Κυβέρνηση µε αργά αντανακλαστικά

Οι στεναγµοί ανακούφισης που ακούστηκαν την Τετάρτη το απόγευµα στην κυβέρνηση, όταν οι λαθροµετανάστες απεργοί πείνας αποφάσισαν να αποδεχτούν τις προτάσεις του υπουργού Εσωτερικών και να διακόψουν την απεργία, σηµατοδότησαν το τέλος ακόµη µιας κρίσηςπου αντιµετώπισε η κυβέρνηση αλλά προφανώς δενσκέπασαν το πραγµατικό πρόβληµα στην όλη ιστορία. Το πρόβληµα αυτό που επισηµαίνεται από διάφορες πλευρές έχει να κάνει ασφαλώς µε τα – ακόµη µία φορά – καθυστερηµένα ανακλαστικά που επέδειξε η κυβέρνηση στη διαχείριση της συγκεκριµένης κρίσης.Γιατί το αµέσως επόµενο ερώτηµα που ανέκυψε, και µάλιστα ορισµένοι υπουργοί το εξέφρασαν και στο περιθώριο του πρόσφατου Υπουργικού Συµβουλίου, ήταν «γιατίέπρεπε να περάσουν 44 ηµέρες, µεό,τι κινδύνους συνεπαγόταν αυτή η καθυστέρηση για τις ζωές των ανθρώπων, για να παρουσιάσουµε ένα πακέτο µέτρων το οποίο θα µπορούσε να παρουσιαστεί από την εποµένη κιόλας της κατάληψης της Νοµικής»; Απαντήσεις δεν δόθηκαν.

ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ. Η κυβέρνηση δείχνει ικανοποιηµένη που όλα τελείωσαν καλά, που δεν χάθηκαν ζωές, που δεν υπήρξαν µαζικές νοµιµοποιήσεις, που η λύση της απεργίας επιτεύχθηκε χωρίς τη δική της οπισθοχώρηση και ότι κατά πάσα πιθανότητα δεν θα υπάρξει κάτι ανάλογο στο µέλλον – όµως η βάση του ερωτήµατος παραµένει: γιατί έπρεπε να µεσολαβήσουν όλα αυτάκαι κυρίως γιατί να ευτελιστεί η έννοια της οργανωµένης Πολιτείας µε την ανεµπόδιστη µετακίνηση των300 λαθροµεταναστών από την Κρήτη και την εξίσου ανεµπόδιστη κατάληψη της Νοµικής που οδήγησε στη συνέχεια στον απόλυτο εµπαιγµό κυβέρνησης και κράτους από τους «αλληλέγγυους» κατά την παραµονή των µεταναστών στο Μέγαρο Υπατία.

Το κακό µε την κυβέρνηση είναι ότι αυτά όλα της συµβαίνουν κάθε τόσο. Και όπωςεπισηµαίνει πρώην υπουργός τωνκυβερνήσεων Σηµίτη: «Το πρόβληµα της κυβέρνησης είναι ότικρίσεις που θαµπορούσε να αντιµετωπιστούν σε επίπεδο µικροκλίµατος αφήνονται να γιγαντωθούν µε αποτέλεσµαόταν αποκτούν τέτοιο όγκο να είναι πολύ δυσκολότερο να τις διαχειριστεί, όση προσπάθεια και να καταβάλει». Αυτό πιθανόν θα µπορούσε να αποτελέσει αντικείµενο σχολιασµού σε νορµάλ καταστάσεις, όµωςόταν η χώρα αντιµετωπίζει ίσως τηµεγαλύτερη κρίση της από τον Β’ Παγκόσµιο Πόλεµο και µετά, αναρωτιέται κανείς – επισηµαίνει η ίδια πηγή – «αν έχει την πολυτέλεια του κατακερµατισµού των δυνάµεών της». Η ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ. Απάντηση και επ’ αυτού δεν υπάρχει, αλλά µια πρόσφατη παραίτηση – του πρώην υφυπουργού και µέχρι προχθές γενικού γραµµατέα του υπουργείου Οικονοµικών ∆. Γεωργακόπουλου – δείχνει ξεκάθαρα ότι το πρόβληµα δυσλει τουργίας που διατρέχει τον κυβερνητικό κορµό έχει άµεσες επιπτώσεις και στη διαχείριση της κρίσης. Οσοι γνωρίζουν τον∆. Γεωργακόπουλο, τον χαρακτηρίζουν ως «τον καλύτερο ίσωςγνώστη του φορολογικού συστήµατος της χώρας».

