Ο κρατούµενος Μ11642686Υ
Το δελτίο µεταβολών του κρατουµένου Ντοµινίκ Στρος-Καν από το αστυνοµικό τµήµα της Νέας Υόρκης
Η µιντιακή προετοιµασία µιας καταδίκης σε θάνατο
Ο Ζαν Ντανιέλ, διευθυντής του «Nouvel Observateur», γράφει στο γαλλικό περιοδικό:
Η µεταχείριση που επιφύλαξε στον DSK η αµερικανική ∆ικαιοσύνη τροµάζει. Παρακολουθήσαµε τη µιντιακή προετοιµασία µιας καταδίκης σεθάνατο. Οπως σε µια ταυροµαχία όπου ο ταύρος είναικαταδικασµένος να πεθάνει. Σε αυτή την περίπτωση, όµως, κανένας ταυροµάχος δεν διατρέχει κίνδυνο. Ο Στρος-Καν εµφανίστηκε σαν πληγωµένος ταύρος που γονατίζει στο έδαφος περιµένονταςτο τελευταίο χτύπηµα από το ξίφος του ταυροµάχου. Σε τι εξυπηρετεί η απευθείας µετάδοση της «σταύρωσής» του; Στο όνοµα της ισότητας! Στο όνοµα της διαφάνειας! Ιδού µε ποιοντρόπο ανακατεύονται, λασπώνονται και ατιµάζονται ευγενείς αρχές. Ισότητα; Ολοι οι πρωταγωνιστές αυτής της τελετής γνώριζαν ότι ο Στρος-Καν δεν είναιένας άνθρωπος σανόλους τους άλλους και ότι ποτέ δεν θα τον µεταχειριζόταν αµερόληπταη αγέλη των δηµοσιογράφων, των φωτογράφων και των καµεραµάν που τον περίµενε. Πρόκειται λοιπόν για οργανωµένη και εφαρµοσµένη ανισότητα. ∆ιαφάνεια; Μα ποια διαφάνεια! Ακουσε κανείς κάποιον δικαστή να δίνει στη δηµοσιότητα όλες τις λεπτοµέρειεςκαι τα στοιχεία; Ακριβώς αυτόείναι το τεκµήριο της αθωότητας: εάν αρνούµαστε την υπόθεση ότι είναι αθώος ένας κατηγορούµενος, πρέπει να δικαιολογήσουµε αυτή την άρνηση εξηγώντας ποια είναι τα στοιχεία σταοποία βασιζόµαστε. Είναι ουσιώδους σηµασίας. Εως τώρα, όµως, δεν έχει υποβληθεί κανένα στοιχείο. Ειπώθηκε µόνο ότι αν ο Ντοµινίκ Στρος-Καν βρίσκεται στη φυλακή, «δενείναι επειδήδεν έχει κάνει τίποτα». Απίστευτη λογική. Αυτότο άρθρο δεν προτίθεται να απαλλάξει έναν ένοχο ποδοπατώντας έναν αθώο. Θέλει να καταγγείλει ένα µιντιακόλιντσάρισµα.Αυτή η άποψή µας δεν θα αλλάξει ακόµη και ανο κατηγορούµενος αποδειχθεί ένοχος. Η φαλλοκρατική Γαλλία
Η φεµινίστρια συγγραφέας Κλεµαντίν Οτέν δηλώνει στην εφηµερίδα «La Repubblica»:
Οι Γάλλοι δεν µπορούν να πιστέψουν ότιένας πλούσιος, µορφωµένος, ολοκληρωµένος άνθρωπος µπορεί να αποπειραθεί να βιάσει. Στο συλλογικό φαντασιακό, ο βιασµός συνδέεται µε έναν νεαρόµουσουλµάνο Αραβα των υποβαθµισµένων προαστίων. Κι όµως, σηµαντικές προσωπικότητες χρησιµοποιούν την εξουσία τους για να κακοποιήσουν γυναίκες, οιοποίες θατο σκεφτούν χίλιες φορές πριν καταγγείλουν το γεγονός. Κρίνοντας απότις αντιδράσεις αυτών των ηµερών στη Γαλλία, πώς να µπορείς να επικρίνεις τις γυναίκες που προτιµούν να σιωπούν; Εως σήµερα έχουν ακουστεί κυρίως οι φίλοι τουΝτοµινίκ Στρος-Καν. ∆ίπλα όµως σε έναν πιθανό αθώο υπάρχει ένα πιθανό θύµα, για το οποίο δεν µιλάει κανένας ή σχεδόνκανένας. Εχωακούσει ποταµούς σχολίων για την κάθοδο στην κόλαση του DSK, για τις προκριµατικές εκλογές των Σοσιαλιστών, για την κατωτερότητα του δικαστικού συστήµατος των ΗΠΑ. Αλλά δεν έχω ακούσει κανέναν να αφιερώνει τη σκέψητου σε εκείνη τηνκοπέλα,η οποίαθα µπορούσε ναλέει τηναλήθεια –όσο κι αν ακούγεται απίστευτο σε κάποιους. Τοτεκµήριο τηςαθωότητας του διάσηµου κατηγορούµενου δεν θα έπρεπε να µετατρέψει την ίδια, σχεδόν αναµφίβολα, σεπληρωµένη ψεύτρα.
