ΔΡΟΜΟΙ

Οι εικόνες…
… από την ερειπωµένη Ιαπωνία δεν είναι µονάχα θλιβερές. Υπάρχει κάτι σε αυτές που σε κάνει να νιώθεις σαν να τις έχεις ξαναζήσει. Οσο κι αν η πραγµατικότητα είναι βίαιη και τραγική, µια άλλη πραγµατικότητα, εικονική, µας είχεήδη προετοιµάσει όχι µονάχα γι’ αυτό που αντικρύζουµε σήµερα,αλλά και για άλλα πολύ χειρότερα.

Στην εικονική…
… πραγµατικότητα του κινηµατογράφου και των κόµικς, λέει ένας που την ξέρει καλά, ο Ζαν – Νοέλ Λαφάργκ, καθηγητής στη Σχολή Καλών Τεχνών της Χάβρης, για να είναι τα σενάριά τους ακόµη πιο πιστευτά από εκείνα που γράφει η ζωή, διαπν έονται συχνά από την ιδέα τηςσυντέ λειας του κόσµου. Οπως στο «Κεφάλι του δράκου» του Μινετάρο Μοτσιζούκι, όπου ένα τρένο παγιδεύεται σε µια σήραγγα ύστερα από έναν µεγάλο σεισµό στηνΙαπωνία. ∆υο αγόριακι ένα κορίτσι που καταφέρνουν να γλιτώσουν προσπαθούν να ανακαλύψουν τι απέγινε ο κόσµος. Και περνούν από όλα τα στάδια του φόβου: άλλους πραγµατικούς κι άλλους που τα παρασέρνουν στην απόλυτη παράνοια. Κανείς δεν ξέρει τίποτα κι ολόκληρη η χώρα είναι βυθισµένη στα τάρταρα, αποµονωµένη από τον υπόλοιπο κόσµο. Η χολιγουντιανή κινηµατογραφική παραγωγή είναι γεµάτη τυφώνες, σεισµούς καιτσουνάµι. Το πυρηνικό ατύχηµα στο Θρι Μάιλς Αϊλαντ είχε κατά κάποιο τρόπο προβλεφθεί στο«Σύνδροµο της Κίνας». Οι φυσικές καταστροφές µάς πληµµυρίζουν από φόβο. Οµως, η Ιστορία έχει δείξει πως ποτέ δεν ήταν χειρότερες από όσο τις ζήσαµε στους φόβους µας ή στη φαντασία µας.

Ο ανθρώπινος…
… φόβοςµπορεί ναείναι δηµιουργικός, λέειο κοινωνιολόγος Φρανκ Φιουρέντι. Οµεγάλος σεισµός της Λισαβώνας το 1755 οδήγησε στην κατασκευή νέων αστικών υποδοµών.Μετά τιςφοβερές πληµµύρες πουέπληξαν στηνΟλλανδία το1953, οι Ολλανδοί ανέγειραν ένα έξυπνο σύστηµα αναχωµάτων που αποτελείτεχνολογικό θαύµα. Ο πολεοδοµικός σχεδιασµός εξελίχθηκε στις ΗΠΑ µετά τις πυρκαγιές του Σικάγου το 1871. Και ηβύθιση του «Τιτανικού» το 1912 οδήγησε σε νέους κανονισµούς ασφαλούς ναυσιπλοΐας που περιόρισαν σηµαντικάτα θαλάσσια ατυχήµατα.Ακόµη και οικοινωνικές µεταρρυθµίσεις έρχονται συχνά ύστερααπό µεγάλες καταστροφές. Οπως οι βελτιώσεις στις βικτωριανές συνθήκες εργασίας έπειτα από µαζικούςθανάτους εργατών από µολυσµατικό πυρετό στα κλωστήρια του Μάντσεστερ. Ή όπως η νέα αµερικανική νοµοθεσία για την ασφάλεια και την υγεία τωνεργατών ύστερα από τον θάνατο 259 ανθρώπων στα ορυχεία του Ιλινόι το 1909. Αν οι Ιάπωνες δεν είχαν διδαχτεί από τον καταστρεπτικό σεισµό του Κόµπε το1995, σίγουρα θα θρηνούσαν σήµερα περισσότερα θύµατα. Οι Ιάπωνες…
… δεν κυριεύτηκαν από τον πανικό που δείχνουν ταινίες όπως «Η επόµενη µέρα». ∆εν έπεσαν θύµατα της παράνοιας και του χάους που είδαµε στον «Τιτανικό» ή στον «Αρµαγεδδώνα». Αρνούνται να παίξουν τον ρόλο του κοµπάρσου σε χολιγουντιανή ταινία.Γι’ αυτό είναι βέβαιο πως, ύστερα από αυτή την καταστροφή, θα βγουν καλύτεραπροετοιµασµένοι για την«επόµενη µέρα».