Ανία, τυπολατρία και σουρεαλισµός στην «Επιλαρχία» των κόµικς

«Εκεί που σταµατάει η λογική αρχίζει ο στρατός», λέει µια λαϊκή ρήση – απόσταγµα βιωµατικών εµπειριών «παλιοσειρών». Λένε, επίσης,πως ο στρατός αντανακλά την κοινωνίαπου τον περιθάλπει. Τη δική του οπτική στα χακί πράγµατα µιας θητείας στα τεθωρακισµένα καταθέτει ο Κωνσταντίνος Παπαµιχαλόπουλος µέσα από τις σελίδες του βιβλίου – κόµικς «Επιλαρχία», σκιαγραφώντας το ευρύτερο πλαίσιο. Η ανία, η ανοησία, η στασιµότητα, η τυπολατρία, µα πάνω απ’ όλα ο παραλογισµός είναι κάποια µόνο από τα στοιχεία εκείνα που συντροφεύουν τις αναµνήσεις κάθε έλληνα φαντάρου.

Ως φαντάρος ο Παπαµιχαλόπουλος – που θα πρέπει να υπηρέτησε στα τεθωρακισµένα, αν λάβουµε υπόψη τον τίτλο του κόµικς – κρατούσε σηµειώσεις για τα πράγµατα όπως τα έζησε και το µάλλον άτυπο ηµερολόγιό του έλαβε επίσηµη µορφή ως«Επιλαρ χία» µε δόση φαντασίας: ένα κράµα από πραγµατικά περιστατικά µε σουρεαλιστικές καταστάσεις, που ποτέ δεν θα συνέβαιναν εντός των ελληνικών στρατοπέδων. Πάλι ποτέ δεν ξέρεις…

Σκίτσα γκροτέσκα αναπαριστούν ένστολους καλύπτοντας όλη την γκάµα της ιεραρχίας, από ανώτατους αξιωµατικούς µέχρι στρατέους, µε χαρακτηριστικά– υπό άλλες συνθήκες θα έλεγε κάποιος – παραµορφωµένα που παραπέµπουν σε βατράχια, σκυλιά ή και χάνους. Φαντάρια να στέκονται σε σειρά καθ’ ύψος φορώντας µαύρο µπερέ –αναγνωριστικό εκείνων που υπηρετούν στα άρµατα µάχης, γνωστοί και ως µαυροσκούφηδες – µε το βλέµµα στραµµένο µε τρόµο (;) προς τα πάνω, ίσως εξαιτίας της επικρεµάµενης εντολής «ΠΡΟΣΟΧΗ» πάνω απότα κεφάλια τους.

Εν ολίγοις είναι, όπωςλέει ο δηµιουργός, ένα «σκωπτικό, αιρετικό και ελαφρώς βλάσφηµο σχόλιο πάνω στη θητεία, τη µαµά πατρίδα,την ανθρώπινη βλακεία, τη χαµένη αξιοπρέπεια, την κοινωνία ολόκληρη».

< INFO

«Επιλαρχία» του Κωνσταντίνου Παπαµιχαλόπουλου (Εκδόσεις Ενατη Διάσταση, Μυτιλήνη, τηλ.
22510-23.476).