«Ο κύριος 100%» της Γαύδου

Εζησε για λίγο στα Χανιά. Δοκίµασε την τύχη του στη Φρανκφούρτη, αλλάη γερµανική µεγαλούπολη ήταν φυλακή. Αντεξεµόλις πενήντα µέρες καιµετά τα µάζεψεκαι επέστρεψε στη Γαύδο. Είναι, λέει, µεγαλύτερος ο τόπος
του, αφού του εξασφαλίζει ελευθερία και χρόνο για παρέα,ψάρεµα και ηρεµία.Ο Στρατής Λαµπάκηςεξελέγητην περασµένηΚυριακή δήµαρχος τηςΓαύδου σπάζονταςταυτόχρονα δύο ρεκόρ σε αυτές τις εκλογές.

Είναι ο δήµαρχος που εξελέγη µε το µεγαλύτερο ποσοστό που είναι δυνατόνα εκλεγεί κάποιος –πήρε 100% τωνψήφων – και ταυτόχρονα εξελέγη µε τον µικρότερο αριθµό ψήφων σε όλη την Ελλάδα: 89 ψηφοφόροι της Γαύδου πήγανστην κάλπηκαι οι 89 τον ψήφισαν.

Οι κάτοικοι της Γαύδου όπως και των άλλων µικρών νησιών του Αιγαίου περνούν δύσκολο χειµώνα. Η ακτοπλοϊκή σύνδεση µε τα µεγαλύτερανησιά είναι προβληµατική καιη αποµόνωσητων κατοίκων έχει πολλαπλές συνέπειες στη ζωή τους. «Εµείςεδώ πρέπει να µπορούµενα είµαστεαυτόνοµοι. Να έχουµε τις αναγκαίες προµήθειες, να παράγουµε – όσο γίνεται – οι ίδιοι τα τρόφιµά µας αφού το πλοίο µπορεί να έρθει, µπορεί και όχι», λέει ο ΣτρατήςΛαµπάκης. Τοζήτηµα της προβληµατικής ακτοπλοϊκής σύνδεσης του νησιού µε τα Χανιά, άλλωστε, κράτησε τους ψηφοφόρους της Γαύδου µακριά απότις κάλπεςτων περιφερειακών εκλογών, σε ένδειξη διαµαρτυρίας. Μόνο 3 απότους 89 ψήφισαν για περιφερειάρχη. Στους εκλογικούς καταλόγους της Γαύδου είναι εγγεγραµµένοι 162 ψηφοφόροι, δηλαδή η αποχή άγγιξε το 46%. Πολλοί είναι µετανάστες, άλλοι ακόµη και από τα πιο κοντινά µέρη των Χανίων δεν κατάφεραν να πάνε στο νησάκι την ηµέρα των εκλογών.Τον χειµώναοι µόνιµοι κάτοικοι είναι πάνω – κάτω ογδόντα και γίνονται µια παρέα.

Το κύµα της φυγής. Ο 48χρο
νος ΣτρατήςΛαµπάκης έχει ήδη δύο θητείες ως κοινοτάρχης. Είναι γέννηµα – θρέµµα του νησιούκαι τα τελευταία χρόνια διατηρεί εκεί µια ταβέρνα. Οταν πήγαινε στο δηµοτικό, το σχολείοτης Γαύδου είχε 32 µαθητές. Γιατο γυµνάσιο οι περισσότερες οικογένειες χωρίζονταν. Τα παιδιά πήγαιναν στην Παλαιόχωρα Χανίων και έµεναν σε οικοτροφείο ή οι οικογένειες ολόκληρες µετανάστευαν. «Στα Χανιά, την Αµερική,τον Καναδά…εντός και εκτόςΕλλάδος» θυµάται ο κ. Λαµπάκης, οοποίος τελείωσε το δηµοτικό, αλλά δεν έφυγε. Στο οικοτροφείο της Παλαιόχωρας για το γυµνάσιο πήγε ο δίδυµος αδελφός του. «Εκείνοςτα πήγαινε καλύτερα µε το σχολείο, οι γονείς µας δεν άντεχαν οικονοµικά να συντηρήσουν δύο παιδιά ταυτόχρονα µακριά». Σήµερα, στο δηµοτικό και το γυµνάσιο της Γαύδου φοιτούν συνολικά έξι παιδιά. Οι δύο κόρες του κ. Λαµπάκη πήγαν σχολείο στα Χανιά. «Ξεκινήσαµε µε τη µεγάλη που τώρα είναι φοιτήτρια στην Πάτρα, ακολούθησε και η µικρή», λέει.

Σύµφωνα µε τον Στρατή Λαµπάκη, η µεγάλη του κόρη είναι ανάµεσα στους νέους ανθρώπους µε καταγωγή από τηΓαύδο που επιθυµούν να γυρίσουν στο νησάκιµετά τις σπουδές. Για εκείνον αυτή η υπόθεσηείναι έναπροσωπικό στοίχηµα. Οπως λέει, θέλει από τη θέση του δηµάρχου να δηµιουργήσει τις προϋποθέσεις επιστροφής και για την κόρη του και για όλους όσοι το επιθυµούν. «Εχουµε έναν τόπο ευλογηµένο. Αν τακαταφέρουµε έτσι ώστε να µπορεί κανείς να έχει δουλειά στη Γαύδο –κανείς δεν επιδιώκειεδώ να είναιπλούσιος, άλλα είναι τα καλά µας – τότε θα έχουµε πετύχει».