Ανθρωπος «καθαρός» µε την πλήρη σηµασία του όρου και χωρίς εξαρτήσεις, απόλυτα αφοσιωµένος στον Γιώργο Παπανδρέου, επιστρατεύθηκε από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό για να βοηθήσει στην προσπάθεια αντιµετώπισης της φοροδιαφυγής και τις επιπτώσειςτης στην κατάσταση των δηµοσιονοµικών της χώρας. Ηταν όµως κοινό µυστικό στην κυβέρνηση, από τις πρώτες κιόλας µέρες της ανάληψηςτης εξουσίας από το ΠΑΣΟΚ, ότι υπήρχε δοµικό πρόβληµαστις σχέσειςτου µε τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου. Ο υπουργός Οικονοµικών ουδέποτε είδε µε καλό µάτι την πολυπραγµοσύνη του ∆. Γεωργακόπουλου, δεν του έδωσε αρµοδιότητες, τον άφησε σε κενό αέρος, απέρριπτε τις εισηγήσεις του συνεχώς και γενικώς δεν τον ήθελε στα πόδια του.

Η ΣΤΑΓΟΝΑ. Η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι στην άσχηµη σχέ ση τους ήταν η υστέρηση των εσόδων, τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο, κατά 1 δισεκατοµµύριο ευρώ. Του το χρέωσε, αλλά ο ∆. Γεωργακόπουλος που αποποιείται κάθε ευθύνη επικαλείται το γεγονός ότι ενάµιση χρόνο τώρα δεν έχουν στελεχωθεί µεευθύνη τουυπουργού εφορίες ή και όσες στελεχώθηκαν αυτό έγινε µε µεγάλη καθυστέρηση. Ανεξάρτητα µε ποιου την πλευρά είναι το δίκιο, η ουσία είναι ότι υπάρχει δραµατική υστέρηση στα έσοδα του κράτους.

Το ερώτηµα πουτίθεται, πάλι στο εσωτερικό της κυβέρνησης, ακόµη και από µέλη της, είναι ότι «αφού ο υπουργός Οικονοµικών εκτιµούσε ότι για τηνυστέρηση ευθύνεται ο γενικός γραµµατέας του γιατίδεν τον άλλαζεπιο νωρίς;Γιατί περίµενε ηυστέρησηνα φτάσει εκεί που έφτασε»;

Και σ’ αυτό δεν υπάρχει απάντηση. Αν µάλιστα αθροίσει κανείς και το περίεργο φαινόµενο των προηγούµενων εβδοµάδων υπουργός να παραιτεί τον γενικό του γραµµατέα (ο υπουργός Θαλασσίων Υποθέσεων Γ. ∆ιαµαντίδης τον γ.γ. Γ. Βλάχο) και ο τελευταίος να επικαλείται το ότι διορίστηκε από το opengov και να

Τι έδειξαν οι περιπτώσεις των µεταναστών και του Γεωργακόπουλου

αρνείται να παραιτηθεί, αντιλαµβάνεται ότι υπάρχει ζήτηµα για το πώς λειτουργεί η κυβέρνηση παρά τις φιλότιµες προσπάθειες που καταβάλλειη γενικήγραµµατέας παρά τονΠρωθυπουργόΡεγγίνα Βάρτζελη, η οποία έχει εξελιχθεί σε άτυπο µαέστρο του κυβερνητικού σχήµατος.

ΥΠΟΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ. Παρά τις προσπάθειες όµως της κ. Βάρτζελη, τα φαινόµενα υπολειτουργίας στην κυβέρνηση εντείνονται: από το νοµοσχέδιο για τα µέσα µαζικής µεταφοράς που οδήγησε σε µια άνευ προηγουµένου ταλαιπωρία τους πολίτες τηςΑθήνας για περισσότερο από δύο µήνες (και κανείς δεν ξέρει πότεθα τελειώσει) λόγωτων χειρισµών του υπουργού Μεταφορών ώς το νοµοσχέδιο για τηδόµηση σε περιοχές Natura που διεκδικεί επάξια τον τίτλοτου νοµοθετικού «γιοφυριού τηςΑρτας» λόγω της αδυναµίας της αρµόδιας υπουργού νασυνεννοηθεί µε την Κοινοβουλευτική Οµάδατου ΠΑΣΟΚ (τέσσερις φορές υποχρεώθηκε η υπουργόςνα αλλάξει τοννόµο), η κυβέρνηση µοιάζει µε µηχανή που ρετάρει.


