Φοβούνται για τη δουλειά τους

Η επόµενη µέρα των αποκρατικοποιήσε ων τροµάζει τους εργαζοµένους τόσο στο λιµάνι του Πειραιά όσο και στο Ταχυδροµικό Ταµιευτήριο,οι οποίοι ήδη βρίσκονται σε κινητοποιήσεις.

Μιλούνγια την εργασιακή ανασφάλεια, τιςπερικοπές µισθών που έχουν ήδη υποστεί αλλά κυρίως για τον φόβο ότι µπορεί να µείνουν άνεργοι.

«Περισσότερο µε φοβίζει αν θα διατηρηθούν οι θέσεις εργασίας µετά την πώληση. ∆εν ξέρουµε αν αύριο θα έχουµεµέλλον ως εργαζόµενοι, είτε εδώείτε κάπου αλλού. Είναι τόσο άσχηµη η κατάσταση, που ξέρουµεπως αν χάσουµε τη δουλειά µας δεν υπάρχει περίπτωση να βρούµε κάπου αλλού. Αν φύγεις από το µαντρί, θα σε φάει ο λύκος», λέει ο29χρονος Κωνσταντίνος Πουρνάζης, οοποίος εργάζεται εδώ και τρίαχρόνια στο Ταχυδροµικό Ταµιευτήριο.

Αντίστοιχα ο 38χρονοςΝίκος Τσιριγώτης, πατέρας δύο παιδιών, ο οποίος εργάζεται στον ΟΛΠ, θυµάται πώς ένιωθε πριν από τρίαχρόνια, όταν άρχισε να δουλεύει στο λιµάνι. «Σκεφτόµουν ότι “ευτυχώς τώρα θα µπορέσω να µεγαλώσω αξιοπρεπώς τα παιδιά µου” αλλά πλέον διαψεύδοµαι, καθώς αλλάζουν ριζικά προς το χειρότερο τα εργασιακά δεδοµένα µας, ίσωςκαι να ψάχνω για νέα δουλειά του χρόνου. Ηδη κάνουµε τον σταυρό µας καθηµερινά. Προσωπικά έχασα σχεδόν τρεις µισθούς σε έναν χρόνο. Από τη στιγµή που η σύζυγός µου δεν εργάζεται, τα πράγµατα δυσκολεύουν για εµάς όσο ποτέ άλλοτε. Το ευτύχηµα είναι ότι δεν έχωπάρει δάνεια, µια και πάνταένιωθα ανασφαλής στα εργασιακά µου».

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΙΡΚΟΣ

Ανησυχώ για το µέλλον της πατρίδας µου
«ΑΝΗΣΥΧΩ για το µέλλον της πατρίδας µου, το µέλλον των παιδιών µου και των νέων αυτής της χώρας. Ελπίζω στοΤαχυδροµικό Ταµιευτήριο να πάνε όλα καλά και τελικά να µη γίνειτίποτα», λέει ο σύµβουλος διοίκησης Θεόδωρος Κίρκος, ο οποίος εργάζεται 34 χρόνια στο Ταχυδροµικό Ταµιευτήριο.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

Φτάσαµε στον πάτο του βαρελιού
«ΜΕ ΦΟΒΙΖΕΙ η επόµενη µέρα µετά το ξεπούληµα. Φοβάµαι ότι θα µείνω χωρίς δουλειά έπειτααπό 29 χρόνια, διότι όταντο Ταχυδροµικό Ταµιευτήρ ιοαλλάξει χέριακαι πάει σε ιδιώτη, εκείνος θα θελήσει να διώξει τα βαρίδια. Και ποια είναι αυτά; Οχι, φυσικά, ένας νέος συνάδελφος των 600 ή 800 ευρώ αλλάένας παλιός εργαζόµενος µε µισθό της τάξεωςτων 1.800 ευρώ, όπως είµαι εγώ» λέει ο 49χρονος Γιώργος Παπαδόπουλος, ο οποίος εργάζεταιστη συγκεκριµένη υπηρεσία εδώ και29 χρόνια. «Εδώ είναι το σπίτι µου, δεν µπορεί να έρθει ο καθένας να µε διώξει. Τόσα χρόνια στον χώρο, καταλαβαίνω τι γίνεται. Πάνε να το πουλήσουνε για ένα κοµµάτι ψωµί. Τουλάχιστον αν ήξερα ότι µε αυτά τα χρήµατα θα έκλειναν τρύπες, κάτι θαάλλαζε. Οµως αυτοί έχουν κάνει δέκα απόπειρες και έχουν αποτύχει στις 20. Γιατί να αλλάξει κάτι τώρα;Κοροϊδευόµαστε. Εχουµε φτάσει στον πάτο του βαρελιού, δεν πάει πιο κάτω. Η σηµερινή κυβέρνηση δεν είναι κυβέρνηση αλλά συµµορία και το λέω αυτό µε κάθε συνέπεια».

