Ευρω-κρίση για την ευρω-λύση

Περιθώριο ενός µηνός δίνουν ουσιαστικά στους εαυτούς τους οι ηγέτες της ευρωζώνης αλλά και οι αγορές σε αυτούς για να ξεπεράσουν τιςδιαφωνίες τους γύρωαπό το περιεχόµενο της «συνολικής λύσης» για την αντιµετώπιση της κρίσης.

Αυτό είναι το µόνο συγκεκριµένο συµπέρασµα που προέκυψε από τη Σύνοδο Κορυφής των «27» στις Βρυξέλλες, καθώς όχι µόνο δεν επετεύχθη καµιάπρόοδος ως προς το ποιο θα είναι το εύρος και ο ρόλος του προσωρινού µηχανισµού στήριξης (ESFS) αλλά το δίδυµο Σαρκοζί – Μέρκελ έστρεψε τη συζήτηση σε ένα εντελώς διαφορετικό θέµα: απαίτησανη ενίσχυση του Ταµείου να συνοδευτεί από ένα Σύµφωνο Ανταγωνιστικότητας, µε στοιχεία ενιαίας οικονοµικής πολιτικής, όπως η απαγόρευση της χρηµατοδότησης των ελλειµµάτων µε δάνεια, η κατάργηση της ΑΤΑ όπου υπάρχει, τα ενιαία όρια ηλικίας συνταξιοδότησης, η ενιαία φορολόγηση των επιχειρήσεων και άλλα.

Φυσικά, το πακέτο του γαλλογερµανικού άξονα συνάντησε άµεσες και έντονες αντιδράσεις. Πρώτος αντέδρασε ο Βέλγος Ιβ Λετέρν, θεωρώντας απαράδεκτη εµπλοκή στα εσωτερικά άλλων χωρών την υπόθεση της ΑΤΑ – κιαυτό παρότι το Βέλγιο έχει µεταβατική κυβέρνηση και υψηλό δηµόσιο χρέος. Εντονα αντέδρασε και ο υπηρεσιακός πρωθυπουργός της Ιρλανδίας κ. Κάουεν, ο οποίος φέρεται να αντάλλαξε και βαριές κουβέντες µε τον γάλλο πρόεδρο, όταν ο κ. Σαρκοζί του είπε µε δηκτικό τρόπο ότι «εγώ σας έσωσα – πήγα στο Κοινοβούλιο για χάρη σας». Περιέργως, αντέδρασε και η Αυστρία,διότι θεωρεί πως το δικό της ασφαλιστικό σύστηµα είναι υγιές – και άρα ουδείς λόγος συντρέχει για να ανεβάσει τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης που είναι από τα χαµηλότερα στην Ευρώπη. Η Πορτογαλία και η Ισπανία ήταν επίσης µεταξύ των χωρών που αντέδρασαν για την ΑΤΑ – παρότι γνωρίζουν πως η ανάσα που έχουν πάρει από τις αγορές δεν θα διαρκέσει για πάντα εάν η Ευρώπη δεν πάρει γρήγορα αποφάσεις.

Κατά τον κ. Λετέρν, 18 ή και 19 χώρες εξέφρασαν αντιρρήσεις, καθιστώντας τη σύνοδο «σουρεαλιστι κή» – και, βέβαια, το γεγονός ότι η κ. Μέρκελ είπε ορθά κοφτά πως χωρίς Σύµφωνο Ανταγωνιστικότητας θα πρέπει και τα σχέδια για τον ESFS να µπουν στο ράφι κάθε άλλο παρά καθησυχάζει αγορές και Ευρωπαίους.

Το ερώτηµα που ευλόγως προκύπτει είναι: Τι γίνεται τώρα; Με δεδοµένο το ασφυκτικό περιθώριο του Μαρτίου, δηµιουργούνταιήδη αµφιβολίες στις αγορές για το κατά πόσον η «συνολική λύση» βρίσκεται πράγµατι σε απόσταση αναπνοήςή θα παραπεµφθεί στις ελληνικές καλένδες. Κοινοτικοί παράγοντες σηµείωναν – µε κάποια δόση χαιρεκακίας, δεδοµένου ότι η Κοµισιόν παραµερίστηκε σχεδόν πλήρως από όλη αυτήν τη διαδικασία –, ότι ενδέχεται αντί να βρεθούµε µπροστά στη «συνολική λύση» να βρεθούµε «µπροστά σε µια νέα κρίση, για την οποία όλοι θα κατηγορούν όλους».

Διορία ενός µηνός έχουν οι ηγέτες της ευρωζώνης για να λύσουν τα προβλήµατα