Η τέχνη κάνει πάρτι στον πέμπτο

Ενας όροφος κεντρικού ξενοδοχείου έχει μετατραπεί αυτές τις ημέρες σε μία πρωτότυπη γκαλερί. Στα 25 δωμάτιά του ισάριθμοι καλλιτέχνες και ομάδες παρουσιάζουν τη δουλειά τους και οι φιλότεχνοι επισκέπτες συγχρωτίζονται με τους πελάτες του ξενοδοχείου. Μάλιστα, για να μην ενοχλούνται οι τελευταίοι, έχει τεθεί εκτός λειτουργίας και ο τέταρτος όροφος. Ολα αυτά στο πλαίσιο της ετήσιας διοργάνωσης Rooms που για ενδέκατη χρονιά εφέτος κάνει «κατάληψη» σε κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας
Η πόρτα είναι μισάνοιχτη. Ενα μαύρο σακάκι με γυρισμένα τα μανίκια κρέμεται στο μπάνιο. Τα συρτάρια χάσκουν μισοάδεια. Η σιδερώστρα στη μέση ρίχνει απειλητική τη σκιά της στον τοίχο. Ο βραστήρας έχει απομείνει μόνος σε ένα τραπέζι και πίνακες είναι σκόρπιοι, αφημένοι στο πάτωμα. «Κάποιο έγκλημα έχει συντελεστεί. Ο εγκληματίας ήταν μάλλον καλλιτέχνης», μου λέει συνωμοτικά ο Γεράσιμος, που με συνοδεύει καθώς βγαίνουμε από το δωμάτιο. Είναι απόγευμα Τετάρτης και μόλις έχω διαβεί το κατώφλι του δωματίου 506 στο ξενοδοχείο «St George Lycabettus» στο Κολωνάκι. Και πριν προλάβω να συνειδητοποιήσω τι συνέβαινε στο 506, ένα χέρι με τραβά προς το 520Β. Φωτισμένο, αλλά άδειο. Χωρίς ούτε ένα έπιπλο. Ενας νέος με ρόμπα, που θυμίζει γιαπωνέζικο κιμονό, μου δένει στο χέρι μια λευκή κορδελίτσα που γράφει «Virgin» («Παρθένα»).

«Κάνε αυτό που ξέρεις», μου λέει με μια απίστευτη ηρεμία. Κοιτάζω μια το χέρι μου, μια τον νεαρό. Εκείνος με το βλέμμα μού δείχνει τον τοίχο απέναντι. Γραμμένη με καθρέφτη η φράση «Remove before sex» («Βγάλτε το πριν από το σεξ»). Χαμογελάω και το μάτι μου πέφτει πάνω στο μοναδικό αντικείμενο που γεμίζει το δωμάτιο. Εναν πίνακα όπου απεικονίζονται οι 40 παρθένες της χριστιανικής θρησκείας, που θυσιάστηκαν για να μη χάσουν την παρθενιά τους, σε μοντέρνα εκδοχή. Ενα ακόμη δωμάτιο του πέμπτου ορόφου του πολυτελούς ξενοδοχείου, που δεν έχει τους συνήθεις ενοίκους, αλλά έχει καταληφθεί από έργα τέχνης. Διότι για ενδέκατη συνεχή χρονιά τα 25 δωμάτια του ορόφου έχουν μετατραπεί σε μικρές γκαλερί, όπου ισάριθμοι επιμελητές παρουσιάζουν τους καλλιτέχνες της επιλογής τους στο πλαίσιο της ετήσιας διοργάνωσης «Rooms».

«Ολα ξεκίνησαν από την γκαλερί μου που διέθετε τέσσερις χώρους», λέει στα «ΝΕΑ» ο Γεράσιμος Καππάτος, ιδιοκτήτης της ομώνυμης γκαλερί και εμπνευστής της συγκεκριμένης διοργάνωσης. «Κάλεσα τότε τέσσερις επιμελητές και τους πρότεινα να εκθέσουν αυτόνομα και ταυτόχρονα πρωτοεμφανιζόμενους καλλιτέχνες. Γρήγορα όμως όλο και περισσότεροι μου ζητούσαν να συμμετέχουν, οπότε άρχισα να αναζητώ εναλλακτικούς χώρους. Τότε το ΄΄St. George Lycabettus΄΄ ανακαινιζόταν και η ανάγκη με οδήγησε στα δωμάτιά του».