Παραφωνίες που µπορεί να εξελιχθούν σε πολιτικό πρόβληµα

Εντείνονται φαινόµενα στους κόλπους της κυβέρνησης τα οποία δηµιουργούν τηναίσθηση ότιοι κυβερνητικές παραφωνίεςπιθανόν να εξελιχθούν σε µείζονπολιτικό πρόβληµα. Για παράδειγµα, µόλις πριν από λίγες ηµέρες η υπουργός Εργασίας Λούκα Κατσέλη διατύπωσε δηµοσίως κάτι που όσοι συνοµιλούν µαζί της την έχουν ακούσει να λέει: ότι η κυβέρνηση θα πρέπει να επαναδιαπραγµατευθεί ορισµένους όρουςτου Μνηµονίου. ∆ηλαδή ό,τι ακριβώς ζητάει η Νέα ∆ηµοκρατία και βασίζει τη στρατηγική της πόλωσης µε την κυβέρνηση. Κι αν στη βάση της αυτή η επιχειρηµατολογία έχει µια αλήθεια (η κυβέρνηση µέσα στον πανικό της να βρει τα 110 δισ. για να σωθεί η χώρα από τη χρεοκοπία δεν διαπραγµατεύθηκε παρά ελάχιστα τµήµατα του Μνηµονίου), πολλοί είναι εκείνοι που διερωτήθηκαν τι νόηµαέχει να τοδηλώνει τώρα µέλος της κυβέρνησης. οσο κι αν οι σχέσεις Κατσέλη – Παπακωνσταντίνου ήταν εξαρχής προβληµατικές, δηλώσεις όπως η συγκεκριµένη προκάλεσαν έντονους προβληµατισµούς στο Μέγαρο Μαξίµου. Καιόπως αναφέρουν καλά πληροφορηµένες πηγές, σε περίπτωση ανασχηµατισµού«δεν αποκλείεται ναστοιχίσει στη Λ. Κατσέλη τη θέση της».

Τα ταξίδια. το θέµα πάντως µεόλα αυτά, λένε κυβερνητικές πηγές, είναι ότι για πρώτη ίσως φορά εδώ και 18 µήνες που βρίσκεται στηνεξουσία, πυρά για τα κενά διακυβέρνησης της χώρας και τις αστοχίες δέχεται καιο ίδιος ο Πρωθυπουργός. Η πολυσχιδής δραστηριότητά τουστο εξωτερικό – και υπό την ιδιότητά του, του προέδρου της Σοσιαλιστικής∆ιεθνούς –, που τον αναγκάζει να βρίσκεται εκτός Ελλάδος για µεγάλο διάστηµα, προφανώς δεν εξισορροπείται από τη συχνή σύγκληση του υπουργικού Συµβουλίου. Είναι αυτοί που πιστεύουν ότι, αν ο κ. Παπανδρέου ταξίδευε λιγότερο και διοικούσε περισσότερο από το γραφείο του, θα λύνονταν τα προβλήµατα στο εσωτερικό της κυβέρνησης, θα µειώνονταν οι εντάσεις µεταξύ των υπουργών (πολλοί υπουργοί, είναι κοινόµυστικό, δενανταλλάσσουν µεταξύ τους ούτε τα τυπικά) και κυρίως η κυβέρνηση θα απέδιδε έργο χωρίς καθυστερήσεις.


Το ερώτηµα

Από πολλούς στην κυβέρνηση τίθεται το ερώτηµα: «Αφού ο υπουργός Οικονοµικών εκτιµούσε ότι για την υστέρηση των δηµοσίων εσόδων ευθυνόταν ο γενικός γραµµατέας ∆. Γεωργακόπουλος, γιατί δεν τον άλλαζε πιο νωρίς; Γιατί να φθάσει η υστέρηση εκεί που έφθασε;».