Εύκολοι αφορισµοί, εύκολα καταλύουν τα πάντα

«Ο θάνατος της 7χρονης Ερικας στο Μενίδι από µοτοσυκλετιστή της Οµάδας ΔΙΑΣ είναι κρατικό έγκληµα. Το έχουν προαναγγείλει και ευθύνονται γι’ αυτό η ασυδοσία και η ατιµωρησία των ένστολων εποχούµενων συµµοριών της ΕΛ.ΑΣ.», υποστηρίζουν e-mail που φτάνουν σωρηδόν (και) στη στήλη. Προκαλώντας ερωτήµατα για το εκ-πολιτιστικό µας επίπεδο και αυτό του πολιτικού µας εκ-πολιτισµού.

Τραγικό το δυστύχηµα και µάλιστα µε θύµα ένα παιδί. Οµως παραµένει δυστύχηµα. Οπως θα µπορούσε να είχε συµβεί µε οποιονδήποτε άλλον πολίτη.

Δεν δικαιολογεί όµως το γεγονός πως εκείνος που παρέσυρε το άτυχο κοριτσάκι ήταν αστυνοµικός ειδικής οµάδας, τις κορόνες (στα ίδια e-mail) «να τιµωρηθεί ο δράστης, να διαλυθεί η Οµάδα ΔΙΑΣ και τα ειδικά κατασταλτικά σώµατα».

Είναι εύκολος ο αφορισµός πως «η αστυνοµοκρατία των πόλεων και των συνοικιών αποτελεί τον συνοδό της αντιλαϊκής πολιτικής της κυβέρνησης, ιδιαίτερα απέναντι στους φτωχούς και τους κοινωνικά αποκλεισµένους». Εύκολος και υπερφίαλος.

Πόσω µάλλον το να φτάνουµε από ένα δυστύχηµα στη διάλυση των κατασταλτικών οµάδων, που µάλιστα όπως φαίνεται κάτι έχουν κάνει για την ολοένα αυξανόµενη εγκληµατικότητα και πάντως µε τις διαρκείς βόλτες στα µηχανάκια µε το µπλε παλλόµενο φως προκαλούν ένα µίνιµουµ αίσθηµα ασφαλείας στους πολίτες.

Οι εύκολοι αφορισµοί µόνον έλλειψη εκ-πολιτισµού δείχνουν. Και µπορούν να φτάσουν – µε αντίστοιχη ευκολία – και στην κατάλυση της ίδιας της δηµοκρατίας…