Ακόµη και στις… ύβρεις οι Ισπανοί έχουν επίπεδο

Μια βραδιά στον ποδοσφαιρικό «καθεδρικό ναό» τηςΒαρκελώνης, το Καµπ Νου, είναι εµπειρία ζωής. Πόσω µάλλον αν στο βελούδινο χλοοτάπητα (παρά την καταιγίδα) τα προβλήµατα… τριγωνοµετρίας που βάζει σε κάθε αντίπαλό της η συµµορία των κοντών του Γκουαρντιόλα (Μέσι, Τσάβι, Βίγια, Ινιέστα κ.λπ.) καλείται να λύσει η Ρεάλ Μαδρίτης.

Η ευκαιρία, λοιπόν, δεν µπορούσε να πάει χαµένη και µπορεί η αιτία της αποστολής των «ΝΕΩΝ» στη Βαρκελώνη να ήταν το φάιναλ φορ της Ευρωλίγκας, όµως αφορµή για την πρόωρη αναχώρηση ήταν το Classico του δεύτερου ηµιτελικού του Champions League, ο οποίος δικαίως συµπεριλαµβάνεται στη λίστα µε τα 100 πράγµατα που πρέπει να κάνει ένας άνδρας πριν εγκαταλείψει τούτη τη ζωή.

Μέρες που ζούµε στην Ελλάδα, ίσως αυτό ακούγεται κοµµάτι προκλητικό, όµως ποιος θα ερωτηθεί αν θέλει να παρακολουθήσει ένα µατς Μπαρτσελόνα – Ρεάλ και θα απαντήσει όχι; Κι από τη στιγµή που ο πρώην παίκτης της Μπαρτσελόνα Μιχάλης Κακιούζης αλλά και ο ισπανός δικηγόρος του Ζέλιµιρ Οµπράντοβιτς κατόρθωσαν να βρουν 5 θέσεις µεταξύ των 99.354 του Καµπ Νου, φύγαµε τρέχοντας για το γήπεδο.

«Εκδίκηση για τον Μουρίνιο από τον Θεό! Θα είναι βρεγµένο το χορτάρι», είπε γελώντας ίσως ο µοναδικός ταξιτζής στη Βαρκελώνη που µπορούσε να αρθρώσει δυο κουβέντες στα αγγλικά.

Αφήνοντας το ταξί και γυρίζοντας το βλέµµα προς το γήπεδο, η εικόνα ήταν εντυπωσιακή και τόσο ξένη για την Ελλάδα. Η κυρία δίπλα µας στο φανάρι κρατούσε από το χέρι τα δύο µικρά της παιδιά, λίγα µέτρα πιο µπροστά δυο θεριακλήδες 60άρηδες µε Μπλαουγκράνα µπλούζες, γονείς µε παιδάκια, ακόµη και µωρά κατευθύνονταν στο Καµπ Νου… Πηγαίνοντας στηθέση 11 της σειράς 18 (διάζωµα 153 της θύρας 100!), µερικές πιο πάνω από το χορτάρι πίσω από το κόρνερ που σηµείωσε ο Μαρτσέλο το γκολ της ισοφάρισης για τη Ρεάλ, δεν έγινε αντιληπτό το ύψος των κερκίδων που… κρέµονται πάνω από τους ποδοσφαιριστές. Σκυµµένος για να εντοπίσεις τους αριθµούς στις θέσεις, δεν έχεις εικόνα. Τη στιγµή που κάθεσαι και σηκώνεις το βλέµµα και αντιλαµβάνεσαι το µέγεθος µένεις µε το στόµα ανοιχτό.

Στο χορτάριο Μέσικάνει πράγµατα µε την µπάλα που σε βάζουν σε σκέψεις πως στο παπούτσι του υπάρχει κόλλα για να την πάει όπου θέλει.

ΠΑΒΑΡΟΤΙ…
Στις διαµαρτυρίες των παικτών της Ρεάλ, που για τα ελληνικά δεδοµένα έµοιαζαν προκλητικές, δεν έπεσε το παραµικρό στον αγωνιστικό χώρο, παρότι στις εισόδους του γηπέδου δεν γινόταν κανένας έλεγχος! Ακόµη και το πιο υβριστικό σύνθηµα (µετά το χλευαστικό «Por Que, Por Que, Por Que» κατά του Μουρίνιο) µε αποδέκτη τον Ρονάλντο («Hijo de puta») τραγουδήθηκε στον ρυθµό της µελωδίας του «La Donna e Mobile» που σίγουρα θα έχετε ακούσει από τον Λουτσιάνο Παβαρότι. Ακόµη και στις ύβρεις οι Ισπανοί έχουν… επίπεδο.

Το πιστοποιεί κανείς βλέποντας τον Jimmy Jump να εισβάλλει για µια ακόµη φορά στον αγωνιστικό χώρο. ∆ιότι για όλο τον κόσµο η εισβολή στο γήπεδο (εντός του Καµπ Νου δεν υπήρχε δείγµα αστυνοµικού παρά µόνο security) είναι κάτι αδιανόητο. Στην Ελλάδα είναι απλά στην… ηµερήσια διάταξη και σίγουρα αν ο Jimmy Jump ήταν από τα µέρη µας, θα πάθαινε κατάθλιψη. Κάτι που κοντέψαµε να πάθουµε κι εµείς µε όσα ζήσαµε το βράδυ της Τρίτης στο Καµπ Νου. Το αποτέλεσµα, τα γκολ, ακόµη και το θέαµα δεν είχαν τόσο µεγάλη σηµασία όσα όλα τα υπόλοιπα.

ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ

Για όλο τον κόσµο η εισβολή στο γήπεδο είναι κάτι αδιανόητο. Στην Ελλάδα είναι απλώς στην… ηµερήσια διάταξη και σίγουρα αν ο Jimmy Jump ήταν από τα µέρη µας, θα πάθαινε κατάθλιψη