Λίφτινγκ στη Δήλο

Τάξη στο… χάος τωναρχαιοτήτων στο νησί όπου γεννήθηκαν ο Απόλλωνας και η Αρτεµη επιχειρεί να βάλει µια αναστήλωση, που αρχίζει από το θέατρό της
Χιλιάδες αρχιτεκτονικά µέλη στην τύχη τους.

Ενα τιτάνιο έργο που µέχρι σήµερα ουδείς έχει αναλάβει.Και ένα θέατροπου πριν από 25 αιώνες χωρούσε 6.500 θεατές καισήµερα βρίσκεται σε κακή κατάσταση µε αποτέλεσµα οι επισκέπτες να βλέπουν µόνο την ορχήστρα και τη γύρω περιοχή και όχι το κοίλο του, καθώς ο κίνδυνος είναι διπλός: τόσο για τον κόσµο όσο και για το ίδιο το µνηµείο. Κι όλα αυτά στον µεγαλύτερο αρχαιολογικό χώρο παγκοσµίως, στο νησί όπου γεννήθηκε ο Απόλλωνας και η Αρτεµη, τη Δήλο.

Τάξη στο χάος του θεάτρου λοιπόν επιχειρείται να µπει µε βάση τις µελέτες της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής που εδώ και σχεδόν ενάµιση αιώνα έχει αναλάβει τις ανασκαφές στοναρχαιολογικό χώρο µε τα 125.000 εισιτήρια ετησίως.

Πρώτα στο µικροσκόπιο των ειδικών θα µπουν οι ηµικίονες, οι πεσσοί και το ενεπίγραφο επιστήλιο του θεάτρου, ενώ στις προτεραιότητεςεντάσσεται και η αποκατάσταση της βάσης του αγάλµατος του Φιλεταίρου, ηγεµόνα της Περγάµου κατά τον 3ο αι. π.Χ. Επιπλέον προβλέπεταινα συµπληρωθούν τα δύο αναλήµµατα των παρόδων (εισόδων) του θεάτρου και να κατασκευαστούν βάσεις πάνω στις οποίες θα παρουσιάζονται αρχιτεκτονικά µέλη. Μέριµνα θα ληφθεί και για το υπόγειο πέρασµα του θεάτρου – που άρχισε να οικοδοµείται στα τέλη του 4ου αιώνα π.Χ. και ολοκληρώθηκε γύρω στο 250 π.Χ., ενώ εγκαταλείφθηκε µετά την καταστροφή της Δήλου το 69 π.Χ. – το οποίο αρχίζει από το προσκήνιο και καταλήγει στη σκηνή. Μόνο που τελικά αντί για κιγκλίδωµα, που πρότεινε ηΓαλλική Αρχαιολογική Σχολή, τελικά το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συµβούλιο προτίµησε το γυαλί για την κάλυψη του ανοίγµατος.

Αµεση φροντίδα όµως δεν προβλέπεται για τη δεξαµενή – εντυπωσιακή στα δυτικά του θεάτρου για τη συγκέντρωση των υδάτων της βροχήςαπό το κοίλον µε οροφή που στηριζόταν σε οκτώ γρανιτένια τόξα – όπως δεν πρόκειται άµεσα να τοποθετηθούν ξύλινες κατασκευές στις κλίµακες και στο διάζωµα του θεάτρου, καθώς το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συµβούλιο εκτίµησε ότι θα πρέπει να προηγηθούν µελέτες και ταύτιση του διάσπαρτου υλικού πριν γίνουν οι προτεινόµενες εργασίες.

Αξίζει να σηµειωθεί ότι το θέατρο είναι µία από τις πολλές πληγές που ταλανίζουν τη Δήλο, καθώς στο νησί συναντά ο επισκέπτης τοίχους που καταρρέουν, κονιάµατα από τις οικίες που διαλύονται, τοιχογραφίες και ψηφιδωτά που χάνονται, επιφάνειες µαρµάρων που «ζαχαροποιούνται», καθώς τα µνηµεία είναι εκτεθειµένα στον δυνατό άνεµο και την υγρασία. Οµως τόσο η έλλειψη χρηµατοδότησης όσο και το µέγεθος του έργου δεν έχουν επιτρέψει να δοθούν ριζικάσωτήριες λύσεις για τα πολύτιµα µνηµεία του ιερού νησιού της αρχαιότητας, το οποίο αποτελούσε ένα από τα καίρια θρησκευτικά κέντρα του ελληνικού κόσµου.