Συγχώνευση µε την… Αυστραλία!

Ο άνθρωπος µε χιούµορ στη φουρτούνα φαίνεται. Και οι Ιρλανδοί έχουν χιούµορ – απόδειξη, το πρώτο φεστιβάλ οικονοµικών και κωµωδίας (µαζί) που πραγµατοποιήθηκε στο Κίλκενι. Μεταξύ άλλων, διεξήχθη και ένας διαγωνισµός ιδεών για το πώς θα βγει η Ιρλανδία από την κρίση. Ως καλύτερη λύση προκρίθηκε η… συγχώνευση µε την Αυστραλία.
«Οι Αυστραλοί έχουν µεγάλο ορυκτό πλούτο αλλά καθόλου νερό, και καθόλου κουλτούρα. Εµείς απεναντίας δεν έχουµε ορυκτό πλούτο, έχουµε όµως πολύ νερό και µπόλικη κουλτούρα.

G’day!» – hello!, δηλαδή, στην αυστραλιανή αργκό. Ηταν η κορύφωση του Kilkenomics, του τετραήµερου φεστιβάλ που έγινε στη µεσαιωνική πόλη του Κίλκενι· η 24η κατά σειρά συζήτηση, µε γενικό τίτλο «Η Ιρλανδία έχει οικονοµολόγους!». Είχαν προηγηθεί συζητήσεις και σόου µε θέµατα όπως «Τι στο διάβολο συνέβη µόλις τώρα», «Ο καλύτερος τρόπος να κλέψεις µια τράπεζα είναι να έχεις µία δική σου», «Ενας φανταστικός προϋπολογισµός», «Πόσο χάλια µπορεί να γίνει το πράγµα;». Στα διαλείµµατα, κρατούσε συντροφιά στο κοινό ένα συγκρότηµα µε τίτλο «Dead Cat Bounce», «Το γκελ της ψόφιας γάτας» δηλαδή, ένας όρος της Γουόλ Στριτ για τις µετοχές που δίνουν ένα τελευταίο, σύντοµο δείγµα ζωής πρoτού πιάσουν πάτο. Προτιµήθηκαν τραγούδια όπως το The Gambler (Ο τζογαδόρος) του Κένι Ρότζερς, το Road to Nowhere (∆ρόµος προς το πουθενά) των Τόκιν Χεντς, και το «Money, That’s What I Want» (Χρήµα, αυτό θέλω) αλλά στην εκδοχή των Μπιτλς.

Ενα µοναδικά ιρλανδικό χαρµάνι τραγωδίας και σάτιρας, αυτό ήταντο φεστιβάλ.

Μοιραζόµενοι την ίδια σκηνή, οικο-νοµολόγο και εραστές της stand-up comedy προσπάθησαν να βοηθήσουν χιλιάδες εµβρόντητους πολίτες να καταλάβουν τα πώς και τα γιατί της θεαµατικής οικονοµικής πτώσης που βίωσε και εξακολουθεί να βιώνει η Ιρλανδία, η αλλοτινή Κέλτικη Τίγρη – που, όπως σηµειώνουν οι «Times», θυµίζει πια περισσότερο τροµαγµένο γατάκι. «Η γνώση είναι δύναµη, και είναι πολύ δύσκολο για τους απλούς ανθρώπους να καταλάβουν πώς έφτασε η Ιρλανδία σε αυτό το χάλι, να έχει έλλειµµα 32%», δήλωσε ο οικονοµολόγος ΜακΓουίλιαµς, που εµπνεύστηκε το φεστιβάλ από κοινού µε τον κωµικό Ρίτσαρντ Κουκ και δεν κρύβει την ελπίδα του να κινητοποιηθούν οι πολίτες εναντίον των κυβερνητικών πολιτικών. «Οι ιρλανδοί πολίτες είναι οργισµένοι, µπερδεµένοι, νιώθουν ντροπιασµένοι και ανήµποροι», πρόσθεσε ο Ρίτσαρντ Κουκ. «∆ιψούν να καταλάβουν και οι κωµικοί είναι πολύ καλοί στο να µετατρέπουν περίπλοκες ιδέες σε πολύ απλές έννοιες που βγάζουν νόηµα».

