[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Αλλος για Χίο τράβηξε και άλλος για Τορόντο

Το «plan B» υλοποιούν ολοένα και περισσότεροι, οι οποίοι, διαπιστώνοντας πως τα περιθώρια στενεύουν, φτιάχνουν τις βαλίτσες τους, στοιβάζουν τα υπάρχοντά τους σε κούτες και µεταναστεύουν.

Οι πιο γενναίοι – ή πιο στριµωγµένοι λόγω της ανεργίας και των απλήρωτων δόσεων του δανείου – βγάζουν εισιτήριο για εξωτερικό. Αλλοι αναζητούν ένα µέλλον στην Αγγλία, κάποιοι µία θέση στην οικογενειακή επιχείρηση της ξενιτεµένης θείας στην Αυστραλία, ενώ δεν είναι λίγοι εκείνοι που σερφάρουν στο Ιντερνετ για να βρουν το χαµηλότερο ηµεροµίσθιο στις ΗΠΑ. Κάνουν τους υπολογισµούς τους και κοιµούνται ήσυχοι – ή τουλάχιστον µε ένα σχέδιο κατά νου –, ώστε να µην τους βρει στον… ύπνο η καταστροφή. Ξέρουν πως θα έχουν διέξοδο και προορισµό. Παίρνουν κουράγιο από τους συνοµήλικούς τους που έχουν ήδη τολµήσει και από τις ιστορίες που αφηγούνται οι παλαιότεροι, όταν έπλεναν πιάτα σε εστιατόριο του Τορόντο. Το να ξεριζωθούν από τη χώρα δεν αποτελεί επιλογή για όλους. Υπάρχουν κι εκείνοι που επιθυµούν να γυρίσουν στο χωριό ή στην πόλη όπου βρίσκεται το σπίτι του παππού και της γιαγιάς. Κάνουν απότοµη στροφή στο lifestyle που υποστήριζαν µε επιµονή επί χρόνια, αναζητώντας την ηρεµία τους. Χαµογελούν µε τις πιο χαµηλές τιµές στο σούπερ µάρκετ και γελούν µε την καρδιά τους όταν παίρνουν στα χέρια τους την απόδειξη από την ταβέρνα της γειτονιάς. Η «συνταγή» δεν είναι αποκλειστικά ελληνική. Στην Ιρλανδία, όπου η οικονοµική κρίση ροκανίζει τη ζωή των πολιτών και την ελπίδα για σύντοµη ανάκαµψη, υπολογίζεται πως 65.000 άνθρωποι εγκατέλειψαν τη χώρα. Αναµένεται το πόρισµα των κοινωνιολόγων για το µέγεθος του δικού µας κύµατος.