ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ Μια Θάτσερ για το ποδόσφαιρο
ΑΝ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΟΥΣΕ να είναι σήµερα πρόεδρος του Παναθηναϊκού ο Νίκος Κωνσταντόπουλος, θα µιλούσε ίσως για ένα «βρώµικο 2011». Και µόνο από την προσωπική εµπειρία που έχει συλλέξει ως κατήγορος του Ανδρέα Παπανδρέου στο Ειδικό ∆ικαστήριο θα είχε µια βαρύτητα η άποψή του… Μόνο που το ελληνικό πρωτάθληµα ποδοσφαίρου είναι βρώµικο και πριν ακόµη από το ‘89. Ανεξάρτητα από το ποια οµάδα υποστηρίζει ο καθένας, ανεξάρτητα από το ποιος διοικεί τις ΠΑΕ, πέρα από το ποιος παίρνει τα πρωταθλήµατα, εδώ και πολλές δεκαετίες έχουµε το ίδιο βιολί: Πρωταθλήµατα στα χαρτιά, χουλιγκανισµός παραγόντων, µαύρο χρήµα κάτω από το τραπέζι, εξαγορά παιχνιδιών. Παράγκες µέσα κι έξω από τα γήπεδα. Μεγάλοι παίκτες, παγκόσµιας φήµης και κλάσης, να δηλώνουν ότι αποχωρούν ρίχνοντας µαύρη πέτρα πίσω τους.
Και αυτό ίσως είναι ηχειρότερη εξέλιξη για το φτωχό ελληνικό πρωτάθληµα. Σκηνές να κάνουν τον γύρο του κόσµου βυθίζοντας τη χώρα σε ακόµη µεγαλύτερη ανυποληψία. Λες και δεν µας έφταναν τα χάλια µας.
Ακουσα χθες µιαν άποψη, ότι µας χρειάζεται µνηµόνιο και στο ποδόσφαιρο. Να µπει η UEFA να καθαρίσει, όπως η τρόικα µε την οικονοµία. Να παραδεχθούµε, δηλαδή, ότι είµαστε ανάξιοι να βάλουµε τάξη στα του οίκου µας. Θεωρητικά µπορεί να επιχειρηµατολογήσει κανείς ότι ίσως ήταν µια λύση. Αλλά ντροπιαστική. Γιατί εµείς δεν µπορούµε να κάνουµε εδώ ό,τι έκανε η Θάτσερ τη δεκαετία του ‘80 στο βρετανικό ποδόσφαιρο: Εκτός διεθνών υποχρεώσεων όλες οι οµάδες για 5 χρόνια ώστε να αποφευχθούν νέα Χέιζελ. Κάµερες στα γήπεδα να καταγράφουν ταραξίες. Και όποιος συλλαµβάνεται µε βεγγαλικά ή τα συναφή, ισόβια έξωση από όλα τα γήπεδα. Μέσα σε µερικά χρόνια καθάρισε µε τους πιο ανυπότακτους χούλιγκαν από καταβολής ποδοσφαίρου. Και όλα αυτά πού; Στη χώρα που γέννησε το ποδόσφαιρο. Και τώρα πας στο Λονδίνο π.χ. ή στο Μάντσεστερ ή στο Λίβερπουλ χωρίς να κινδυνεύεις από τον κάθε ανεγκέφαλο. Τραγουδούν επί 90 λεπτά χωρίς σταµατηµό και από τον αγωνιστικό χώρο σε χωρίζει µόνο η διαφηµιστική πινακίδα! Ούτε κάγκελα, ούτε τάφροι, ούτε κάφροι. Το ποδόσφαιρο ξανάγινε στη Βρετανία αυτό που ξεκίνησε να είναι: µια γιορτή.
Εδώ το πτώµα είναι άταφο και σκυλεµένο. Ας του κάνουµε µια αξιοπρεπή κηδεία τουλάχιστον.














