Οι µεγάλες επιστροφές

Ενα ρεκόρ που πιθανότατα δεν είχε φανταστεί ποτέ πως θα µπορούσε να πετύχει έχει στο ενεργητικό του από τη ∆ευτέρα ο Χαϊλέ Γκεµπρεσελασιέ, ο αιθίοπας υπεραθλητής των µεγάλων αποστάσεων.
Ο Γκεµπρεσελασιέ µε τα πολλά χρυσά σε Ολυµπιακούς Αγώνες, παγκόσµια πρωταθλήµατα και τα δεκάδες ρεκόρ, χρειάστηκε µόλιςµία εβδοµάδα για να αναθεωρήσει την απόφασή του να αποσυρθεί από την ενεργό δράση ύστερα από την αποτυχηµένη του προσπάθεια στον Μαραθώνιο της Νέας Υόρκης.

Ο «Γκέµπρε» ενήργησε εν θερµώ και υπό το βάρος της τεράστιας ψυχολογικής πίεσης που έχουν όλοι οι αθλητές αυτού του επιπέδου.

Οταν το αίµα του κρύωσε, όχι µόνο πήρε πίσω την απόφασή του, αλλά όρισε και το επόµενο ραντεβού µε τη δόξα: 27Φεβρουαρίου, στον Μαραθώνιο του Τόκιο.

Ο Αιθίοπας δεν είναι φυσικά ο µόνος που αναίρεσε την απόφασή του να αποσυρθεί από την ενεργό δράση. Κοινός παρονοµαστής όλων όσων επιστρέφουν ακόµα και ύστερα από αρκετά χρόνια είναι η αγάπη τους για το άθληµα µε το οποίο ασχολούνται. Ωστόσο, διαφέρει η αιτία που τους οδήγησε στην απόφαση να αποσυρθούν.

Οι λόγοι µπορεί να είναι πολιτικοί, όπως στην περίπτωση του Μοχάµεντ Αλι, οικονοµικοί, υγείαςµε χαρακτηριστικότεροπαράδειγµα την περίπτωση του ζωντανού µύθου της ποδηλασίας ΛανςΑρµστρονγκ, οικογενειακοί αλλά και… ηλικιακοί.

Στην πλειονότητά τους οι «επιστροφές» στέφθηκαν µε επιτυχία, µε αποκορύφωµα την περίπτωση του Αρµστρονγκ, ο οποίος αφού νίκησε τον καρκίνο, έγραψε στη συνέχεια ιστορία κατακτώντας επτά συνεχόµενες χρονιές την πρώτη θέση στον Γύρο της Γαλλίας, που αποτελεί µοναδικό ρεκόρ.

Η πιο απογοητευτικήεπιστροφή, τουλάχιστον µέχρι τώρα, θεωρείται αυτή του Μίχαελ Σούµαχερ. Ο επτάκις πρωταθλητής της Φόρµουλα 1 περιορίστηκεστο φετινό πρωτάθληµα σε ρόλο κοµπάρσου, τον οποίο δεν είχε ούτε στα πρώτα χρόνια της καριέρας του.


Μάικλ Τζόρνταν

Ο Ιπτάµενος Θεός. Το 1993 επικαλούµενος προσωπικούς λόγους αποσύρθηκε από τους Σικάγο Μπουλς και το µπάσκετ, στο αποκορύφωµα της καριέρας του έχοντας φορέσει ήδη τρία δακτυλίδια πρωταθλητή. Προσπάθησε µάταια να κάνει καριέρα στο µπέιζµπολ. ∆ύο χρόνια µετά δήλωσε: «I’m back!».

Φόρεσε άλλα τρία δακτυλίδια µε τους Ταύρους και στις 13 Ιανουαρίου του 1999 ανακοίνωσε την οριστική αποχώρησή του. Ποτέ µην λες ποτέ.

