Να µπορούσα στα σύννεφα να ’χα εγώ βενζινάδικο…

Δεν υπάρχει προκοπή στην Ελλάδα. Δεν αναγνωρίζονται οι αξίες. Είµαστε πολύ πίσω οι Δαναοί (παλαιά ονοµασία των Ελλήνων, απαντάται στον Οµηρο αλλά και στην εκκλησιαστική ρήση “Μη φοβού, Δαναέ, ο Κύριος µετά σου”). Πιάσανε, λέει, τους βενζινοπώλας µε τα τσιπάκια που βάζουνε στο µηχάνηµα και σου κλέβει την κινητήριο δύναµη του αυτοκινήτου σου. Ε, και; Τι θα τους κάνουνε; Αντε καµιά µικροποινή µε αναστολή. Ενώ διαβάζω το τι γίνεται στα εξωτερικά και µε πιάνει το παράπονο. Ως πότε θα είµεθα τόσο πολύ πίσω η φυλή µας; Δεν παίρνουµε κανένα παράδειγµα απ’ τη διεθνή πραγµατικότητα;

Ολόκληρη Μπι Πι, όχι το βενζινάδικο του κυρίου Κατσαβουρδούγκα στη γωνία, και τι τσιπάκια, τι µικροκλοπές και τι άντε να βγάλω κάνα τάληρο στο ντεπόζιτο. Αυτά είναι µίζερα πράµατα. Ψιλοπιτουριές. Εναν ολόκληρο κόλπο κατέστρεψε.

Του Μεξικού συγκεκριµένα. Οι περισσότεροι µίλησαν για τη µεγαλύτερη οικολογική καταστροφή στην ιστορία του πλανήτη. Τη γνωστή τουλάχιστον, γιατί υπάρχει µια άγνωστη ιστορία που, όπως πολύ σωστά δήλωσε ο Ρόµπερτ Ουίλιαµς στις «Πύλες του Ανεξήγητου», δεν µας τη λένε για να µην ταραχτούµε και µας κοπούν τα ύπατα.

Τι έκανε λοιπόν η ΜπιΠι στον κύριο υπεύθυνο και διευθύνοντα σύµβουλό της Τόνι Χέιγουορντ (καµία σχέση µε τη Ρίτα Χέιγουορθ που φερόταν στους άνδρες µε το γάντι, άσπρο συγκεκριµένα, ούτε µε την άλλη, τη Σούζαν Χέιγουορντ, που γύρισε µια ταινία στη Νεβάδα και µολύνθηκε από τη ραδιενέργεια την προκληθείσα εκ των πυρηνικών δοκιµών που διενεργούσαν οι ΗΠΑ και αργότερα πέθανε εξαιτίας αυτής της µολύνσεως. Οπως καταλαβαίνετε, οι Ηνωµένες Πολιτείες έχουνε παλαιόθεν ένα άλυτο πρόβληµα µε τη µόλυνση. Αλλωστε τον κύριο Τόνι τον λένε ΧΈΙΓΟΥΟΡΝΤ, όχι ΧΈΙΓΟΥΟΡΘ.

Αλλά έτσι θέλησα να κάνω ίνσερτ – σφήνα δηλαδή – µια ρουπρίκα για την κινηµατογραφική και ραδιενεργό ιστορία του Νέου Κόσµου).

Τι ποινή λοιπόν επέβαλε στον κύριο Τόνι η Μπι Πι; Κατ’ αρχάς τον υπέβαλε στο απάνθρωπο µαρτύριο της παραίτησης, πείθοντάς τον να την υποβάλει µόνος του. Κι αυτό όχι επειδή το σκέφτηκε η ιδία. Οχι, τέτοιες µέρες πού µυαλό. Της το ζήτησε ο ίδιος ο πρόεδρος. Ο Μπαράκ ο Οµπάµα αυτοπροσώπως. Τι να κάνει κι η πετρελαϊκή; Τον παραίτησε. Οχι µόνο βέβαια. Του ‘δωσε και µια αποζηµίωση της τάξεως των 1,25 εκατ. ευρώ και σύνταξη (ναι, τον έβγαλε στη σύνταξη τον Τόνι να περιµένει στην ουρά του ΙΚΑ για µια ασπιρίνη), σύνταξη λοιπόν 700.000 ευρώ τον χρόνο.

Αυτό είναι κράτος µε τη συµβολή του προέδρου. Θα γίνει εδώ ποτέ κάτι τέτοιο; Θα παρέµβει ο Πρωθυπουργός κύριος Γιάννης Ραγκούσης να προτείνει την παραίτηση του κυρίου Κατσαβουρδούγκα του σελέµη που µας κλέβει τη βενζίνη µε το τσιπάκι; Θα τιµωρηθεί ποτέ εδώ σ’ αυτό το µυρωµένο ακρογιάλι της Μεσογείου (πήγα να γράψω της Μεσογείων) µε παραίτηση, αποζηµίωση και συνταξάρα όχι µόνο ο συγκεκριµένος Κατσαβουρδούγκας αλλά και ο κάθε Κατσαβουρδούγκας; Οχι. Ποτέ. Γι’ αυτό επιµένω. Δεν υπάρχει προκοπή στην Ελλάδα. Δεν υπάρχουν αξίες. Βέβαια τώρα που το σκέφτοµαι σαν Ελλην κι εγώ που ζω στας παρυφάς της Αθήνας και σαν καλλιτέχνης που ζω στα σύννεφα, «Θα µπορούσα στα σύννεφα να ‘χα εγώ βενζινάδικο», αν και πολύ µε φοβίζει που το βενζινάδικο ριµάρει µε το «Αδικο» και τον «Κατάδικο».

Με αγάπη Δικός σας Κατάδικός σας Σταµάτης Φασουλής