Χάρτινος συνδικαλισμός

Η απόφαση της ΕΣΗΕΑ να παραταθεί η απεργία των δημοσιογράφων που εργάζονται στις εφημερίδες για ακόμα έξι ώρες, το πρωί της Δευτέρας, και ενώ θα έχουν αρχίσει να εκπέμπουν τα ηλεκτρονικά ΜΜΕ, είναι παράλογα αυταρχική και εχθρική προς τη διεξοδική και αναλυτική δημοσιογραφία, που ακόμα ασκείται από τις χάρτινες εκδόσεις των εφημερίδων.

Είναι προφανές ότι η απόφαση απαντά στη διακηρυγμένη πρόθεση των διευθύνσεων ορισμένων εφημερίδων (και των «Νέων») να κυκλοφορήσουν το μεσημέρι της Δευτέρας, με ύλη που θα συγκεντρωθεί μετά το τέλος της προγραμματισμένης απεργίας. Οι γραφειοκρατικοί μηχανισμοί των συνδικαλιστικών σωματείων του Τύπου στην πραγματικότητα αποφάσισαν, άλλη μια φορά ερήμην των εργαζομένων και περιφρονώντας τη βούλησή τους, να εμποδίσουν τις εφημερίδες να βγουν στα περίπτερα τη Δευτέρα.

Είναι μια παράλογα εχθρική απόφαση:

1. Εχθρική εναντίον της εφημερίδας, της χάρτινης έκδοσης γενικότερα, που εκπροσωπεί την πιο αναλυτική, την πιο διεξοδική και την πιο σύνθετη δημοσιογραφική έκφραση – εφάμιλλη της κοινωνικής πολυπλοκότητας που πρέπει να περιγράψει και να αναλύσει, κι η οποία εκτείνεται σε πολλούς τομείς της δημόσιας ζωής, πολύ πιο πέρα από την ειδησεογραφία «της πρώτης σελίδας».

2. Εχθρική εναντίον του κριτικού πνεύματος, αφού εκτός της εφημερίδας, στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση, δύσκολα εντοπίζονται η νηφάλια έκφραση και η ανεξάρτητη κριτική, λόγω της φύσεως των μέσων. Κάτι χειρότερο: υπονομεύοντας τις εφημερίδες και τους λειτουργούς τους, το δημοσιογραφικό επάγγελμα υποχωρεί απέναντι στις φήμες, τις γενικεύσεις, τις υπερβολές, τους λαϊκισμούς και τις υποβολιμιαίες συκοφαντίες των ανωνυμογράφων του Ίντερνετ – τους οποίους η ΕΣΗΕΑ και τα ανάλογα σωματεία απέτυχαν όλα αυτά τα χρόνια και να εκπροσωπήσουν και να ελέγξουν.

3. Εχθρική εναντίον των συμφερόντων των δημοσιογράφων, τα οποία υποτίθεται ότι τα σωματεία προασπίζουν. Οι παραδοσιακές επιχειρήσεις Τύπου εξωθούνται σε μια άνευ προηγουμένου απορρύθμιση εξαιτίας της παράλογης, εκδικητικής και άνευ λογικής απόφασης των συνδικαλιστών – που ανά πάσα στιγμή μπορεί να ξεσπάσει στις θέσεις εργασίας, στις συμβάσεις και στις αμοιβές των εργαζομένων.

Οι συνδικαλιστικές ηγεσίες του δημοσιογραφικού κλάδου υποτίθεται ότι επιτιθέμενες εναντίον των χάρτινων εκδόσεων των εφημερίδων διεκδικούν τα συμφέροντα των μελών τους. Στην πραγματικότητα, εξωθούν μια ώρα αρχύτερα τα πράγματα στην απόλυτη απορρύθμιση: απαξιώνοντας την εφημερίδα, τη ραχοκοκαλιά της δημοσιογραφικής λειτουργίας, ουσιαστικά απαξιώνουν το δημοσιογραφικό επάγγελμα.

Ο συνδικαλισμός δεν μπορεί να είναι μια παράλογη επίδειξη δύναμης από διαβλητές ηγεσίες. Κάποια στιγμή, είναι βέβαιο ότι το κόστος του σημερινού αυταρχισμού του θα πληρωθεί. Δυστυχώς, μεγάλο μερίδιο αυτού του κόστους υπάρχει κίνδυνος να το πληρώσουν και επαγγελματίες που αποδοκιμάζουν τέτοιου τύπου μεθοδεύσεις.

Η ευθύνη της ΕΣΗΕΑ και της συνδικαλιστικής ηγεσίας της είναι τεράστια. Και θα της αποδοθεί στο ακέραιο.