ΑΝΑΛΥΣΗ Ξανά στο σηµείο µηδέν

Δεν πρέπει, λογικά, να υπάρχει Ελληνας που να µην αντιλαµβάνεται την κρισιµότητα των περιστάσεων αυτή την περίοδο. Εδώ και έναν χρόνο η χώρα ζει µε δανεικά από τους εταίρους της στην ευρωζώνη και το Διεθνές Νοµισµατικό Ταµείο, οι οποίοι και συναποφασίζουν µε την κυβέρνηση την οικονοµική πολιτική της.

Δυστυχώς, ο χρόνος αυτός που πέρασε σε καθεστώς Μνηµονίου δεν απέδωσε το αποτέλεσµα που αναµενόταν στο σύνολό του. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι φταίει το ίδιο το Μνηµόνιο, η «συνταγή». ακόµη κι αν δεχθούµε το επιχείρηµά τους, ότι δηλαδή έπρεπε να είχε προσεχθεί περισσότερο το θέµα της ύφεσης, είναι σίγουρο ότι έφταιξε και η εκτέλεση της συνταγής. Το Μνηµόνιο σχεδίασε παρεµβάσεις γιαµείωση της σπατάλης στο Δηµόσιο που δεν εφαρµόσθηκαν. υπολόγισε έσοδα από πάταξη της φοροδιαφυγής, που δεν εισπράχθηκαν. υπέδειξε διαρθρωτικές αλλαγές που δεν προχώρησαν. αν όλα αυτά είχαν γίνει, τα πράγµατα θα ήταν σήµερα πολύ διαφορετικά.

Δεν έγιναν. ο αδύναµος κρατικός µηχανισµός, η έλλειψη ισχυρής πολιτικής βούλησης και φυσικά οι τεράστιες αντιδράσεις των θιγόµενων συµφερόντων, όλα έπαιξαν τον ρόλο τους σ’ αυτό.

Ετσι, σήµερα βρισκόµαστε σήµερα πάλι στο σηµείο µηδέν. Εξαρτόµαστε και πάλι απολύτως από µια νέα κίνηση καλής θέλησης εκ µέρους των δανειστών µας. οι οποίοι, δεν θα την κάνουν αν δεν είναι απολύτως σίγουροι ότι αυτή τη φορά τα αποτελέσµατα θα είναι καλύτερα.

Στο σηµείο όπου βρισκόµαστε, οποιαδήποτε ανεύθυνη ή µικροπολιτική τακτική µπορεί να αποβεί µοιραία. Για όποιον δεν το έχει καταλάβει, τον επόµενο µήνα η τρόικα απειλεί να µη δώσει τα λεφτά που αντιστοιχούν στην 5η δόση του δανείου και άρα υπάρχει κίνδυνος να µην µπορούν να πληρωθούν µισθοί και συντάξεις. Με αυτή την έννοια , ο κ. Σαµαράς, για παράδειγµα, θα µπορούσε να πει το περίφηµο ναι στο Μεσοπρόθεσµο Πρόγραµµα της κυβέρνησης και ας αφήσει για αργότερα το «flat rate» για τις επιχειρήσεις. Εννοείται, το ίδιο ισχύει για τους διαφωνούντες βουλευτές και υπουργούς του κυβερνώντος κόµµατος. Πρέπει µε κάθε τρόπο να πείσουµε ότι σαν χώρα είµαστε αποφασισµένοι να κάνουµε αυτό που χρειάζεται για να σωθούµε.