Πίσω στην ελληνική πραγµατικότητα

Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ στιγµή στην ιστορία του Αρη, η νίκη επί της Ατλέτικο Μαδρίτης στο «Βιθέντε Καλντερόν» το βράδυ της περασµένης Τετάρτης, έχει περάσει στο παρελθόν, όπως στο παρελθόν πέρασε και η υποδοχή ηρώων που επεφύλαξαν στους παίκτες περίπου τετρακόσιοι φίλαθλοι της οµάδας, οι οποίοι βρέθηκαν τα ξηµερώµατα της Πέµπτης στο αεροδρόµιο «Μακεδονία» της Θεσσαλονίκης. Ο Εκτορ Ραούλ Κούπερ, παρά την ευφορία από τη µεγάληεπιτυχία, δεν ξεχνά τιςυποχρεώσεις που βρίσκονται µπροστά, αρχής γενοµένης από το παιχνίδι µε αντίπαλο τον Αστέρα Τρίπολης την Κυριακή στο «Κλεάνθης Βικελίδης». Χθες, παρά την κούραση του ταξιδιού, κάλεσε τους παίκτες του στο γήπεδοκαι έκανε χαλάρωµα. Ο εφιάλτης του αργεντινού τεχνικού και ενόψει της κυριακάτικης αναµέτρησης αλλά και γενικότερα, είναι τα σκαµπανεβάσµατα στην απόδοση της οµάδας και οι µεγάλες µεταπτώσεις που παρουσιάζουν οι παίκτες του όσον αφορά την αγωνιστικότητα που δείχνουν ανάµεσα στα παιχνίδια τηςΕυρώπης και στα παιχνίδια του πρωταθλήµατος της Superleague.

Ο προπονητήςτου Αρη µιλώντας χθες στον ραδιοφωνικό σταθµό της οµάδας, ρωτήθηκε για τοπρόβληµα αυτό και φάνηκε ότι ούτε ο ίδιος γνωρίζει τη λύση. «Προσπαθούµε πάντα, ώστε η οµάδα να δείχνει το ίδιο πρόσωπο, αλλά τα πράγµατα κάποιες φορές είναι περίπλοκα και παίζουν ρόλο πολλοί παράγοντες», δήλωσε και συνέχισε: «Στην προκείµενη περίπτωση, παίζαµε µε την κάτοχο του τροπαίου και τα συναισθήµατα ήταν διαφορετικά. Ολα αυτά δεν είναι εύκολο ναελεγχθούν και να τα διατηρήσουµε στο ελληνικό πρωτάθληµα. Εχουµε όµως ηθική υποχρέωση να κάνουµε το ίδιο και την Κυριακή µε τον Αστέρα. ∆ουλεύουµε και προσπαθούµε, όµως κάποια πράγµατα από αυτά πουθέλουµε, πηγαίνουν περίπατο». Το πόσο προβληµατίζεται ο Κούπερ απότις µεταπτώσεις της απόδοσηςτης οµάδας, φάνηκε και από την απάντηση που έδωσε στην ερώτηση για το αν θα ανανεώσει τη συνεργασία του µε τον Αρη, αφού είπε: «Εχω κάνει τις σκέψεις µου, αλλά θα σταµατήσω εδώ, γιατί σε κάποια άλλη καλή στιγµή συζητήσαµε το ίδιο θέµα και τότε ήταν που επήλθε η “κοιλιά” της οµάδας».