Αν θέλεις να προσφέρεις, βρίσκεις τρόπους

Ντάλα… κρίση και όµως υπάρχουν κάποιοι που αντιστέκονται στα σηµεία – και την αδιαφορία – των καιρών µε προσφορά. Το Κοινωνικό Κέντρο – Στέκι Μεταναστών και η Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης λειτουργούν από τον Φεβρουάριο τον Ξενώνα Προσφύγων στη Θεσσαλονίκη (Σιατίστης 12 & Φιλίππου) «σαν ένα ανοιχτό εγχείρηµα κοινωνικής αυτοοργάνωσης, παρέχοντας στέγη και καθηµερινή διατροφή στις οικογένειες των ενοίκων (γύρω στα 70 άτοµα). Εξασφαλίζει δε τα αναγκαία για τα παιδιά, βοηθάει τους µαθητές στο σχολείο και τους ενηλίκους στη δουλειά. Χωρίς κρατική ή ιδιωτική χρηµατοδότηση.

Με τη στήριξη κοινωνικών οργανώσεων της πόλης και αλληλέγγυων πολιτών, οι οποίοι προσφέρουν εθελοντική δουλειά, οικονοµική ενίσχυση και είδη πρώτης ανάγκης.

Στο πλαίσιο αυτών των πρωτοβουλιών και κόντρα στην κρίση που περνάµε, τέσσερις θεατρικές σκηνές και οµάδες της Θεσσαλονίκης από χθες µέχρι και τις 19 ∆εκεµβρίου αφιερώνουν από µια παράστασή τους στον Ξενώνα και τους ενοίκους του, προσφέροντας µέρος των εσόδων για τα λειτουργικά έξοδα. Ο πρώτος κύκλος περιλαµβάνει παραστάσεις – και µάλιστα µε ιδιαίτερα προσιτά εισιτήρια – από το Μικρό Θέατρο (Αντωνίου Κάµαρα 3 & Τσιµισκή 139, έναντι ΧΑΝΘ, µε το έργο «Για Πάντα» του Roland Schimmelpfennig που κάνει πανελλήνια πρεµιέρα), την Πέµπτη από την οµάδα καλλιτεχνών «Ούγκα Κλάρα» (θέατρο «3ος Οροφος», Καθολικών 4, µε το έργο «Ιστορίες πείνας… Γιατί την ηµέρα που γεννήθηκε η Barbie, πεθάναν οι γυναίκες!» των Ignacio del Moral και Margarita Sanchez), την Παρασκευή από το θέατρο «Εξω από τα Τείχη» (Πανεπιστηµίου 2, Ευαγγελίστρια, µε το έργο «Χερ Κόλπερτ» του David Gizelmann) και την Κυριακή 19/12 από τις «Οµάδες Θεατρικής ∆ράσης» του Κέντρου Θεατρικής Ερευνας Θεσσαλονίκης (Αίθουσα Μάντεως Τειρεσία – Γ. Κωνσταντινίδη 15 και Μάντεως Τειρεσία – Παρασκευοπούλου, µε το έργο «Ο Ντάνι και η βαθιά γαλάζια θάλασσα» του Τζον Πάτρικ Στάνλεϊ).

Γιατί και η κρίση θέλει την (καλλιτεχνική) προσφορά της – ακόµη και από το υστέρηµα…