Κόκκινες γραµµές, πράσινα άλογα

«Αγάπα το κελί σου, τρώγε το φαΐ σου, διάβαζε πολύ»
Νίκος Ζαχαριάδης (αποκατασταθείς γενικός γραµµατέας του ΚΚΕ)
Οταν είσαι στο µαύρο σε σχέση µε τα ελλείµµατα. Στο κόκκινο σε σχέση µετην ανάπτυξη. Στο κίτρινο σε σχέση µε την επόµενη δόση του τρέχοντος πακέτου διάσωσης. Στο ροζ σε σχέση µε τις ανοχές των δανειστών. Στο ιώδες σε σχέση µε την κρατική επάρκεια. Στο υπεριώδες σε σχέση µε την αξιοπιστία σου στις αγορές και στο υπέρυθρο σε σχέση µε τον ορίζοντα – δεν µπορείς και δεν ωφελεί να επικαλείσαι κόκκινες γραµµές. Eίτε σε σχέση µε τη συναίνεση πουαπαιτούν οι δανειστές – στο πιο «σκληρό» σε σχέση µε την Πορτογαλία.Eίτε σε σχέση µε την εκχώρησηκυριαρχίας στα οικονοµικά – όπως προβλέπει το Σύµφωνο Σταθερότητας. Είτε σε σχέση µε την απαίτηση για βελτίωση της ανταγωνιστικότητάς σου – µε εσωτερική υποτίµηση, ώστε να φτάσεις έστω τη σεµνή και εργατική Μποτσουάνα, τις επιδόσεις της οποίας κάποιοι φαίνεται να αγνοούν. Αν δεν ενεργοποιηθεί άµεσα το νέο Μνηµόνιο που ετοιµάζεται επειγόντως, µια και το ∆ΝΤαδυνατεί για νοµικούς λόγους να εκταµιεύσει την επόµενη δόση και αφού είναι φανερό ότι χρειάζονται πρόσθετα κεφάλαια για να φτάσουµε στο 2013, το αποτέλεσµα θα είναι το µαύρο ενός αιφνίδιου θανάτου.

Ας δουλέψουν σωστά οι ιθύνοντες της πολιτικής καιτης κοινωνικής ζωής, για να αποδώσει αυτή η τελευταία προσπάθεια µέχρι το 2013, γιατί αλλιώς η µαύρη τρύπα θα µας καταπιεί αύτανδρους, µια και το µέλλον µας είναι ορατό όπως λάµπει η εν λόγω τρύπα στο κέντρο τουγαλαξία µας. ∆ηλαδή, αντί το βιοτικό επίπεδο να πέσει σταδιακά – και µε δανεικά από τονlast lender –στο επίπεδο του 1990, θα πέσει στο επίπεδο του 1950. Το δε πολιτικό, στο 1922. Κι αλίµονο σε µας κι αλίµονο στους τότε κυβερνώντες, και στους συναινούντες και µη.Και κυρίως, αλίµονο στα εγγόνια µας – γιατί τα παιδιά µας…

Θα µου πείτε, τι σας λέω; Να παραδοθούµε άνευ όρων; Οχι. Αυτό που λέω είναι να κοιτάξουµε την πραγµατικότητα και να ρίξουµε όλη µας την ενέργεια στην ταχύτερη και καλύτερη εφαρµογή µέτρων για να πιάσουµε πρωτογενή πλεονάσµατα ώς το 2013, γιατί µετά, αν προχωρήσει ο µόνιµος µηχανισµός στήριξης EMS µε αναδιαρθρώσεις καιιδιωτικών κεφαλαίων όπως επιµένουν οι Γερµανοί, δεν θα ξαναδούµε επενδυτές οµολόγων παρά µόνο αν βγούµε από το ευρώ. Και βέβαια, έπειτα από αρκετά χρόνια.

