Αναµµένο σπίρτο σε πυριτιδαποθήκη

Χιλιάδες διαδηλωτές συνέρρευσαν και χθες στην Πλατεία του Μαργαριταριού, την κεντρική πλατεία της πρωτεύουσας του Μπαχρέιν Μανάµα, ενώ όλοι οι σεΐχηδες στην ευρύτερη περιοχή του Κόλπου εξακολουθούν να παρακολουθούν µε αγωνία τις εξελίξεις. «Η ασφάλεια του Μπαχρέιν είναι η ασφάλεια όλης της περιοχής», δήλωσε χθες ο εµίρης του Κουβέιτ δείχνοντας πως οι βασιλικές οικογένειες στις γύρω χώρες φοβούνται την πιθανότητα εκδήλωσης ενός ντόµινο. Η επίδειξη αλληλεγγύης από όλες τις γειτονικές αραβικές χώρες προς τη δυναστεία των αλ-Χαλίφα του Μπαχρέιν είναι κι ένα µήνυµα για να µην επιτρέψει να εξαπλωθεί το κίνηµα από το Κουβέιτ ώς το Οµάν. «Με άλλα λόγια σκέφτονται: “Χρειάζεται να περιορίσουµε οπωσδήποτε αυτό που συµβαίνει», εξηγεί ο Αντί Χαµίντ, διευθυντής στο Κέντρο Brookings της Ντόχα, θυµίζοντας ότι το Μπαχρέιν φιλοξενεί και τον 5ο Στόλο των ΗΠΑ.

Ετσι, παρ’ ότι ο βασιλιάς του Μπαχρέιν κάλεσε σε συνοµιλίες εκπροσώπους της αντιπολίτευσης προκειµένου να εκτονώσει την κατάσταση, οι διαπραγµατευτικές του ικανότητες εµφανίζονται περιορισµένες λόγω των ανησυχιών των γειτόνων του, υποστηρίζουν οι ειδικοί. Η Σαουδική Αραβία αλλά και οι άλλες χώρες του Κόλπου είναι βέβαιο ότι ασκούν ισχυρές πιέσεις στη βασιλική οικογένεια του Μπαχρέιν να αποφύγει σηµαντικές παραχωρήσεις που θα µπορούσαν να ενθαρρύνουν και άλλες εξεγέρσεις στην περιοχή. Στις αρχές του µήνα ακτιβιστές στη Σαουδική Αραβία δηµιούργησαν ένα πολιτικό κόµµα προκειµένου να ξεκινήσουν συζητήσεις για µεταρρυθµίσεις, µεταξύ των οποίων και προσπάθειες για να διευρυνθούν τα δικαιώµατα των γυναικών. Λίγο καιρό αργότερα τα ιδρυτικά µέλη του κόµµατος συνελήφθησαν.

ΣΤΟ ΚΟΥΒΈΙΤ, που έχει την πιο ισχυρή αντιπολίτευση στην περιοχή, πολλές οµάδες έχουν προαναγγείλει µεγάλη διαδήλωση για τις 8 Μαρτίου και τα µέλη των φυλών της ερήµου που δεν είχαν ποτέ κράτος έχουν αρχίσει να πιέζουν προκειµένου να αποκτήσουν υπηκοότητα, καθώς και τα οφέλη του κράτους πρόνοιας. Οι ανησυχίες αυτές φαίνονται και από τις µεταδόσεις του αραβικού δικτύου Αλ Τζαζίρα, που δηµιουργήθηκε από τον εµίρη του Κατάρ. Η κάλυψη της εξέγερσης στην Αίγυπτο ήταν συνεχής, ενώ η µετάδοση των διαδηλώσεων στο γειτονικό Μπαχρέιν είναι πολύ πιο περιορισµένη. Η όλη κατάσταση προκάλεσε και εσπευσµένες επισκέψεις από τις ΗΠΑ και τη Βρετανία. Ο βρετανός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάµερον κατέφθασε στην περιοχή χθες, ενώ µια ηµέρα νωρίτερα ο ναύαρχος Μάικ Μάλεν, επικεφαλής του γενικού επιτελείου των αµερικανικών ενόπλων δυνάµεων, έφθασε στη Σαουδική Αραβία για συνοµιλίες µε την ηγεσία της χώρας.

