«Μωρέ παπάκι (δεν) πάει στην ποταµιά»

Αγαπητή Φοίβη, Επιστρέφω κακεντρεχής και δριµύτατα επικριτική! Μου άρεσε όταν το έγραφα γιατί ξεθύµανε η οργή µου κι έτσι δεν την έσπασα. Την TV, εννοώ! Ιδού λοιπόν:

Σάββατο βράδυ ξενύχτησα και ήπια στην υγειά γνωστού οικοδεσπότη και των συνδαιτυµόνων του.Μια χαρά είναι ο άνθρωπος, δεν λέω!.. Βέβαια ως ηθοποιός δεν µπορώ να πω ότι µε πείθει για τους ρόλουςτου απόλυτα, πέρα από αυτόν τον ρόλο τον οποίο υποδύεται τέλεια και καλά κάνει φυσικά αφού πληρώνεται αδρά από την κρατική τηλεόραση, άσχετα αν αυτά τα χρήµατα προέρχονταιστην ουσία από τον ήδη πετσοκοµµένο µισθό µας, µετατρέποντάς τα σε διασκέδαση τριών ωρών καθηλωµένων στην τηλεόραση για όσους επιλέξαµε τελικά να παραµείνουµε σπίτι αντί να κυκλοφορούµε στους δρόµους µε την υπόλοιπη καφρίλα που όχι µόνο κρίση δεν βιώνουν αλλά ούτε καν οσµίζονται!

Τα ξενυχτάδικα σε ΙεράΟδό, Πειραιώς, Ψυρή, Κεραµεικό, Τεχνόπολη, Γκάζι, για να µην αναφερθώ και στις ταβέρνες µε άρτον και θεάµατα απανταχού της αθηναϊκής νύχτας, έχουν τιγκάρει από κόσµο!

Ετσι, λοιπόν, ο άνθρωπος παράγει έργον θεάρεστο και δηµιουργικό, και µπράβο του, µόνο που γι’ αυτούς οι οποίοι λίγο έχουν µάθει να σκέφτονται θεωρώ ότι παράγειέργο χειραγωγηµένο, ευλογώντας συνεχώς τα γένια του και τα γένιατων οµοϊδεατών του. Τελευταία έχουν φυτρώσει κι άλλα γένια κάποιων πολιτικάντηδων µέσα στην εκποµπή του,για προβολή ή για να µας προϊδεάσουν µουσικά για το επερχόµενο τέλος, µε έκδηλη την καλοζωία πάνω στα ευτραφή κορµιά τους, που κουβαλούν τα περιττά κιλά για να µας τα φορτώσουν στις πλάτες µας!..

Σίβυλλα έγινα, το παραδέχοµαι, αλλά έχει ξεχειλίσει η πίκρα και η αγανάκτηση. Βοµβαρδιζόµαστεανελέητα και καθηµερινά, εν ονόµατι µιας κάλπικης και επίπλαστης κρίσης, την οποία οι ίδιοι δηµιούργησαν από κάτι τέτοια κατεστηµένα πουήδη ανέφερα, χωρίς φυσικά συναγερµό από σειρήνες και ούτε καν µε συσκότιση. Οι σειρήνες, µε τη µορφή τηλεοπτικών αστέρων και χωρίς µπαµπάκι στ’ αυτιά για να τις αποφύγουµε, εκµαυλίζουν τις συνειδήσεις µας και µας προετοιµάζουν για το επερχόµενο τέλος. Οσο για τη συσκότιση, δεν τη χρειαζόµαστε γιατί βιώνουµετον απόλυτο σκοταδισµό, µεσαιωνικού τύπου.

Αλί και τρισαλί στους σκεπτόµενους και «µακάριοι οι πτωχοί τω πνεύµατι» που ακόµα προσκυνούν τα ετοιµόρροπα, υπέργηρα είδωλα ή τους νεανίσκους που κάνουν πρόβες υποκριτικής! Αλί!..

Επανέρχοµαι λοιπόν στον κατά τα άλλα αγαπητό κύριο πουµας έχει καταπλήξει µε τις εβδοµαδιαίες εκποµπές του, τύφλα να έχει ένας άλλος δηµοφιλέστατος που, όπως έµαθα, εξαγοράζει τον Παράδεισό του µε αγαθοεργίες, ενώ ο παρών εξαγοράζει τη δική µας Κόλασηµε εκδουλεύσεις φίλων και πολιτικών.

Προκλητικά αµείβεται πέραν του δέοντος µε τα δικά µας κοµµένα ευρουδάκια και την κακοφηµία «δηµόσιοι υπάλληλοι καλοπληρωµένοι και τεµπέληδες» ενώ εκείνος, αν και δεν είναι δηµόσιος υπάλληλος, αµείβεται «δηµόσια» και πλουσιοπάροχα συνεχίζοντας να προσφέρει θέαµα υψηλών προδιαγραφών, προσκαλώντας τους οµότιµους καλλιτέχνες προς διαφήµιση και διακίνηση θεαµάτων, προλογίζοντάς τους θεαρέστως για τα τσουχτερά νυχτερινά θεάµατά τους, µουσικά ή θεατρικά. Τύφλα να έχει η κρίση…

Οµολογώ ότι δεν είδα ποτέ προσκεκληµένο κάποιον ανώνυµο, ανερχόµενο και καταΐδρωµένο καλλιτέχνη δίπλα σε όλους αυτούς τους διάττοντες, µα κάποτε και δύοντες αστέρες, που τρώνε αλλήλους για να διατηρούν την πρωτιά σ’ αυτό το ανελέητο στερέωµα. Και για όλα αυτά, τα τόσο τροµερά και φοβερά, να πληρώνεται έξι φορές περισσότερο τον χρόνο απ’ όσο ένας, ας πούµε, ταλαίπωρος καθηγητής δηµόσιουσχολείου που έχει τελειώσει κι ένα πανεπιστήµιο στο κάτω κάτω της γραφής, που του βγαίνει η γλώσσα τα απογεύµατα µε τα ιδιαίτερα για να συµπληρώσει τα προς το ζην.

Την αλαζονεία και τις προκλήσεις ακόµα και οι θεοί τις επιβουλεύονται… Αν ήµουνα θεός, γιατί θεά πιστεύω ότι είµαι, δεν ξέρω τι θα έκανα. Εφόσον όµως δεν είµαι, το µόνο που µου µένει να κάνω είναι να ασκώ υψηλή κριτική µε τον δέοντα σεβασµό, αν και κανείς δενθα µε ακούσει, όντας όλοι µαγεµένοι από τις µελωδίες σαν επίτιµοι προσκεκληµένοι του οικοδεσπότη…

Ελισάβετ Ιακωβίδου, εκπαιδευτικός, συγγραφέας < Μην εξανίσταστε, αγαπητή Ελισάβετ. Σκεφθείτε το σε επίπεδο… ανσάµπλ. Πόσο δηλαδή όοοοολο αυτό έρχεται και δένει µε την αισθητική και τα θέλω του Νεοέλληνα. Για τον οποίο ο Τζίµης Πανούσης είχε δώσει την ανάλογη εικόνα: «Κάνω βουτιές σε βόθρο µε εικόνες, / φουσκώνω τα βυζιά µου µε ορµόνες… / Μαράθηκε η λουλουδιασµένη ιτιά / και ψήλωσε η κοντούλα λεµονιά. / Στα Σάλωνα δε σφάζουνε αρνιά / δεν πάει το παπάκι στην ποταµιά…».Βοήθειά µας!