Μπαταρίες…
Ο πρώην σύµβουλος µάνατζµεντ και νυν κωµικός Κολµ Ο’Ρίγκαν µοιράστηκεµε το κοινό τη σύγχυσή του: «Υποβαθµιστήκαµε από το ΑΑΑ+ στο ΑΑ. Τι σηµαίνει αυτό; Πριν, ήµασταν µπαταρία για τηλεχειριστήριο, ενώ τώρα κάνουµε µόνο για κανένα Walkman».

«Φταίµε κι εµείς», διακήρυξε ο κωµικός Τζο Ρούνι. «∆είτε τους Γάλλους, µε το που πάει να σκεφτεί η κυβέρνηση για µεταρρυθµίσεις, αρχίζουν να καίνε αυτοκίνητα και να πετάνε πρόβατα. Ο Ιρλανδός ανέχεται τα πάντα. Οταν πάει στο εστιατόριο και το φαγητό είναι βρασ’ τα, δεν παραπονιέται. Να το στείλει πίσω; Ποτέ! ∆εν θα τους προσφέρω την ικανοποίηση! Θα το φάω όλο και θαξεράσω σπίτι»…

τΟ ΓΕΛιΟ ΕιΝΑι ΦΑΡΜΑΚΟ

Σάτιρα και οικονοµία βρέθηκαν κάτω από την ίδια τέντα στο φεστιβάλ του Κίλκενι µε… σπαρταριστά αποτελέσµατα

Τρεις γάµοι και ένα ανέκδοτο

ςτΟ ΚιΛΚΕΝι, γνωστοί οικονοµολόγοι κλήθηκαν µεταξύ άλλων να πουν ένα αγαπηµένο τους ανέκδοτο και γνωστοί κωµικοί, να καταθέσουν την αγαπηµένη τους οικονοµική θεωρία. Ιδού λοιπόν η αγαπηµένη οικονοµική θεωρία του κωµικού Νιλ Ντέλαµιρ: «Αντιµετωπίζουµε έναν οικονοµικό Αρµαγεδδώνα. Υπάρχει όµως κάτι ακόµα που µπορούµε να δοκιµάσουµε. Οι Corrs (ιρλανδικό συγκρότηµα κέλτικης µουσικής αποτελούµενο από τρεις πανέµορφες γυναίκες και έναν άνδρα, όλοι αδέλφια) µπορούν να σώσουν την Ιρλανδία. Το µόνο που πρέπει να κάνουν η Αντρια, η Σάρον και η Κάρολαϊν είναι να παντρευτούν τον (Μεξικανό δισεκατοµµυριούχο) Κάρλος Σλιµ, τον (ιδρυτή της Microsoft) Μπιλ Γκέιτς και τον (πλουσιότερο επενδυτή παγκοσµίως) Γουόρεν Μπάφετ. Ως γνωστόν, στην Ιρλανδία δεν υπάρχει προγαµιαίο συµβόλαιο. Τους χωρίζουν λοιπόν και παίρνουν τη µισή περιουσία τους, κάπου 50 δισεκατοµµύρια δολάρια σύνολο, πάνω κάτω δηλαδή όσα χρειαζόµαστε για να σώσουµε τις τράπεζες. Κορίτσια, πλαγιάστε και σκεφτείτε την Ιρλανδία!».

Θεωρητικώς… σώθηκαν
Και το αγαπηµένο ανέκδοτο του οικονοµολόγου Χα-Τζουν: «Τρεις ναυαγοί σε ένα ερηµονήσι βρίσκουν ένα καφάσι γεµάτο κονσέρβες. Ο πρώτος, θεωρητικός φυσικός, σκέφτεται ένα µοντέλο µηχανήµατος που ανοίγει κονσέρβες µε εκπληκτική ικανότητα, κατόπιν συνειδητοποιεί πως δεν υπάρχουν διαθέσιµα υλικά για να το κατασκευάσει. Ο δεύτερος, µηχανικός, προσπαθεί να ανοίξει τις κονσέρβες µε οτιδήποτε διαθέσιµο – πέτρες, ξύλα, καρύδες – όλα µάταια. Ο τελευταίος, οικονοµολόγος, παρεµβαίνει και ξεκινά ως εξής: Ας υποθέσουµε ότι έχουµε ένα ανοιχτήρι κονσερβών…».