Από το 2001 µέχρι το 2003 έπαιξε στους Ουάσινγκτον Ουίζαρντς δηλώνοντας:

«Αυτή η οµάδα είναι τόσο κακή ώστε ακόµα και ένας 40χρονος δείχνει πιο χρήσιµος από τους 23χρονους»
Νίκι Λάουντα

Η πρώτη φορά που ο τρις πρωταθλητής της Φόρµουλα 1 αποσύρθηκε από τους αγώνες ήταν η 1η Αυγούστου του 1976 όταν η Ferrari του τυλίχθηκε στις φλόγες µετά από σύγκρουση που είχε στο γκραν πρι του Νίρµπουργκρινγκ. Τα εγκαύµατα στο πρόσωπο και το κεφάλι και η απώλεια της ακοής από το δεξί του αυτί τον κράτησαν µόλις έξι εβδοµάδες µακριά από τις πίστες.

Στη διάρκεια του καναδικού γκραν πρι το 1979 ο Λάουντα ενηµέρωσε το τότε αφεντικό της οµάδας του Brabham ότι «υπάρχουν πιο ενδιαφέροντα πράγµα στη ζωή από το να κάνεις κύκλους µε αυτοκίνητο» και αποσύρθηκε. Τρία χρόνια αργότερα, σε ηλικία 33 ετών επανήλθε πίσω από το τιµόνι της McLaren µε την οποία κατέκτησε τον τρίτο του τίτλο το 1984.


Λανς Αρµστρονγκ

Χαρακτηρίστηκε «Η επιστροφή του Αιώνα». Τον Οκτώβριο του 1996 ο αµερικανός ποδηλάτης διαγνώσθηκε σε ηλικία 25 ετών µε καρκίνο των όρχεων. Χρειάστηκε δύο χρόνια να νικήσει την αρρώστιά του και να επιστρέψει στην ποδηλασία γράφοντας έπος στο Γύρο της Γαλλίας κατακτώντας επτά σερί νίκες µέχρι το 2005 όταν αποφάσισε να αποσυρθεί. Επανήλθε πέρυσι τον Ιανουάριο χωρίς ωστόσο να γευτεί τις ίδιες διακρίσεις
Μαρτίνα Ναβρατίλοβα

Στα 38 της χρόνια αποσύρθηκε από τα κορτ ως µία από τις καλύτερες τενίστριες όλων των εποχών.

Το όνοµά της τσεχικής καταγωγής αµερικανίδας µπήκε στο Hall of Fame και τιµήθηκε µε πολλές διακρίσεις για τα κατορθώµατά της.

Σε ηλικία 40 ετών, το 2000 αποφασίζει να επιστρέψει αγωνιζόµενη στα διπλά και µεικτά κατακτώντας τίτλους στο αυστραλιανό όπεν και το Γουίµπλεντον. Κατέκτησε τον τελευταίο της τίτλο γκραν σλαµ στο αµερικανικό όπεν το 2006.


Ο Ερβιν «Μάγος» Τζόνσον

«Μάτζικ» ήταν το προσωνύµιό του το οποίο περιέγραφε µε τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο όλα όσα έκανε στο παρκέ. Πέντε φορές πρωταθλητής µε τους Λος Αντζελες Λέικερς δήλωσε πως αποσύρεται το 1991, γιατί ήταν φορέας του ιού HIV. Την επόµενη χρονιά έπαιξε στο All Star αλλά ύστερα από διαµαρτυρία των αντιπάλων του αποσύρθηκε ξανά. Το 1996 επέστρεψε στους Λιµνάνθρωπους παίζοντας σε 32 παιχνίδια πριν ανακοινώσει την οριστική του αποχώρηση στις 14 Μαΐου του 1996.


Καταρίνα Βιτ

Τα χρυσά µετάλλια που κατέκτησε στο καλλιτεχνικό πατινάζ στους Ολυµπιακούς Αγώνες στο Σαράγεβο το 1984 και στο Κάλγκαρι το 1988 σε συνδυασµό µε την εκτυφλωτική οµορφιά της επέτρεψαν στην άλλοτε ανατολικογερµανίδα να γίνει επαγγελµατίας και να διαγράψει µία λαµπρή καριέρα, µε τις παραστάσεις της να είναι sold out. Επέστρεψε στους αγώνες το 1994 εκπροσωπώντας την ίδια χρονιά την ενωµένη πλέον Γερµανία στους Ολυµπιακούς του Λίλεχαµερ όπου κατετάγη 7η