Στα µέσα της δεκαετίας του ‘80 ο ΣτρατήςΛαµπάκης ακολούθησε τα βήµατα των συµπατριωτών του στον δρόµο της µετανάστευσης. Βρέθηκεστη Φρανκφούρτη, βρήκε αµέσως δουλειά, αλλά ένιωσε φυλακισµένος. «Τα λεφτά ήταν καλά, η ζωή µου όµως είχε ωράριο φυλακής. Να πάω στη δουλειά, να γυρίσω στο σπίτι, να καθήσωµια – δυο ώρες,να φάω καινα κοιµηθώ. Πενήντα µέρες άντεξα». Γύρισε στη Γαύδο, που όπως λέει του εξασφαλίζει καλή ζωή και ελευθερία. Παλαιότερα, τον χειµώναστα µικρά νησιάέκανε να πιάσει καράβι 30 – 35µέρες. Ακόµη καισήµερα όµως, οι κάτοικοι των µικρών νησιών όπως η Γαύδος νιώθουν αποµονωµένοι, παρότι οι συνθήκες έχουν αλλάξει. «Απέχουµε 22 ναυτικά µίλια από τηΧώρα Σφακίων και 32ν.µ. από την Παλαιόχωρα. ∆εν είναι δυνατόν να κάνει το καράβι τέσσερις ώρες για να έρθει. Τα τελευταία χρόνια διαπιστώνουµε ότι νέοι άνθρωποι θέλουν να επισκεφθούντη Γαύδο.Αν έχεις όµως µόνο µια- δυο µέρεςκαιρό, το σκέφτεσαινα ταξιδεύειςοκτώ ώρες πηγαινέλα».

Ο τουρισµ ός. Οι κάτοικοι της Γαύδου δηµιουργούν υποδοµές κυρίως για την υποδοχή επισκεπτών. Οπως η Τήλος προσελκύει επισκέπτες χοµπίστες παρατηρητές πουλιών δηµιουργώνταςµονοπάτια και σηµείαπαρατήρησης,η Γαύδος περιµένει αυτές τις ηµέρες τα χρήµατα γιατην ανάδειξη δικτύου µονοπατιών. Ο κ. Λαµπάκης είναι φύσει αισιόδοξος. Ετσι, προσδοκά ότιο µικρόςκαλλικρατικός δήµος τουθα καταφέρει να εξασφαλίσει τηναναγκαία χρηµατοδότηση για τις υποδοµές που απαιτούνται ώστε να επιµηκυνθεί η τουριστική περίοδος στο νησί. «Εµείς και τώρα καλοκαίρι έχουµε», λέει. Στόχος του, µε τις δυνατότητες που παρέχει ο «Καλλικράτης», είναι να δηµιουργηθούν θέσειςεργασίας από τον δήµο στη Γαύδο για να είναι εφικτό να µείνουν εκεί οι νέοι του νησιού και άλλοι ναεπιστρέψουν. «Μπορεί να είναι η ευκαιρία µας. Ο δήµος ναλειτουργήσει, ας πούµε, ως επιχειρηµατίας προκειµένου να βελτιωθεί η ζωή όλων µας».

Ο δήµαρχοςόµως έχεικαι άλλους, πιο άµεσουςστόχους. Χρειάζονται, για παράδειγµα, χρήµατα για τον εκσυγχρονισµό του εξοπλισµού στο ιατρείο του νησιού ώστε κάτοικοι και επισκέπτες να νιώθουν πιοασφαλείς. Θέλει ακόµη λιµνοδεξαµενές για τη συγκέντρωση του νερού προκειµένου να µπορούν να καλλιεργήσουν. Καθώς µάλιστα βλέπει ότι αρκετοί θέλουν να επιστρέψουν στο νησί, µιλά ακόµη και για τη δυνατότητα επέκτασης του οικισµού.

Ισχύει άραγε για τον Στρατή Λαµπάκη το «κάλλιο πρώτος στο χωριό»; «Στη Γαύδο δεν πνίγηκα ποτέ. Η ταβέρνα µουέχει όσηδουλειά µπορείνα έχει, αλλά όποιος είναι εδώ έχει ζωή. Μπορεί να µην έχεις χρήµατα, αλλά είσαι ελεύθερος» απαντά.

ΕΙΠΕ

Ο «Καλλικράτης» µπορεί να είναι η ευκαιρία και για µας στα µικρά νησιά. Να µπορέσει ο δήµος να λειτουργήσει ως «επιχειρηµατίας», να βοηθήσει να µείνουν εδώ οι ντόπιοι και να επιστρέψουν όσοι το θελήσουν

Στη Γαύδο ποτέ δεν πνίγηκα. Εδώ µπορεί να µην έχεις λεφτά, έχεις όµως ζωή. Είσαι ελεύθερος