Επί δεκαετίες, ο Περσικός Κόλπος ήταν µια περιοχή όπου τις εξελίξεις µπορούσαν εύκολα να προβλέψουν οι δυτικοί πολιτικοί. Οι δυναστείες – ορισµένες όπως του Μπαχρέιν πάνε πίσω αιώνες – έδειχναν ελάχιστη ανοχή στους διαφωνούντες. Οι προκλήσεις στο στάτους κβο ήταν εσωτερικές, όπως το πραξικόπηµα στο Οµάν το 1970 όταν ανετράπη ο βασιλιάς από τον γιο του.

Στο Μπαχρέιν υπάρχει κι ένα άλλο στοιχείο ανησυχίας. Οι σουνίτες ηγέτες φοβούνται ότι οι Σιίτες, που αποτελούν και την πλειοψηφία (σχεδόν 70% του πληθυσµού), θα αποτελέσουν βάση για την εξάπλωση της επιρροής του σιιτικού Ιράν. Σχετικές δηλώσεις έκανε και ο ναύαρχος Μάλεν, ο οποίος εκτιµά ότι ακόµα και αν το Ιράν εξακολουθεί να αποτελεί παράγοντα αστάθειας στον Κόλπο, δεν φαίνεται να βρίσκεται πίσω από τις διαδηλώσεις στο Μπαχρέιν οι οποίες οφείλονται σε εσωτερικά προβλήµατα.

Χθες ο τέως ηγέτης της πρώην ΕΣΣ∆ Μιχαήλ Γκορµπατσόφ σε συνέντευξη Τύπου στη Μόσχα συνέκρινε τα όσα συµβαίνουν στη Μέση Ανατολή µε την κατάρρευση της Σοβιετικής Ενωσης. «Το 1989 χρειαζόµασταν στην ΕΣΣ∆ εκείνες τις αλλαγές. Το ίδιο συµβαίνει σήµερα και στη Μέση Ανατολή» δήλωσε µεταξύ άλλων.

Πιέσεις στη βασιλική οικογένεια να αποφύγει τις µεταρρυθµίσεις

Ρίχνει το γάντι στον βασιλιά

To σχέδιο ενός εξόριστου σιίτη ηγέτη να επιστρέψει στο Μπαχρέιν, όπου κυβερνούν οι Σουνίτες αλλά η πλειονότητα του πληθυσµού είναι σιιτική, είναι πιθανό να προκαλέσει αναζωπύρωση των διαδηλώσεων. ο ηγέτης του κινήµατος Χακ ΧασάνΜουσάιµα, που είχε δικαστεί ερήµην για απόπειρα ανατροπής της κυβέρνησης, δήλωσε ότι πρόκειται να επιστρέψει σήµερα στοΜπαχρέιν από το Λονδίνο. οπως ανέφερε στο facebook ο Μουσάιµα, για τον οποίο υπάρχει ένταλµα σύλληψης στη χώρα του, θέλει να δει «εάν η ηγεσία εννοεί σοβαρά τα όσα λέει για διάλογο και εάν θα µεσυλλάβουν ή όχι». Ηγέτες του ριζοσπαστικού σιιτικού κινήµατος Χακ συνελήφθησαν τον αύγουστο και κατηγορήθηκαν ότι προσπάθησαν να ανατρέψουν βίαια την κυβέρνηση.


Τανκς αντί για Φόρµουλα 1

Οι διοργανωτές του γκραν πρι του Μπαχρέιν αποφάσισαν χθες την αναβολή του εναρκτήριου αγώνα, που ήταν προγραµµατισµένος να διεξαχθεί στις 13 Μαρτίου.


