Βρώµικη προπαγάνδα

Ακόµα περισσότερα άρµατα µάχης έστειλε χθες το καθεστώς Ασαντ στην Νταραά, την πόλη – σύµβολο της συριακής εξέγερσης και της κυβερνητικής καταστολής. Στρατός έχει αναπτυχθεί επίσης στην Ντούµα, έξω από τη Δαµασκό, περικυκλωµένη παραµένει από την Τρίτη η πόλη Μπανιάς. Ο κατάλογος των νεκρών µεγαλώνει καθηµερινά – τους 453 είχαν φτάσει χθες, ενώ οι 30 (τουλάχιστον) σκοτώθηκαν στην Νταραά τις τελευταίες τρεις ηµέρες. Κάθε βράδυ, γράφει ο Ρόµπερτ Φισκ στην «Ιντιπέντεντ», η κρατική συριακή τηλεόραση δίνει παραστάσεις τρόµου. Γυµνά πτώµατα µε πολλαπλά τραύµατα από σφαίρες, κοµµένα κεφάλια, ακόµα και βγαλµένα µάτια, γεµίζουν την οθόνη. Αλλά δεν ανήκουν ποτέ σε αµάχους. Η κρατική τηλεόραση δεν έχει δείξει ούτε µια κηδεία αντικυβερνητικού διαδηλωτή. Οι «δικοί της» νεκροί είναι όλοι στρατιώτες, θύµατα των «ένοπλων συµµοριών». Στη Συρία, επισηµαίνει ο Φισκ, η ιστορία γράφεται µε φήµες και προπαγάνδα. Φρόντισε γι’ αυτό το καθεστώς, απαγορεύοντας την είσοδο στη χώρα σε όλους τους ξένους δηµοσιογράφους. Κανείς δεν αµφισβητεί ότι ο βρετανοσπουδαγµένος Μπασάρ αλ Ασαντ έχει αποφασίσει να αντιµετωπίσει τους εξεγερµένους Σύρους µε τον ίδιο τρόπο που ο πατέρας του αντιµετώπισε την εξέγερση της Μουσουλµανικής Αδελφότητας στη Χάµα το 1982 – µε σφαγές. Ολα τα υπόλοιπα είναι υπό αίρεση. Ο ισχυρισµός σύρων ακτιβιστών, για παράδειγµα, πως τα ακρωτηριασµένα πτώµατα στην τηλεόραση ανήκουν στην πραγµατικότητα σε στρατιώτες που αρνήθηκαν να πυροβολήσουν συµπατριώτες τους και τιµωρήθηκαν καταλλήλως από τους «σαχίµπα», τους γκάνγκστερ του Ασαντ. Ή η ιστορία από την Νταραά πως στην Τέταρτη Ταξιαρχία υπό τον Μάχερ Ασαντ (µικρό αδελφό του προέδρου), που στάλθηκε στην πόλη να αποκαταστήσει την «τάξη», αντιπαρατέθηκαν άνδρες της Πέµπτης Ταξιαρχίας που εδρεύει εκεί κοντά.

Και οι θεωρίες συνωµοσιών δεν έχουν τέλος. Η Δαµασκός, σύµµαχος από χρόνια του Ιράν, σπόνσορας της λιβανικής Χεζµπολάχ και της παλαιστινιακής Χαµάς, κατηγορεί ως υποκινητή της εξέγερσης (και) τον (αντισύρο) προσωρινό πρωθυπουργό του Λιβάνου Σαάντ Χαρίρι. Η Χεζµπολάχ πηγαίνει τις κατηγορίες πιο πέρα, υποστηρίζοντας πως οι Σαουδάραβες χρηµατίζουν λιβανέζους πολιτικούς ώστε να υποκινούν την ταραχή στη Συρία. Η συριακή τηλεόραση υποστήριξε (ψευδώς) πως λιβανέζος βουλευτής του Χαρίρι συνελήφθη στην Μπανιάς µαζί µε «ισραηλινούς αξιωµατούχους»· η Τεχεράνη βλέπει προφανώς πίσω από τη συριακή εξέγερση µια «σιωνιστική συνωµοσία». Ακόµα και το Ισραήλ ανησυχεί όµως για το ενδεχόµενο πτώσης του Ασαντ – βάση της αρχής «καλύτερος εχθρός ο γνώριµος εχθρός».

Η Δύση καταδικάζει – και ξανακαταδικάζει. Γαλλία, Βρετανία, Γερµανία, Ιταλία και Ισπανία κάλεσαν χθες τους πρεσβευτές της Συρίας απαιτώντας να πάψει ο Ασαντ να σκοτώνει τον λαό του. Στο Συµβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ η Ρωσία και η Κίνα µπλόκαραν καταδικαστικό για τη Συρία ψήφισµα που κατέθεσαν Λονδίνο, Παρίσι, Βερολίνο και Λισαβώνα. Η κυβέρνηση Οµπάµα έχει δηλώσει πως εξετάζει το ενδεχόµενο επιβολής στοχευµένων κυρώσεων, το ίδιο συζητούν αύριο και οι «27».

Κοκτέιλ θεωριών συνωµοσίας µε Χεζµπολάχ, Λίβανο, Ισραήλ, Ιράν, Χαµάς…

«Εχετε ανάγκη τον Καντάφι»

«Αυτό που κάνουν σήµερα για να αποσταθεροποιήσουν το λιβυκό καθεστώς και τα λιβυκά συστήµατα, µια µέρα θα το πληρώσουν». αυτό ήταν το βασικό µήνυµα που έστειλε στη Δύση η αΐσα ελ-Καντάφι, η κόρη του λίβυου συνταγµατάρχη, σε συνέντευξή της στους «New York Times». Χωρίς τον πατέρα της, προέβλεψε, αφρικανοί λαθροµετανάστες θα κατακλύσουν την Ευρώπη, ισλαµιστές θα εδραιωθούν στις ακτές της μεσογείου και οι λιβυκές φυλές θα στρέψουν τα όπλα τους η µια εναντίον της άλλης. πιστή στην οικογενειακή προπαγάνδα, η αΐσα χαρακτήρισε τους εξεγερµένους ως «τροµοκράτες» και υποστήριξε πως η συµµαχική επιχείρηση έχει κάνει την οικογένειά της «ενωµένη σαν µια γροθιά» – µε τον «δυνατό όπως πάντα» μουαµάρ Καντάφι επικεφαλής. Σε διακήρυξη πάντως που έδωσε χθες στη δηµοσιότητα στο παρίσι ο γάλλος φιλόσοφος μπερνάρ-ανρί λεβί, οι αρχηγοί ή αντιπρόσωποι 61 λιβυκών φυλών που «καλύπτουν το σύνολο της επικράτειας της λιβύης» εκφράζουν τη βούλησή τους να οικοδοµήσουν µια «ελεύθερη, δηµοκρατική και ενωµένη λιβύη… µόλις ο δικτάτορας φύγει».