Μα δεν υπάρχει ανάπτυξη µε αυτό ή το επόµενο Μνηµόνιο; Πώς να υπάρξει ανάπτυξη µε τέτοιαελλείµµατα, αποκλεισµούς από την αγορά κράτους και τραπεζών, διαλυµένη διοίκηση και ανυποχώρητη γραφειοκρατία – και µε δηµόσιο λόγο, άλλα λόγια ν’ αγαπιόµαστε; Γιατί το Ζάππειο ΙΙ είναι µια καλή πρόταση µε επιµέρους έξυπνες ιδέες, αλλά για άλλη χώρα και άλλη χρονική στιγµή. Μάλλον για «Αλιεν ΙΙ» µοιάζει στη συγκυρία. Οσο για τις ιδέες της Αριστεράς, πολύχρωµης και πλουµιστής, στα χρώµατα του παγωνιού, θα ήταν ενδιαφέρουσες αν δεν είχε συµβεί η κατάρρευση του 1990.

Τι χρειάζεται τώρα; Πρώτα απ’ όλα να προσπαθήσουµε να καταλάβουµε τι συµβαίνει. ∆εν είναι απλό, γιατί η κατάσταση είναι πολύπλοκη. Αλλά τουλάχιστον ξέρουµε κάποια δεδοµένα. Οχι αυτά που εκφράζουµε εµείς µε άσφαιρες κόκκινες γραµµές, αλ λά αυτά που απαιτούν οι δανειστές.  Θα ήταν καλύτερο να είχαµε ευρωοµόλογα στην ευρωζώνη. Αλλά δεν έχουµε και δεν θα αποκτήσουµε, παρά µόνο αν δηµιουργηθεί πρόβληµα στην Ιταλία.

 Θα ήταν καλύτερο να είχαµε αποτελεσµατικό κράτος. Αλλά δεν έχουµε και δεν πρόκειται να αποκτήσουµε – παρά τις προσπάθειες – σύντοµα για διάφορους λόγους και αιτίες. Ετσι η δηµιουργία µιαςελληνικής Treuhand και η εφαρµογή της fast track παντού είναι αναπόφευκτες ενέργειες επιβίωσης.

Επρεπε να είχαµεσυναίνεση από πέρσι. ∆εν την επιβάλαµε µόνοι µας,θα την επιβάλουν οι τρόικες. Απλώς, η αντιπολίτευση, αντί να ασχολείται µε πολύχρωµα όνειρα, θα πρέπεινα ασκεί αυστηρή κριτική στις αστοχίες της όποιας κυβέρνησης σε σχέση µε το Μνηµόνιο ΙΙ, αλλά και να επισηµαίνει λάθη στο ίδιο το Μνηµόνιο και να αγωνίζεται να πείσει. Και να µπορεί να µας πείσει ότι θα το εφαρµόσει ταχύτερα και καλύτερα. Θα ήταν υπέροχα να κάναµε µια αναδιάρθρωση είτε softείτε όχι. Αλλάδεν είναι στην ατζέντα των δανειστών. Και άλλοι δανειστές δεν υπάρχουν. Πλην της µηχανής πουθα παρήγε δραχµές. Θα ήταν ακόµα καλύτερα να ζούσαµε σε κόκκινο πλανήτη µόνοι, χωρίς εταίρους, δανειστέςκαι άλλες γκρίζες παρουσίες. Αλλά…

Τέλος, καλό θα ήταν, αφού συνειδητοποιήσουν όσοι πρέπει τι πρέπει να γίνει, να πάψουν να δίνουν την εικόνα θλιµµένου και θυµωµένου συγγενούς και να προσπαθήσουν νααναπτερώσουν το ηθικό µιας κοινωνίας πουείναι σεσύγχυση καιµε µεγάλοτης µέροςνα υποφέρει. ∆ίνοντας ένα όραµα. Ας πούµε να επανέλθουµε στην ευρωπαϊκή µας καταβολή και να επιτύχουµε καλύτερεςεπιδόσεις από την Μποτσουάνα.

Ας δουλέψουν σωστά οι ιθύνοντες της πολιτικής και της κοινωνικής ζωής, για να αποδώσει αυτή η τελευταία προσπάθεια µέχρι το 2013, γιατί αλλιώς η µαύρη τρύπα θα µας καταπιεί αύτανδρους