Φωτιά στα νήµατα που κινούν τον κόσµο

Τέσσερα χρόνια µετά τη «Σάρα» του Γκότχολντ Εφρεµ Λέσινγκ, που είχε ανεβάσει σε µία πολύ ενδιαφέρουσα παράσταση στο «Αµόρε», µε το δικό του «Θέατρο του Νότου», ο Γιάννης Χουβαρδάς επανέρχεται στον γερµανό κλασικό, στο Εθνικό Θέατρο πια, του οποίου είναι καλλιτεχνικός διευθυντής: ανεβάζει την «Εµίλια Γκαλότι», τη µεγάλη αστική γερµανική τραγωδία του, πουπαρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1772. Κυριευµένος από το πάθος του για την όµορφη Εµίλια Γκαλότι, ο Ετορε Γκοντσάγκα, πρίγκιπας της Γκουαστάλα, ζητά από τον έµπιστοαυλικό του Μαρινέλι να εµποδίσει µε κάθε τρόπο τον γάµο της µε τον κόµη Απιάνι και να τη φέρει κοντά του. Το σχέδιο του Μαρινέλι στέφεται µε επιτυχία:

Η Εµίλια µεταφέρεται εσπευσµένα στο παλάτι του πρίγκιπα όταν η άµαξάτης δέχεται δήθεν επίθεση απόληστές και ο κόµης Απιάνι σκοτώνεται. Παρά τις προσπάθειες των γονιών της να την πάρουν µαζί τους, η επιµονή του πρίγκιπα να την κρατήσει κοντά του οδηγεί την Εµίλια σε µία τραγική απόφαση…: αυτή είναι, σε λίγες γραµµές, η υπόθεση του έργου.

H «ΕµίλιαΓκαλότι»ως βάση έχει τον ρωµαϊκό µύθο του θανάτου της Βιρτζίνια, στον οποίο αναφέρεται ο ρωµαίος ιστορικός Τίτος Λίβιος. Η τύχη της Βιρτζίνια, της Ρωµαίας που δολοφονείται από τον πατέρα της, παραδίδεται από διάφορες πηγές. Η δολοφονία της Βιρτζίνια, σύµφωνα µε τη ρωµαϊκή ιστορία, οδήγησε στην πτώση του τυράννου, εποµένως έχει όλα τα στοιχεία ενός επαναστατικού δράµατος. Ο Λέσινγκ ωστόσο δεν θέλησε να γράψει µία τραγωδία παλαιού στυλ ούτε να δηµιουργήσει ένα ιστορικό έργο. Μεταθέτει την ιστορία, στην οποία ο πατέρας εξαναγκάζεται να σκοτώσει την ίδια του την κόρη, σε µία εποχή και σε ένα περιβάλλον οικεία στο κοινό του.

«Η παράσταση του Εθνικού Θεάτρου», λέει ο σκηνοθέτης, που έχει αναλάβει και τη διαµόρφωσητου σκηνικού χώρου, «επικεντρώνεται στους σκοτεινούς και αδιόρατους µηχανισµούς που κινούν τα νήµατα και εξουσιάζουν τον κόσµο. Η Εµίλια δελεάζεται, στη συνέχεια παγιδεύεται και τελικά εγκλωβίζεται σε ένακλειστό σύστηµαπου στοχεύει στην εκµηδένισή της. Η παρουσία της θα πυροδοτήσει µία σειρά από εξελίξεις και ανατροπές, και στην πτώση της θα συµπαρασύρει και άλλους ήρωες του έργου. Το όπλο εκπυρσοκροτεί και το Κακόθριαµβεύει αφήνοντας εµβρόντητους τους ήρωες. Στο σκοτεινό αυτό σύστηµα, ο θεατής θα αναγνωρίσει τους µηχανισµούς που θέτουν σε δοκιµασία την υπόσταση του σύγχρονου ατόµου».

Η «Εµίλια Γκαλότι»,που παρουσιάζεται για δεύτερη φορά στην ιστορία του Εθνικού Θεάτρου – η πρώτη ήταν το 1944,στην Κατοχή, σε σκηνοθεσία Πέλου Κατσέλη – , ανεβαίνει σε µετάφραση Γιώργου ∆επάστα, µε κοστούµια Ιωάννας Τσάµη και φωτισµούς Λευτέρη Παυλόπουλου. Τους ρόλους ερµηνεύουν: ΜηνάςΧατζησάββας, Θέµις Μπαζάκα, Ακύλλας Καραζήσης, Νίκος Κουρής, Αλκηστις Πουλοπούλου, Γιάννος Περλέγκας, Στεφανία Γουλιώτη, Παύλος Σταυρόπουλος, Θανάσης Ιωάννου, Κώστας Κοράκης.

< INFO

Από αύριο έως 6 Μαρτίου σε εναλλασσόµενο ρεπερτόριο στην Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου (Αγίου Κωνσταντίνου 22/24, τηλ. 210-
5288.170). Εισιτήρια: 26, 21, 15, (φοιτητικό)
13, (νεανικό)
10 ευρώ.