Οι Αιγύπτιοι ξαναβγαίνουν στους δρόµους

Μεγάλη διαδήλωση για σήµερα προγραµµατίζουν αιγύπτιοι ακτιβιστές που καλούν τους συµπατριώτες τους να κατακλύσουν τους δρόµους της πρωτεύουσας απαιτώντας την αποµάκρυνση της µεταβατικής κυβέρνησης. Στόχος είναι την «Τρίτη της διεκδίκησης» να συγκεντρωθούν περισσότερα από ένα εκατοµµύριο άτοµα. ο ενθουσιασµός από τις διαδηλώσεις δεν έχει κοπάσει και όπως έγραψε χθες η εφηµερίδα «αλ αχράµ» τουλάχιστον20 ζευγάρια αποφάσισαννα δώσουν το όνοµα Facebookστις πρωτότοκες κόρες τους ως φόρο τιµής για τον ρόλο της ιστοσελίδας στη διοργάνωση των διαµαρτυριών.

Χθες δέκααιγύπτιοι σκοτώθηκαν στην πόληΤοµπρούκ της Λιβύης, κοντά στα σύνοραµε την αίγυπτο. ο γιατρός Σάιφ αµπντέλ Λατίφ, επικαλούµενος αιγυπτίους που εγκατέλειπαν τη Λιβύη, είπε ότι επιχείρησε να φθάσει εκείµαζί µε µιαοµάδα διασωστών αλλά οισυνοριοφύλακες επέτρεψαν µόνο σε δύο γιατρούς µε φάρµακα να περάσουν. «Τότε είδαµε µια οµάδα αιγυπτίων από την επαρχία Σαρκίγια κι έφευγαν µε λεωφορεία που µας είπαν ότι10 συµπατριώτες µας δολοφονήθηκαν από ένοπλες συµµορίες µισθοφόρων».

επίσης έγινεγνωστό ότι παραπέµφθηκαν χθες σεδίκη οιπρώην υπουργοίεσωτερικών και Τουρισµού προκειµένου ναικανοποιηθεί η απαίτηση των διαδηλωτών να πληρώσουν όσοι είναι υπόλογοι για την διασπάθισητου δηµόσιου χρήµατος.

Η δίκη των δύο πρώην υπουργών των κυβερνήσεωνΜουµπάρακ θα γίνει στο Κάιρο.


ΓΝΩΜΗ Στη στροφή της Ιστορίας
ΤΟΥ ALAIN TOURAINE

LE MONDE

Οκόσµος έζησε επί µισό αιώνα στη σκιά µιας διεθνούς σύγκρουσης ανάµεσα στο αµερικανικό και στο σοβιετικό στρατόπεδο. Στη διάρκεια αυτής της µακράς περιόδου, υπήρξε η σύγκρουση ανάµεσα στη Δύση, µε τους εγωισµούς της και τα σκάνδαλά της, και στον ολοκληρωτισµό του λενινιστικού κόσµου. Παρά το λεξιλόγιο που συχνά χρησιµοποιούνταν, τα κοινωνικά προβλήµατα δεν κατείχαν παρά δευτερεύουσα θέση. Επί µισό αιώνα, σκεφτόµασταν περισσότερο µε όρους φίλων ή εχθρών, παρά µε όρους µάχης των τάξεων.

Η πραγµατικότητα αυτή ήταν πολύ ορατή στον αραβικό κόσµο. Πουθενά τα κοινωνικά προβλήµατα δεν κυριάρχησαν στην πολιτική σκηνή. Οι αραβικοί εθνικισµοί, υπό την καθοδήγηση του Νάσερ, χαρακτηρίζονταν κατά πρώτο λόγο από τον αντιιµπεριαλισµό τους.