ΜΙΧΑΛΗΣ ΑΓΓΕΛΑΚΗΣ

Φοβούνται ακόµα και οι πελάτες µας
«ΕΠΙΚΡΑΤΕΙ ΦΟΒΟΣ όχιµόνο στους εργαζοµένους αλλά και στους πελάτες µας. Ολα αυτά τα 110 χρόνια λειτουργίας του, το Τ.Τ. ήταν έναπιστωτικό ίδρυµα, το οποίο προσέφερε σιγουριά και ασφάλεια σε όσους το εµπιστεύονταν καθώς και φθηνά προϊόντα. Πράγµατα που δεν σου προσφέρουν οι εµπορικές τράπεζες. Φοβούνται λοιπόν όλοι πως αν ιδιωτικοποιηθεί θα χαθεί το κοινωνικό του πρόσωπο. Οπως, για παράδειγµα, θα χαθεί η συνεργασία µε τα Ελληνικά Ταχυδροµεία, µε τα οποία εξυπηρετούσαµε τους πελάτες µας σε όλη τη χώρα χωρίς να τους επιβαρύνουµε», λέει ο Μιχάλης Αγγελάκης, εργαζόµενος στο Ταχυδροµικό Ταµιευτήριο. Συµπληρώνει ωστόσο ότι το συγκεκριµένο πιστωτικό ίδρυµα δεν διαθέτει πλεονάζον προσωπικό, µε αποτέλεσµα να µη χρειαστεί να γίνουν απολύσεις. «Ωστόσο, αν αγοραστεί από κάποια ελληνική τράπεζα, υπάρχει το ενδεχόµενο η τράπεζα να έχει ήδη υποκαταστήµατα σε ορισµένες περιοχές κι έτσι να γίνουν συγχωνεύσεις άρα και απολύσεις».

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΝΤΑΛΛΑΣ

Δεν υπάρχει πια µέλλον να οραµατιστώ
«ΑΝΗΣΥΧΟΥΜΕ πλέον σοβαρά, είµαστε µετέωροι 1.300 εργαζόµενοι. Ηδη τον τελευταίο χρόνο έχουµε υποστεί µειώσεις 30% στους µισθούς µας. Αν γίνει κι αυτήη ιδιωτικοπο ίησηµε στρατηγικό επενδυτή, θα γίνει ακόµα πιο δύσκολη η διαβίωσή µας. Θα ισχύσει και για εµάςο µισθός των 700 ευρώ, αφού θα ενταχθούµε πια στα δεδοµένα του ιδιωτικού τοµέα. Εµένα, που είµαι 50χρονών µε 25 έτη υπηρεσίας στον ΟΛΠ, ποιος θα µε πάρει σε άλλη δουλειά; Ο ιδιώτης που θα αναλάβει το λιµάνι θα προτιµήσει έναν νεώτερο συνάδελφό µου, που θα του στοιχίσει και φθηνότερα. Με δυο λόγια, δεν υπάρχει πια µέλλον να οραµατιστώ για µένα και την οικογένειά µου».

ΗΛΙΑΣ ΚΥΒΕΛΟΣ

Πόσο ακόµα πιο κάτω να πάµε;

«ΤΟ ΠΕΡΙΜΕΝΑΜΕ ότι θα το δώσουν το λιµάνι, αφού είναιτο καλύτερο “µαγαζί” της χώρας. Ηταν φως-φανάριπως θα είναι από τις πρώτεςαποκρατικοποιήσεις. Και όµως δεν είναι µέσα στα οικονοµικά του ο ΟΛΠ. Αλλά τώρα, µε το έτσι θέλω, έρχονται και σου λένε “σε πουλάω”!», λέει ο 38χρονος Ηλίας Κύβελος, εδώ και µια τριετία υπάλληλος του οργανισµού. «Εχω δύο παιδιά, έναν γιο πεντέµισι χρόνων και µια κόρη δυόµισι. Καταστρέφοµαι. Ποτέ πια δεν θα µπορέσω να προσφέρω στα παιδιά µου αυτά που υπολόγιζα να τους δώσω για να τα µεγαλώσω. Και η σύζυγός µου, που δουλεύει στο Μετρό, ανάλογη εργασιακή ανασφάλεια έχει. Ηδη, και οι δυο µαζί χάσαµε 10.000 ευρώ τον τελευταίο χρόνο από περικοπές µισθών και δώρων. Πόσο ακόµα πιο κάτω να πάµε;», αναρωτιέται.

Το Ταχυδροµικό Ταµιευτήριο και ο Οργανισµός Λιµένος Πειραιώς είναι δύο από τους δηµόσιους οργανισµούς για τους οποίους έχει αποφασιστεί να αναζητηθούν στρατηγικοί επενδυτές σύµφωνα µε το Μεσοπρόθεσµο Πρόγραµµα