Η Ντίλµα δεν είναι Λούλα

Εξήντα µία µέρες κλείνουν σήµερα αφότου ανέλαβε την προεδρία της Βραζιλίας στις 2 Ιανουαρίου και η Ντίλµα Ρούσεφ έχει ήδη επιβάλει ένα στυλ διακυβέρνησης ριζικά διαφορετικό από εκείνο του προκατόχου και µέντορά της, του Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα. Μέσα στους πρώτους δύο µήνες της προεδρίας του ο Λούλα είχε ήδη εντυπωσιάσει τα διεθνή µέσα ενηµέρωσης στο Νταβός και το Πόρτο Αλέγκρε, είχε ξεκινήσει την εκστρατεία κατά της πείνας και είχε βρεθεί τουλάχιστον δέκα φορές µπροστά από µικρόφωνα. Αντίθετα, η Ντίλµα, όπως την αποκαλούν οι Βραζιλιάνοι, δεν έχει βγει σχεδόν καθόλουαπό το γραφείο της στην Μπραζίλια, υποχρεώνοντας τους ανθρώπους της να συµµετέχουν σε αλλεπάλληλες συσκέψεις κεκλεισµένων των θυρών.

Η Ντίλµα εργάζεται σκληρά, αλλά αυτό ήταν ήδη γνωστό. Φτάνει νωρίς στο γραφείο, γευµατίζει εκεί και βγαίνει πολύ λίγο. ∆εν έχει δώσει συνεντεύξεις, µόνο µερικές απαντήσεις σε µεµονωµένες ερωτήσεις δηµοσιογράφων εφόσον ήταν σχετικές µε την περίσταση για την οποία ήταν παρούσα. Ο Λούλα, αντίθετα, απαντούσε για όλα: για εξωτερική πολιτική, για εσωτερική πολιτική, για ποδόσφαιρο, ακόµη και για τη σαπουνόπερα των οκτώ. Μετά φωτογραφιζόταν µε όλους τους παρόντες, φιλούσε παιδιά και στο τέλος αναχωρούσε ικανοποιηµένος. Και πολύ καθυστερηµένος για το επόµενο ραντεβού του.

Οτανη Ντίλµα ήταν υπουργός, την αποκαλούσαν «βασίλισσα του Powerpoint»: χρησιµοποιούσε διαφάνειες, συνέκρινε στόχους µε αποτελέσµατα, το πριν µε το µετά. Ο Λούλα άκουγε πολύ, σκεφτόταν και «στρογγύλευε» τα θέµατα – σαν καλός πρώην συνδικαλιστής σε µια χώρα χωρίς µεγάλες εργασιακές συγκρούσεις. Η Ντίλµα είναι µια µάνατζερ και παίρνει αποφάσεις.

Ωστόσο θα ήταν άδικο να ισχυριστεί κανείς ότι οι διαφορές ανάµεσα στον Λούλα και την Ντίλµα αφορούν µόνο το στυλ. Παρά την οικονοµική ανάπτυξη, η Ντίλµα βρέθηκε να έχει στα χέρια της µια βαριά δηµοσιονοµική κληρονοµιά και είναι υποχρεωµένη να στραφεί στην ουσία. Τα αντιπληθωριστικά µέτρα και η συγκράτηση των µισθολογικών αυξήσεων ήταν απαραίτητα κατά τις πρώτες εβδοµάδες της διακυβέρνησής της και η Ντίλµα προχώρησε στα διόλου δηµοφιλή µέτρα, µε το Κογκρέσο να γκρινιάζει επειδή δεν διαπραγµατεύθηκε µαζί του. Προς το εξωτερικό έχει στείλει λίγα αλλά σαφή µηνύµατα.

Μετά τη στάση ανοχής που τηρούσε επί χρόνια η Βραζιλία έναντι του Ιράν, η Ντίλµα προανήγγειλε µια αλλαγή: στο θέµα των ανθρωπίνων δικαιωµάτων, τόνισε, δεν συµβιβάζεται ούτε δέχεται δικαιολογίες.

Η Ρούσεφ περνάει πολλές ώρες της ηµέρας στο προεδρικό µέγαρο