Με τη φυσικότητα 25άρη

Αντέχει µια εφηβική ανάµνηση όταν προσγειωθεί στο παρόν; Γι’ αυτό κι εγώ πήγαινα στο «Gazarte» λιγάκι µουδιασµένη, λιγάκι, «εντάξει µωρέ» όταν ακούς πολλά κεράσια κράτα µικρό καλάθι. Αλλωστε η… εφηβική ανάµνηση έφτασε τα 65 και πόσο πια να αντέχει ένας 65άρης, χορτασµένος µε Γκράµι και εκατοµµύρια πωλήσεις δίσκων; Αλλά ο Χοσέ Φελιτσιάνο είναι (όπως φαίνεται) φτιαγµένος από γερό κύτταρο. Φωνή τέλεια, ακόµη. ∆υνατή, ψυχωµένη, γεµάτη συναίσθηµα, γεµάτη από εκείνο το µέταλλο που ηλεκτρίζει την ατµόσφαιρα. Για την κιθάρα, ούτε λόγος (καλύτερος από ποτέ). Τον έφεραν στη σκηνή, κάθησε στο σκαµπό µε την κιθάρα στα χέρια και διέτρεξε τις δεκαετίες της ζωής του (και της δικής µας) µε τη φυσικότητα και τη χαρά 25άρη. Εξι µουσικοί και αυτός κι όλο το «Gazarte» επί ποδός (κι ας ήταν ο µέσος όρος ηλικίας στα πενηνταφεύγα). Ωραία βραδιά. Ο,τι καλύτερο να φεύγεις και να σιγουτραγουδάς – ώς την εποµένη – «Come on baby light my fire…».