ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Βατοπέδι

Ο λόγος στους αναγνώστες Ο Θ. ΛΊΟΥΜΗΣ, Αγίας Ελεούσης 13-15, γράφει:

1: Και οι πρωτοετείς της νοµικής επιστήµης γνωρίζουν ότι κατά το Βυζαντινορωµαϊκό Δίκαιο, το Οθωµανικό αλλά και το Ελληνικό Δίκαιο, οι θάλασσες, τα ποτάµια και οι λίµνες είναι κοινόχρηστοι χώροι και ανήκουν στη δηµόσια περιουσία του κράτους. Αυτά είναι µη διαπραγµατεύσιµα και εκτός συναλλαγής.

2: Στην προκειµένη περίπτωση µπορεί να µη διαπιστώθηκε _ µέχρι σήµερα _ διακίνηση µαύρου χρήµατος µεταξύ της Ιεράς Μονής και των εµπλεκόµενων υπουργών. Οπωσδήποτε όµως υπάρχει κολάσιµο ποινικό αδίκηµα, γιατί η Ιερά Μονή έδωκεκάτι που δεν είχε και πήρε _ παράνοµα _ αξιόλογα ακίνητατου Ελληνικού Δηµοσίου, αξίας εκατοντάδων εκατοµµυρίων.

3: Ολα αυτά έπρεπε να τα γνωρίζουν οι υπογράψαντες αυτές τις παράνοµες διοικητικές πράξεις υπουργοί, µε τις οποίες πείστηκαν αφελώς και πολλά υπηρεσιακά όργανα. Αυτοί οι υπουργοί δεν απαλλάσσονται της ευθύνης των,πεισθέντες στις οµόφωνες γνωµοδοτήσεις των Γνωµοδοτικών Συµβουλίων οι οποίες δεν δεσµεύουν τους υπουργούς. Εξάλλου αυτή η πρωτόγνωρη οµοφωνία µπορεί να κριθεί και ως«ύποπτη» και µπορεί να ενέχεικαι «δόλον».

Γιατί αυτή η οµοφωνία ανθρώπων τόσο υψηλού επιστηµονικού κύρους και µε ταπαραπάνω νοµικά δεδοµένα δικαιολογείται µόνο όταν υπάρχει άνωθεν ισχυρή πολιτική δύναµη. Και φαίνεται ότι αυτή υπήρξε.

4: Ατυχής, κρίσιµος αλλά και µη πειστικός θα πρέπει να κριθεί και ο δηµόσιος ισχυρισµός τής τότε Ανώτατης Δικαστικής Αρχής ότι «οι υπουργοί παραπλανήθηκαν».

Αλίµονο αν η πατρίδα µας κυβερνάται από τέτοιους υπουργούς. Ουσιαστικά αυτή η Αρχή δέχθηκε την ύπαρξη παράνοµης πράξηςγιατί φυσικά δεν µπορούσε να ισχυριστεί ότι αγνοούσε το παγιωµένο και αδιαπραγµάτευτο Εθνικό Δίκαιο.

5: Η «υποτίµηση» του µεγέθους του διαπραχθέντοςσκανδάλου (αδιαµφισβήτητο ποινικό αδίκηµα) και αυτήη δηµόσια ανάληψη της… πολιτικής ευθύνης από τον τότε πρωθυπουργό κρίνονται _ για κάθε σκεπτόµενο Ελληνα _ ως µια βιαστική, ανεύθυνη και ανέξοδη πράξη.

6: Ολοι γνωρίζουµε ότι η Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής ορθώς φυσικά θα παραπέµψει τους υπεύθυνους υπουργούς στην Ανωτάτη Ανακριτική Επιτροπή των τριών αρεοπαγιτών και των δύο ανώτατων δικαστών του ΣΤΕ. Αυτή όµως η Επιτροπή θα περιορισθεί στη «δεδοµένη παραγραφή» των εγκληµάτων γιατί ο τότε πρωθυπουργός φρόντισε τον Μάιο του 2009 και σκοπίµως διέλυσε τη σύνοδο της τότε Βουλής. Ετσι, ούτε γάτα ούτε ζηµιά. Ελλάδα µου το µεγαλείο σου».