Τα άδεια οικόπεδα έγιναν λαχανόκηποι

Στην οδό Ζακυάδων στο Γκάζι, σε απόσταση µόλις 10 µέτρων από την οδό Πειραιώς και πολύ κοντά στα δεκάδες µπαρ και εστιατόρια, ο κ. Γιάννης Σοφιανός περιποιείται το χωραφάκι του: ένας πέρα για πέρα αληθινός και καταπράσινος λαχανόκηπος µε µαρούλια, κουνουπίδια, πιπεριές, ραπανάκια και µπρόκολα βρίσκεται ανάµεσα σε πολυκατοικίες,καταστήµατα και παρκαρισµένα αυτοκίνητα.

«Μένω από το 1971 ακριβώς απέναντι»λέει ο 70χρονος συνταξιούχος.

«Δεν άντεχα να βλέπω το εγκαταλελειµµένο κτίσµα που υπήρχε στην ίδια θέση όπου είναι τώρα ο κήπος.

Ο χώρος ήταν γεµάτος σκουπίδια, µπάζα και βρωµιά. Ετσι ρώτησα τον ιδιοκτήτη εάν θα µπορούσα να φυτέψω εκεί µέσα». Ο ιδιοκτήτης συµφώνησε και ο κ. Σοφιανός δεν έχασε χρόνο. Καθάρισε το βρώµικο οικόπεδο και από τον περασµένο Ιούνιο το µετέτρεψε σε περιβόλι.

«Το καλοκαίρι φάγαµε ντοµάτες από εδώ. Α, και πεπόνια» λέει. Οσο για τον χειµώνα; Αυτός και η σύζυγός του µάλλον δεν θα χρειαστεί να επισκεφθούν πολλές φορές τη λαϊκή. Τρώνε σαλάτα από το περιβόλι τους στο Γκάζι! Ο κήπος διαθέτει «µαρούλια, κρεµµύδια, αντίδια, µπρόκολα, κουνουπίδια, πιπεριές, σπανάκι. Σίγουρα κάνουµε και κάποια οικονοµία έτσι» αναφέρει καθώς περιποιείται τα λαχανικά. Το πιο σηµαντικό όµως, τονίζει, είναι αυτό: «Από το να ήταν ένας βρώµικος χώρος δεν είναι καλύτερα έτσι; Να έχουµε τη φύση δίπλα µας; Η φύση είναι το ιερότερο πράγµα. Αξίζει τον κόπο. Αλλωστε µου αρέσει να ασχολούµαι. Είναι το χόµπι µου». Το τελευταίο διάστηµα τέτοιοι µικροί κήποι έχουν αρχίσει σιγά σιγά να «σπάνε» τη µονοτονία του γκρίζου τοπίου της Αθήνας. Οµάδες πολιτών αλλά και µεµονωµένοι ιδιώτες που δεν άντεχαν άλλο την τσιµεντοποίηση παίρνουν τσάπες, τσουγκράνες, φτυάρια και φυτεύουν. Βρίσκουν µικρά οικόπεδα και ελεύθερους χώρους που µέχρι πρότινος ήταν γεµάτοι µπάζα και σκουπίδια και εκεί δηµιουργούν κήπους και χώρους µε µπόλικο πράσινο. Σε αυτούς προστίθενται και όσοι – ωθούµενοι και από την οικονοµική κρίση – αποφασίζουν να φτιάξουν µίνι λαχανόκηπους στις ταράτσες, τις αυλές ή τα µπαλκόνια τους. Δηµιουργείται δηλαδή ένα άτυπο κίνηµα δηµιουργίας κήπων στην Αθήνα, χωρίς όµως να έχει προηγηθεί κάποια συνεννόηση.

