Πωλητήριο στον µύθο της µόδας

Ο µόδιστρος Πιέρ Καρντέν, που δηµιούργησε τονθεσµό του franchising ανοίγοντας τις πόρτες της υψηλής ραπτικής στους απλούς ανθρώπους, έβαλε την περασµένη εβδοµάδα πωλητήριο στην επιχείρησή του ζητώντας 1 δισ. ευρώ. Οµως, το σήµα του θα παραµείνει αθάνατο. Βρίσκεται, άλλωστε, παντού. «Τα πάντα είναι Pierre Cardin», είχε δηλώσει στον «Independent»ο 88χρονοςµύθος της γαλλικής µόδας σε µία από τις σπάνιες συνεντεύξεις του.

«Μπορώ ναξυπνήσω τοπρωί και να ξυριστώ µε ένα από τα ξυραφάκια µου, να χρησιµοποιήσω τη δική µου κρέµα ξυρίσµατος και να ντυθώ µε ρούχα Pierre Cardin. Επειτα µπορώ να πάω στοεστιατόριο “Pierre Cardin” (τοMaxim’s deParis). Τα πάντα στο σπίτιµου είναι Pierre Cardin, ακόµα καιό,τι τρώω, καθώς διαθέτω και σειρά προϊόντων διατροφής».

Η δήλωση αυτή είχε γίνει το 2003. Οκτώ χρόνια αργότερα και έπειτα από έξι και πλέον δεκαετίες στον χώρο της µόδας, ο Καρντέν διάλεξε µέσω µιας συνέντευξης – αυτή τη φορά σεαµερικανική εφηµερίδα – να ανακοινώσει την πρόθεσή του να πουλήσει τον οίκο του προκειµένου να συνεχίσει ναυπάρχει ακόµα και ύστερα από εκείνον. «Θέλω να πουλήσω τώρα», δήλωσε ο Καρντέν, ο οποίος δεν έχει κληρονόµους. «Γνωρίζω ότι ύστερα από λίγα χρόνια δεν θα είµαι εδώ αλλά το δηµιούργηµά µου πρέπει να συνεχίσει να ζει. Θα το πουλήσω βάζοντας ένανόρο µόνοστο πωλητήριο: θέλωνα παραµείνωο καλλιτεχνικός διευθυντής του οίκου». Πάντως, οι ειδικοί θεωρούν υψηλό το ποσό και αποτιµούντην αυτοκρατορία του στα 200 εκατ. ευρώ. Οι επιρροές του Καρντέν στη µόδα ήταν τόσο ισχυρές,ώστε τον αποκαλούσαν «Οβασιλιάς της µόδας των sixties (της δεκαετίας του ‘60)». Είχε ντύσει από τη Ρίτα Χέιγουορθ µέχρι την Εύα Περόν και είχε κληθεί να φτιάξει την γκαρνταρόµπα του Σαντάµ Χουσεΐν, πρόταση την οποία αρνήθηκε. «Είµαι σηµαντικός σε 600 χώρες», είχεδηλώσει. «Είµαι παντού εκτός από τοΙράκ και τη Βόρεια Κορέα».

Αν και η φίρµα του απουσιάζει από τις γνωστές πασαρέλες και τις κυριότερες εβδοµάδες µόδας, ο Καρντέν ήταν ο πρώτος άνθρωπος της µόδας που άρχισε να κάνει επιδείξεις στην Κίνα τη δεκαετία του ‘70. Στη χώρα αυτή στηρίζονται σήµερα πολλοί οίκοι µόδας για να διατηρήσουν πωλήσεις και κερδοφορία. Γεννηµένος κοντά στη Βενετία, γιος ενός ιταλού εµπόρου κρασιών, ήταν µαθητευόµενος ράφτης πριν φτάσει σε νεαρή ηλικία στο µόλις απελευθερωµένο Παρίσι το 1945, που αναδυόταν τότε ως ένα ισχυρό κέντρο µόδας και κουλτούρας παγκοσµίως. Εκπαιδεύτηκε υπό τη θρυλική Ελσα Σιαπαρέλι και δούλεψε στον γαλλικό οίκοChristianDior ωςένας από τους ανθρώπους που ήταν πίσω από την εντυπωσιακή συλλογή «New Look», που σφράγισε την εξέλιξη της µόδας παγκοσµίως.

Το 1950 ιδρύει τη δική του επιχείρηση, όµως σύντοµα συνειδητοποιεί ότι το µέλλον βρίσκεται στη µαζική παραγωγή. Εννιάχρόνια αργότερα ανοίγει το πρώτο σηµείο πώλησης της εταιρείας του στο πολυκατάστηµα Printemps.

Τότε εκδιώχθηκε από το υψηλού κύρους επιµελητήριο των µόδιστρων υψηλής ραπτικής. «Γιατί θαπρέπει να δουλεύω µόνογια πλούσιους ανθρώπους», είχε αναρωτηθεί την εποχή εκείνη. «Θέλω να δουλέψω για τους ανθρώπους στον δρόµο». Η πεποίθησή του τονοδήγησε στη δηµιουργία µιαςαυτοκρατορίας µε ετήσιο τζίρο 1,4 δισ. ευ ρώ και 840 εργοστάσια, όπου εργάζονται 190.000

άνθρωποιπαγκοσµίως.

Η ικανότητά του να προχωρά τόσο κοινωνικά όσο και αισθητικά φαίνεται και στις συλλογές του από τη θρυλικήCosmos το1964 µε τα unisex στοιχεία, ενώ το φουτουριστικό τουλουκ υιοθετήθηκε από τους Μπιτλς, οι οποίοι ντύθηκαν οµοιογενώς µε τα σακάκια του χωρίς κολάρο.

«Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο είναι ότι θα µπορούσαµε να δούµε τα σχέδιά του στον δρόµο και να µην αισθανθούµε ότι είναι εκτός τόπου», έγραψε πέρυσι η Σούζι Μένκες της «International Herald Tribune»σε µια ειδική έκδοση για τα 60 χρόνια δηµιουργίας του µόδιστρου.

Ο ίδιος είχε δηλώσει, κάποτε, ότι θα ήθελε να πεθάνει ως ο πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσµο. Παραµένει ο πέµπτος πλουσιότερος στη Γαλλία και δεύτερος στον χώρο της µόδας µετά τον Τζόρτζιο Αρµάνι.

Ακόµη και η δεύτερή του κατοικία, το PalaisBulles έξωαπό τιςΚάννες, αποτελεί σηµείο αναφοράς του τολµηρού ντιζάινµε τα παράθυρα – φούσκες και τις πισίνες σε κάθε όροφο. Εχει ακόµηαγοράσει και ανακαινίσει ένα κάστρο, ιδιοκτησία κάποτε του µαρκήσιου Ντε Σαντ.

Βρίσκεται, πάντως, αρκετές ώρες στο γραφείο του και φηµολογείται ότι χαιρετά µέσα από ένα παράθυρο τον πρώην γάλλο πρόεδρο Ζακ Σιράκ που κατοικεί απέναντι, κάθε πρωί, όταν τρώει τα κρουασάν του. Ο Πιέρ Καρντέν είναι ένας θεσµός της Γαλλίας: στοµφώδης αλλά προσφιλής, συντηρητικός, αλλά και δαιµόνιος. «Αισθάνοµαι δυνατός», είχε δηλώσειτο 2003. «Αν πουλήσω το όνοµά µου, θέλω να πεθάνω δουλεύοντας».

«Μοναδικός όρος µου για να πουλήσω είναι να παραµείνω ο καλλιτεχνικός διευθυντής του οίκου»