[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Σηµάδια αισιοδοξίας και σηµάδια θλίψης

ΥΠΑΡΧΟΥΝ και κάποια σηµάδια αισιοδοξίας και προοπτικής. Η εκλογή των Γ. Καµίνη και Γ. Μπουτάρη ως δηµάρχων στην Αθήνα και Θεσσαλονίκη αντίστοιχα αποτελεί ένα τέτοιο σηµάδι. Η εκλογή αυτή δεν µπορεί (και δεν πρέπει) να εκτιµηθεί µέσα από στενές κοµµατικές προσεγγίσεις. Σηµατοδοτεί κάτι πολύ περισσότερο και για τις δύο περιπτώσεις. Αντιπροσωπεύει και εκφράζει πρώτα απ’ όλα µια άλλη πολιτιστική αντίληψη για την πολιτική, τον ρόλο της κοινωνίας και ιδιαίτερα της «κοινωνίας των πολιτών», τη σχέση πολίτη και εξουσίας, τις αξίες που θα πρέπει να διέπουν αυτήν τη σχέση σε µια σύγχρονη, πολυπολιτισµική κοινωνία. Εκφράζει ακόµη και µια άλλη αισθητική ή µάλλον επαναφέρει τη διάσταση της αισθητικής στην πολιτική και την καταδίκη της φτηνής υποκουλτούρας της τηλεοπτικής ασηµαντότητας που προς στιγµή φάνηκε ότι θα µπορούσε να κυριαρχήσει. ∆εν αποτελεί εποµένως αυτή η εκλογή απλή, συνηθισµένη εναλλαγή προσώπων ή κοµµάτων στη (δηµοτική) εξουσία. Είναι κάτι περισσότερο µε πολλαπλή σηµασία. Ειδικότερα στην περίπτωση του Γ. Μπουτάρη, η εκλογή του αποτελεί και την έκδηλη αποδοκιµασία των εξωθεσµικών, εξωπολιτικών εκείνων παραγόντων και κέντρων που µε ένα αχαλίνωτο φονταµενταλιστικό, εθνικιστικό λόγο και παρεµβάσεις ήθελαν να υπαγορεύσουν τις πολιτικές επιλογές αλλά και που για χρόνια σφράγιζαν την ταυτότητα της πόλης ως «πόλης των φαντασµάτων» (µε ζηµιογόνες προεκτάσεις και επιπτώσεις και για τον χώρο της εξωτερικής πολιτικής και τις σχέσεις µας µε όµορες χώρες). Η εκλογή αυτή θα µπορούσε ακόµη να ερµηνευθεί ως µια πρώτη πράξη για την ανασυγκρότηση της πολιτικής διαδικασίας, την υπέρβαση παγιωµένων πολιτιστικών συνδρόµων και «εσώκλειστων» κοµµατικών σχηµατισµών. Από µια άλλη άποψη, η εκλογή εντάσσεται σε µια προοπτική εξευρωπαϊσµού/εκσυγχρονισµού της χώρας. Υπάρχουν εποµένως και θετικά, ευοίωνα σηµάδια σε µια ζοφερή και δύσκολη πραγµατικότητα, όπως υπάρχουν και τα ενοχλητικώς αρνητικά που προέρχονται από ορισµένες elites όπως π.χ. τους πανεπιστηµιακούς εκείνους που κλείνουν µε ιδιαίτερη ευκολία και άνεση τα εκπαιδευτικά ιδρύµατα αρνούµενοι να µπουν στη διαδικασία του διαλόγου µε το υπουργείο Παιδείας πάνω στις αναγκαίες µεταρρυθµίσεις της Τριτοβάθµιας Εκπαίδευσης. Αυτά είναι τα σηµάδια της απαισιοδοξίας και θλίψης…

Ο Π.Κ. Ιωακειµίδης είναι καθηγητής του Πανεπιστηµίου Αθηνών και µέλος του Δ.Σ. του ΕΛΙΑΜΕΠ