Μερικά τετράγωνα πιο πάνω από το περιβόλι του Γιάννη Σοφιανού, στην οδό Κεραµεικού, ένα εγκαταλελειµµένο οικόπεδο µε σκουπίδια και χαλάσµατα – εκεί υπήρχε ένα ετοιµόρροπο κτίριο – έγινε κήπος. Οχι ως διά µαγείας. Ο προσωρινός κήπος, έτσι ονοµάζεται, αποτελεί συλλογική δουλειά των κατοίκων. Συνεργάστηκαν µε τον µη κερδοσκοπικό οργανισµό ΚΜ Πρότυπη Γειτονιά (ο οργανισµός δηµιουργήθηκε από κατοίκους και επαγγελµατίες της περιοχής, µε στόχο να αναβαθµιστεί η ποιότητα ζωής στην περιοχή του Κεραµεικού) και µετέτρεψαν µία εστία µόλυνσης σε µικρή όαση.

Τέλη Σεπτεµβρίου, κάτοικοι της περιοχής καθάριζαν επί δύο εβδοµάδες το οικόπεδο και έβγαλαν 120 τόνους σκουπίδια. «Και ένα Σάββατο πρωί το δενδροφυτεύσαµε» λέει στα «ΝΕΑ» η Βάγια Γεωργούλα – διατηρεί κατάστηµα µε βιολογικά προϊόντα ακριβώς απέναντι – η οποία έχει αναλάβει να φροντίζει τον κήπο. «Αλλωστε δεν χρειάζονται και πολλά. Κυρίως πότισµα χρειάζεται το καλοκαίρι» σηµειώνει καθώς περπατάει ανάµεσα στις γαζίες, τα γασεµιά και τα εσπεριδοειδή που υπάρχουν στον κήπο. Στο ερώτηµα πάντως εάν τέτοιες πρωτοβουλίες κατοίκων είναι απαραίτητες προκειµένου να αλλάξουν όψη οι γειτονιές, η κ. Γεωργούλα απαντάει πως «µόνο έτσι µπορεί να γίνει µια σηµαντική αλλαγή στις πόλεις και τις γειτονιές. Αλλωστε όταν οι υπεύθυνοι του δήµου βλέπουν ότι οι πολίτες κάνουν πράγµατα αρχίζουν και αυτοί να κινητοποιούνται. Αυτό έγινε κι εδώ. Ο δήµος τελικά συνεργάστηκε µε την Πρότυπη Γειτονιά».

Αθηναίοι που δεν αντέχουν άλλο την τσιµεντοποίηση «οπλίζονται» µε τσάπες και φτυάρια και καθαρίζουν τους ελεύθερους χώρους

Μουσµουλιές και γαζίες αντί για µπάζα

Οταν η παραγωγός ντοκιµαντέρ ΑµαλίαΖέπου εγκαταστάθηκεστο καινούργιο σπίτι τηςστην οδό Παραµυθίαςστον Κεραµεικό, έβλεπε απ’ το παράθυρό της, ακριβώς απέναντι, ένα «χάλασµα».Ενα εγκαταλελειµµένο οικόπεδο µε σκουπίδια και µπάζα που αποτελούσε εστία µόλυνσης για τη γειτονιά. Αρχικά σκέφτηκε να επικοινωνήσει µε τις υπηρεσίες του δήµου για να καθαριστεί ο χώρος. Οµως γρήγορα αντιλήφθηκε πωςο δήµος θακαθυστερούσε. Ετσι ανέλαβε δράση. Σε συνεργασία µε δυο-τρεις γείτονες, καθάρισαν τον χώρο – «ήταν Οκτώβριος του 2007», θυµάται. Επειτα ακολούθησε η δεντροφύτεση. Και σήµερα η γειτονιά διαθέτει µια καταπράσινη γωνιά µε θάµνους, γαζίες, µουσµουλιές, αµυγδαλιές. Αλλά βέβαια δεν έγιναν όλα τόσο εύκολα. «Αρχικά υπήρχε καψυποψία απόµερίδα των κατοίκων, µέχρις ότου καταλάβουνότι δενήθελα να οικειοποιηθώούτε να καταπατήσω τον χώρο. Οταν σταµάτησε αυτό,τότε όλοι έφερναν γλάστρες και δέντρα για να τα φυτέψουν. Ουσιαστικά δηλαδή τον τελευταίο χρόνο άρχισε να παίρνει µορφή ο κήπος».