ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Και οι λύσεις;

Ο λόγος στους αναγνώστες. ο ∆ΗΜ. ΣΤΑΜΑΤΕΛΛΟΣ, Ξενοφώντος 27, Αθήνα, γράφει: «Η ελληνική οικονοµία από την ένταξη της χώρας στην ΟΝΕ (1996-2004) και µε τη µοιραία επανίδρυση του κράτους (2004-2009) µαζί µε την υπογραφή του Μνηµονίου (∆ΝΤ) δέχεται µε υπερηφάνεια το τέλος του ετοιµοθάνατου κράτους. Οι κυβερνήσεις από το 1989 µέχρι σήµερα µαζί µε τις αντιπολιτεύσεις πρέπει να µπουν σ’ ένα κλουβί σιδερένιο µαζί µε λιοντάρια και να κοιµηθούν 22 µέρες και νύχτες αγκαλιά (όσα είναι τα χρόνια που έχουν περάσει από τότε).

Εχω τη γνώµη πως όσα µπορούν να προτείνουν οι πολίτες που δεν έχουν ασχοληθεί µε την πολιτική είναι πιο ενδιαφέροντα από αυτά των πολιτικών. Ολοι οι πολιτικοί γνωρίζουν πότε και πού πάρθηκαν ορισµένες αποφάσεις για τα κράτη – µέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης. ∆εν γνωρίζουν να προτείνουν λύσεις.

Το Ευρωπαϊκό Συµβούλιο µε τις αποφάσεις του επιβεβαίωσε την αδυναµία διαµόρφωσης µιας ουσιαστικής οικονοµικής διακυβέρνησης των κρατών. ∆ηλαδή δεν θέλει να αναγνωρίσει το πρόβληµα που υπάρχει µεταξύ Βορείων και Νοτίων (εντέχνως το δηµιούργησαν).

Εµείς που δεν έχουµε πολιτικό αξίωµα, αλλά έχουµε πολιτική γνώµη λέµε ότι το κοινό νόµισµα του ευρώ ήταν αποτυχία, αφού δεν συνοδεύτηκε µε την ίδια σηµαία.

Μόνον έτσι θα είχαµε προοπτικές και δυνατότητες να προλαµβάνονται οικονοµικές εξελίξεις! Η αναπτυσσόµενη Κίνα, η Αµερική µε την οργάνωσή της σε όλους τους τοµείς, η Αφρική µε τη φτώχεια της και η Ασία µε την καχυποψία της δεν θα επιτρέψουν ποτέ στην Ευρώπη να γίνει µια χώρα µε δικό της στρατό και δικά της σύνορα.

Αφού απουσιάζει ένας Μαχάτµα Γκάντι της Ευρώπης. Αρα, η αβεβαιότητα των λαών της Ευρώπης θα κορυφώνεται καθηµερινώς από τις ανισότητες και τη διαφορά του ευρωπαϊκού δηµοσιονοµικού συντονισµού.

Οι πόλεµοι κάποτε γίνονταν για τα σύνορα, σήµερα γίνονται για την οικονοµία.

Τα βοµβαρδιστικά του Β’ Παγκοσµίου Πολέµου και τα τανκς έχουν αντικατασταθεί από τα χρηµατιστήρια και τις τράπεζες.

Αρα: Για την Ελλάδα, µετά το φαγοπότι που έγινε γνωστό από την κρίση, θα είναι στο µυαλό και στο χέρι του λαού µας να µην τ’ αφήσει όταν περάσει ο λίβας!

Οι αθρόες προσλήψεις δηµοσίων υπαλλήλων και το τέχνασµα των ∆ΕΚΟ για όφελος ψήφων από τους προσκείµενους στα κόµµατα δεν πρέπει να ξαναγίνουν».