Εκτοτε κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι και τα «Δωμάτια» έγιναν θεσμός, που κάθε χρόνο επισκέ πτονται 7.000 έως 10.000 άτομα κάθε ηλικίας και ενδιαφερόντων, καθώς οι επιμελητές μπορεί να είναι από διευθυντές μουσείων μέχρι νέοι που μόλις απέκτησαν το πτυχίο τους στην Ιστορία της Τέχνης .

Πού οφείλεται η επιτυχία του εγχειρήματος; «Είναι μια ευκαιρία για όσους δεν είναι εδραιωμένοι στον χώρο να δείξουν τη δουλειά τους σε πολύ κόσμο, ενώ παράλληλα δεν σε περιορίζει κανείς για το τι θα δείξεις. Κάνεις ό,τι θέλεις», δίνει τη δική της εξήγηση η επιμελήτρια Αθηνά Εξάρχου, που λαμβάνει μέρος για πρώτη φορά. «Ποιος εμπιστεύεται σε έναν νέο καλλιτέχνη την γκαλερί του; Ενώ ένα δωμάτιο είναι πιο εύκολο. Και επιπλέον το δωμάτιο δεν είναι αποστειρωμένο. Εχει χαρακτήρα», λέει ο Παναγιώτης Τομαράς εκφράζοντας την πλευρά των καλλιτεχνών, ενώ η Ιωάννα Τσινιβίδη προσθέτει: «Μου αρέσει η ιδέα. Υπάρχει ένα μυστήριο στα δωμάτια που πρέπει να ανακαλύψεις, σαν να βρίσκεσαι σε παλαιοπωλείο».

«Είναι πρόκληση να βρίσκεται επιμελητής και καλλιτέχνης ένας προς έναν στον περιορισμένο χώρο ενός δωματίου και κάθε περιορισμός αποτελεί πρόκληση», εξηγεί η επιμελήτρια Γκέλυ Γριντάκη που συμμετέχει για δεύτερη χρονιά. «Είναι πολύ ενδιαφέρον το να βλέπεις νέους καλλιτέχνες των οποίων τη δουλειά δεν έχει δει κανείς και μπορεί ορισμένους να μην τους ξαναδούμε ποτέ».

«Το ξενοδοχείο είναι ένας γνώριμος χώρος, φιλόξενος, οικείος κι ο θεατής δεν αισθάνεται ότι πρέπει να ξέρει ή ότι πρέπει να αγοράσει υποχρεωτικά, όπως πιστεύει- λανθασμένα βεβαίωςότι συμβαίνει στις γκαλερί», επισημαίνει ο Γεράσιμος Καππάτος. Ωστόσο αν κάποιος θέλει να αποκτήσει τα έργα-ενοίκους των δωματίων, πωλούνται και οι τιμές τους κυμαίνονται από 150 έως 8.000 ευρώ.

Χρώμα, φαντασία, ζωγραφική, βίντεο, γλυπτά και εγκαταστάσεις έχουν εγκατασταθεί στα φετινά δωμάτια. Και μια γρήγορη βόλτα δεν είναι αρκετή για να δείτε, να στοχαστείτε, να παίξετε και να απολαύσετε τα έργα. Δοκιμάστε να περπατήσετε στο μαύρο- γεμάτο φελιζόλ- πάπλωμα στης Ερσης Κρούσκα ή να βυθιστείτε στην αγκαλιά του απολαμβάνοντας τη θέα από το 512.

