Τα τοπικά προϊόντα σώζουν το κλίµα

Λύση στις αλόγιστες εκποµπές αερίων του θερµοκηπίου που προκαλούν οι µεταφορές τροφίµων από άλλες χώρες είναι, σύµφωνα µε τον κ. Πληθάρα, η επιλογή τοπικών προϊόντων. Σύµφωνα µε βρετανικές µελέτες, αν τα είδη διατροφής αγοράζονται τοπικά – χωρίς να υπάρχει µεταφορικό κόστος – η εξοικονόµηση θα είναι 16 εκατοµµύρια τόνοι διοξειδίου του άνθρακα τον χρόνο.

Στα ράφια των σούπερ µάρκετ, δίπλα στο ξίδι µπαλσάµικο Ιταλίας φιγουράρει το αντίστοιχο ελληνικό Καλαµάτας. Στα καταστήµατα ακόµη και στις λαϊκές αγορές υπάρχουν πάγκοι που πουλούν ρόδια από τη Χιλή, την Αίγυπτο, το ΙΣραήλ, αλλά και την Εδεσσα. Το ίδιο συµβαίνει και µε τα εξωτικά φρούτα, τα οποία µέχρι πρότινος δεν παράγονταν στην Ελλάδα, ωστόσο τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότεροι έλληνες παραγωγοί µπαίνουν στη διαδικασία να τα καλλιεργήσουν. Χαρακτηριστικό παράδειγµα τα αβοκάντο: στην αγορά κυκλοφορούν αβοκάντο, τα οποία εισάγονται κυρίως από το Μεξικό αλλά υπάρχουν και εκείνα µε την ελληνική σφραγίδα. «Η επιλογή ελληνικών προϊόντων δεν είναι µόνο µία οικολογική κίνηση . Παράλληλα ενισχύουµε και την τοπική οικονοµία. Αυτή η λογική πάντως έχει περάσει σε αρκετά εστιατόρια, τα οποία επιλέγουν τρόφιµα από τη χώρα µας», σηµειώνει ο κ. Πληθάρας.

Ο ∆ηµήτρης Φατούρος παράγειαβοκάντο στα Χανιά. Ηπαραγωγή του, όπως λέει στα «ΝΕΑ», δεν ξεπερνά τους 2,5 τόνους ετησίως.

«Τα ζητήµατα που προκύπτουν στοθέµα “εισαγόµενα ή ελληνικά” είναι πολλά, µε σηµαντικότερο την τιµή». Το γεγονός ότι η τιµή των εισαγόµενων προϊόντων είναι τις περισσότερες φορές χαµηλότερη από την αντίστοιχη ελληνική κάνει τα προϊόντα προελεύσεως εξωτερικού πιο δελεαστικά. Παράλληλα, όµως, όπως προσθέτει ο κ. Φατούρος, ο έλληνας καταναλωτής δεν έχει µάθει να κοιτά δίπλα του για προϊόντα.