∆εν καταλαβαίνωτο επιχείρηµα «µια ιδιοφυΐα δεν µπορεί να έκανε µια τέτοια ανοησία» ή «ήταν πάντα ένας Καζανόβας». Αυτές οι ηλιθιότητες αποδεικνύουν µέχρι σε ποιο βαθµό παραµένει η Γαλλία φαλλοκρατική, έτοιµη να υποβαθµίσει ένα φοβερό έγκληµα όπως είναι ο βιασµός. Αυτό πουµε κάνει να αγανακτώ περισσότερο είναι η σύγχυση ανάµεσα στην κατάκτηση και τη σεξουαλική κακοποίηση. Η τηλεοπτική µαρτυρία της Τριστάν Μπανόν ήταν συγκλονιστική.Η κοπέλα έλεγε ότι κατέληξενα παλεύει στο πάτωµαγια να αποφύγει τον Στρος-Καν πουτης είχε βγάλει το σουτιέν καιπροσπαθούσενα της βγάλει το παντελόνι και οι υπόλοιποι στο στούντιο τηνακούνε σαν να µηνσυµβαίνειτίποτα, µε ένα ύφος «πολύ φλογερός τύποςαυτός ο DSK». Ακόµη όµως και τώρα η πρώην υπουργός Κριστίν Μπουτάν δήλωσε ότι «βέβαια είναι ένας σφριγηλός άνδρας». Και µετά µας κάνει εντύπωση το γεγονός ότι η Μπανόν δεντον µήνυσεαµέσως. Μια εφηµερίδα είχε τίτλο «Ο άνδρας που αγαπούσε πολύ τις γυναίκες». Είναι προφανές ότι δενκατάλαβε τίποτε. Οποιος αγαπάει τις γυναίκες δεν βιάζει. Ο Στρος-Καν µπορεί ναείχε 10.0
00 ερωµένες στη ζωή του, είναι δικήτου υπόθεση. Η βία όµωςείναι κάτι εντελώς διαφορετικό.
Τηλεοπτικός διασυρµός και πολιτικά απωθηµένα
O αρθρογράφος Aντριαν Χάµιλτον γράφει στην εφηµερίδα «The Independent»:
Ο Ντοµινίκ Στρος-Καν δεν έχει δικαστεί για κανένα από τα σεξουαλικά εγκλήµατα που του αποδίδονται, πόσω µάλλον κριθεί ένοχος.
Ο δηµόσιος εξευτελισµός και η προφυλάκιση δεν µπορεί να είναι η «τιµωρία» για εγκλήµατα που δεν έχουν εκδικαστεί, και για τα οποία µέχρι να συµβεί αυτό θεωρείται αθώος. Μπορεί να υποστηρίξει κανείς πως είναι απλώς ο αµερικανικός τρόπος. Το αµερικανικό δικαστικό σύστηµα, και το άγριο φως των καµερών υπό τις οποίες λειτουργεί, προωθεί µια εσκεµµένη απαξίωση του κατηγορουµένου και τη δηµόσια αποκάλυψη κάθε ενοχοποιητικής λεπτοµέρειας µιας υπόθεσης πριν αυτή φτάσει στο δικαστήριο. Υπάρχει όµως κάτι ιδιαζόντως ταπεινωτικό στην αντιµετώπιση του ΣτροςΚαν. Μπορεί τα κίνητρα της πολιτικής, από την αµερικανική πλευρά, να είναι σε µεγάλο βαθµό εγχώρια – οι γενικοί εισαγγελείς είναι συνήθως πολιτικοί εν τω γίγνεσθαι – αλλά οι Γάλλοι σίγουρα θα το εκλάβουν ως µια εσκεµµένη προσβολή του έθνους τους. Η βλάβη στη φήµη της χώρας, θα µπορούσε να επιχειρηµατολογήσει κανείς, δεν προκλήθηκε από τα δικαστήρια της Νέας Υόρκης αλλά από τις πράξεις που βαρύνουν τον κατηγορούµενο. Οµως οι Γάλλοι δεν κάνουν εντελώς λάθος όταν υποψιάζονται εµπάθεια. Υπάρχει µια τάση αντεπίθεσης σε µια Αµερική που ένιωθε µειωµένη στα µάτια φίλων και εχθρών.
Οι Γάλλοι αποτελούν προσφιλή στόχο ταπεινωτικών σχολίων από τότε που αρνήθηκαν να συµµετάσχουν στον πόλεµο του Ιράκ. Η «υπόθεση DSK» θα παίξει κι αυτή τον ρόλο της στη σταθερή διάβρωση των διατλαντικών σχέσεων που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια. Πέραν αυτού, όµως, είναι σε τελική ανάλυση µια ανθρώπινη ιστορία ιψενικής τραγικότητας. Οπως και αν εξελιχθεί δικαστικά η υπόθεση, η υπόληψη του Στρος-Καν και οι πολιτικές φιλοδοξίες του έχουν πληγεί ανεπανόρθωτα.
Το τεκµήριο της αθωότητας του διάσηµου κατηγορουµενου δεν θα έπρεπε να µετατρέψει την 32χρονη καµαριέρα, σχεδόν αναµφίβολα, σε πληρωµένη ψεύτρα