Το Ιράν του Μοσαντέκ, µε την υποστήριξη του Κοµµουνιστικού Κόµµατος, πολύ πριν καταλάβει την εξουσία ο Χοµεϊνί, χαρακτηριζόταν και αυτό από τον αντιιµπεριαλισµό και την αντιισραηλινή στάση. Για ένα διάστηµα η εξαφάνιση του σοβιετικού κόσµου επέφερε την ενίσχυση αυταρχικών καθεστώτων στον αραβικό κόσµο όπως και στη Λατινική Αµερική. Και αυτό µε οδηγεί στην ακόλουθη υπόθεση: ο φόβος του ισλαµισµού, ο οποίος κορυφώθηκε µετά την 11η Σεπτεµβρίου 2001 και διαδόθηκε στην κοινή γνώµη στην Ευρώπη µε τη µορφή µιας ισλαµοφοβίας που έπληξε ακόµη και ορισµένους κύκλους της Αριστεράς, ανταποκρίνεται όλο και λιγότερο σε µια κατάσταση, η οποία δίνει αντιθέτως την προτεραιότητα στην υπεράσπιση των συνθηκών ζωής και στις ελευθερίες του πληθυσµού, που συνθλίβεται από τον αυταρχισµό. Δεν παρακολουθούµε µια «άνοιξη των λαών», όπως το 1848 στην Κεντρική Ευρώπη, αλλά µια γενική αλλαγή ιστορικής περιόδου. Στη νέα περίοδο που έχει αρχίσει ήδη, τα εσωτερικά προβλήµατα και οι εσωτερικές επιλογές κυριαρχούν όλο και περισσότερο στη συλλογική ζωή όλων των χωρών, εις βάρος της λογικής των διεθνών συγκρούσεων. Και η εξέλιξη στην περιοχή εξαρτάται επίσης και κατ’ αρχάς από τις εξελίξεις στο Ισραήλ και το παλαιστινιακό πρόβληµα.

Είναι αδύνατο να θεωρήσουµε ότι το καλό είναι αναπόφευκτο και ότι τα αιτήµατα για κοινωνική δικαιοσύνη και η εχθρότητα προς διεφθαρµένες κυβερνήσεις και κράτη θα ικανοποιηθούν. Ο κίνδυνος να υπάρξουν νέα αυταρχικά κράτη, περισσότερο καταπιεστικά ακόµη και από αυτό του Μουµπάρακ ή από αυτό του Μπεν Αλι, είναι πραγµατικός.

Ωστόσο, οι κυβερνήσεις και οι πολιτικές απόψεις στη Δύση πρέπει να πεισθούν ότι τίποτε δεν είναι µοιραίο να συµβεί και πως ακόµη και η προτεραιότητα που δίνεται στα εσωτερικά κοινωνικά προβλήµατα είναι κατ’ αρχάς πιο ευνοϊκή για τη δηµοκρατία από ό,τι η προτεραιότητα που δινόταν στις διεθνείς συγκρούσεις, στο όνοµα της οποίας ευηµέρησαν τόσα αυταρχικά καθεστώτα, αντιδυτικά ή φιλοδυτικά, χωρίς να ξεχνάµε το διπλό παιχνίδι της Σαουδικής Αραβίας. Υπάρχει µια ευρωπαϊκή αραβοφοβία και µια ισλαµοφοβία που είναι επικίνδυνες όχι µόνον αφ’ εαυτού, αλλά και επειδή εκτρέφουν ξενοφοβικές πολιτικές.

Ο κίνδυνος να προκύψουν καθεστώτα περισσότερο καταπιεστικά ακόµη και από αυτό του Μουµπάρακ είναι πραγµατικός, αλλά η Δύση πρέπει να πεισθεί ότι τίποτε δεν είναι µοιραίο

Ο φόβος του ισλαµισµού, ο οποίος κορυφώθηκε µετά την 11η Σεπτεµβρίου 2001 και διαδόθηκε στην κοινή γνώµη στην ευρώπη, ανταποκρίνεται όλο και λιγότερο σε µια κατάσταση η οποία δίνει προτεραιότητα στην υπεράσπιση των συνθηκών ζωής και στις ελευθερίες του αραβικού κόσµου.