος με το όνομα Ματσουτάνι που διδάσκει οικονομικά), οι περισσότερες σκηνές δεν ήταν ικανές να αποσπάσουν μισό χαμόγελο αληθινό. Α, και να μην αδικώ. Και ο Τομ Χανκς (σήμερα 55 ετών) και κυρίως η Τζούλια Ρόμπερτς (44) για μια ακόμα φορά αποδεικνύονται άρτιοι επαγγελματίες. Γιατί λόγω ηλικίας στηρίζονται μόνο στην ερμηνεία τους και καθόλου στη (χαμένη) λάμψη τους. Μερικά «άλογα» δεν τα σκοτώνουν όταν αυτά γεράσουν!