Μια άλλη Αρτα

Η πόλη της Αρτας είναι δεµένη µε το θρυλικό γεφύρι και τον ποταµό Αραχθο. Μάλιστα, αυτό το γεφύρι ήταν σύνορο ανάµεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία από το 1881 έως το 1912. Στα ανατολικά του γεφυριού κυµάτιζε η ελληνική σηµαία και στα δυτικά η τουρκική. Και όπως γράφει σε ένα καλαίσθητο βιβλίο-λεύκωµα, «Αρτα 1881-1941» (Εκδόσεις Παρασκήνιο), ο Ελπιδοφόρος Ιντζέµπελης, «στα δύο άκρα του γιοφυριού υπήρχαν καγκελωτές πόρτες που το βράδυ έκλειναν, για να ανοίξουν ξανά µε την ανατολή του ήλιου». Ο συγγραφέας µελέτησε την πορεία τής πόλης στον χρόνο και µε το υλικό που συγκέντρωσε αποτύπωσε στις σελίδες του λευκώµατος εικόνες µιας άλλης εποχής, µιας πόλης που µόνο στις ασπρόµαυρες φωτογραφίες µπορεί να διακρίνει κάποιος κάτι κοινό µε τη σηµερινή. Οπως, για παράδειγµα, το κάστρο (φωτογραφία του 1910), η κεντρική εµπορική οδός Σκουφά τη δεκαετία του 1920, η είσοδος της προπολεµικής Αρτας (µε δέντρα αριστερά και δεξιά του χωµάτινου δρόµου), το ρολόι της Αρτας (χτίστηκε το 1775), η γέφυρα Καλογήρου (φωτογραφία του 1910), ο ναός της Παρηγορήτισσας (σε φωτογραφία του 1917) κ.ά. Ενδιαφέρον αποτελεί η φωτογραφία µε το πρώτο αµάξι που κυκλοφόρησε στην Αρτα το 1924 και, σύµφωνα µε ένα απόσπασµα της εφηµερίδας «Αµβρακία», ήταν του στρατηγού Σαπουντζάκη, του αρχηγού στρατιάς της Ηπείρου.

Φυσικά η Αρτα δεν είναι µόνο το γεφύρι της. Ο συγγραφέας, εκτός από την ιστορία της πόλης µέσα στον χρόνο, έχει συµπεριλάβει στις σελίδες εντυπωσιακές εικόνες – πίνακες, όπως το χάνι του Καρβασαρά κοντά στο χωριό Γοργόµυλος, το χάνι του Μιχάλη, ένα από τα πολυάριθµα πανδοχεία της παλιάς Αρτας, το αρχοντικό Γαρουφαλιά, το ∆ηµοτικό Σχολείο, το Ιµαρέτ, καθώς και διαφηµίσεις στον Τύπο της περιόδου 1925-1941.