Ξαπλώστε υπό τους ήχους ρετρό μελωδιών στο 510 και κοιτάξτε στο ταβάνι. Ανάμεσα στο λούτρινο ζωάκι που βρίσκεται δίπλα σας και στο ζευγάρι που απολαμβάνει τον έρωτά του θα ανακαλύψετε και τον εαυτό σας στο έργο της Ιωάννας Τσινιβίδη. Την πινακοθήκη του 513 θα τη ζήλευαν και τα μεγαλύτερα μουσεία: αριστουργήματα του Ελ Γκρέκο και του Νταλί, του Βαν Γκογκ και του Πικάσο, του Σίλε και του Μουνκ στους τοίχους, αλλά ελαφρώς… πειραγμένα καθώς η Δήμητρα Σκιαδοπούλου έχει αντικαταστήσει τα πρόσωπα των έργων με το πορτρέτο της.

Διαπλοκή μεταξύ ενός πολιτικού και ενός επιχειρηματία με μεσάζοντα μια γυναίκα και παρατηρητή μία μασέζ «διηγείται» ο Θοδωρής Προδρομίδης μέσω βίντεο που έχει γυριστεί εξ ολοκλήρου στο ξενοδοχείο (508). Αιχμές βελών και λόγχες από άψητο πηλό έχει «ξαπλώσει» στο κρεβάτι του 501 ο Στέλιος Καραμανώλης, ενώ στην τηλεόραση παίζει η δήλωση του Ρόμπερτ Οπενχάιμερ (εφευρέτη της ατομικής βόμβας) «έγινα ο θάνατος» μετά την καταστροφή στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι. Στο μπάνιο μια ταναγραία υποδύεται το Αγαλμα της Ελευθερίας.

Μια πόλη κρέμασε ανάποδα από το ταβάνι ο Λευτέρης Κιουρτσόγλου. Ακόμη κι αν δεν σας συγκινεί η ιδέα, αποκλείεται να μη μείνετε άφωνοι από τη θέα του 509: από Ακρόπολη έως την Αίγινα!

Κόσμος πάει κι έρχεται στο 522. Κοπέλες με βαλίτσες, άνδρες που πίνουν ποτό, άλλοι ξεντύνονται και άλλοι κάνουν μπάνιο, έχουν αφήσει το φωτεινό αποτύπωμά τους στους τοίχους, ενώ οι φωνές και τα βήματά τους ακούγονται στην εγκατάσταση της Μαρίας-Ανδρομάχης Χατζηνικολάου. Δοκιμάστε να χτυπήσετε την ανεστραμμένη καμπάνα του Βαγγέλη Ματζίρη στο 523, ενώ στο 518 μην επιχειρήσετε να μπείτε. Η πόρτα είναι κλειδωμένη. Οι καλλιτέχνες απεργούν. Η μάσκα που φορούσε η ηθοποιός που μετέφερε τον λόγο της Κωνσταντίνας Κούνεβα το καλοκαίρι στο Ηρώδειο (στον Προμηθέα των Rimini Ρrotokoll) μετατρέπεται σε ρολόι από τη Μάρθα Φωκά (520Α), ενώ όσο η γυμνή γυναίκα μιλάει και κουνιέται στην προβολή στο ταβάνι του 521, το κρεβάτι από κάτω αλλάζει θέση στο έργο του Δημήτρη Μιχάλαρου.

«Από τα ΄΄Δωμάτια΄΄ έχουν περάσει όλοι σχεδόν οι καλλιτέχνες που σήμερα είναι ονόματα», λέει ο Γεράσιμος Καππάτος. Και όσο για ευτράπελα στα 11 χρόνια του θεσμού; «Μία από τις ελάχιστες φορές που αρνήθηκα να δεχθώ έργο ήταν όταν ένας καλλιτέχνης μού είπε πως το έργο του ήταν ένα ντεπόζιτο με βενζίνη…».

Κόσμος πάει κι έρχεται στο 522. Κοπέλες με βαλίτσες, άνδρες που πίνουν ποτό, άλλοι ξεντύνονται και άλλοι κάνουν μπάνιο, έχουν αφήσει το φωτεινό αποτύπωμά τους στους τοίχους

info

Rooms 2010 στο ξενοδοχείο «St. George Lycabettus» (Δεξαμενή, Κολωνάκι) έως 19 Δεκεμβρίου, καθημερινά 16.00-
22.00. Είσοδος ελεύθερη.