ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Παχυδερµία

Ο λόγος στους αναγνώστες. Ο Τάκης Σουβαλιώτης, Χαλανδρίτσα Πατρών, γράφει:

«Με αφορµή τα πλούτη που εµφανίζουν οι σηµερινοί πολιτικοί µας στις φορολογικές τους δηλώσεις, ήρθαν στο µυαλό µου κάποιες παλιότερες εποχές που έβγαζαν πολιτικούς µε επιβλητικότατο ηθικό ανάστηµα. Τέτοιους πολιτικούς είχε αναδείξει και η Αχαΐα.Με ισχνά οικονοµικά πήρε τον δρόµο για τοΓουδί ο ∆ηµ. Γούναρης. Στο ίδιο περίπου οικονοµικό επίπεδο βρέθηκαν και οι Ανδρέας Μιχαλακόπουλος, Γεώργιος Παπανδρέου, Παν. Κανελλόπουλος κ.ά. Αλλά αςσταθώ σε έναν δευτεροκλασάτο πολιτικό, που ήταν και Χαλανδριτσάνος. Τον Αθ. Αντωνόπουλο, που εκλεγόταν βουλευτής µε το Λαϊκό Κόµµα (ο µακαρίτης ο πατέρας µου που ήταν βενιζελικός δεν τον είχε ποτέ του ψηφίσει).

Ο Αντωνόπουλος για µοναδικό βιος του είχε ένα σπιτάκι εδώ στη γειτονιά µου, ένα-δυοκοστούµια και µια µαγκούρα… Τον δε µικροµισθό που έπαιρνε, τονδιέθετε για τους χωρικούς που κατέβαιναν στην Πάτρα.

Κάθε µέρα τους τραπέζωνε µε όσπρια, πατάτες και ζυµαρικά σε ένα πρόχειρο µαγέρικο, που είχε δηµιουργήσειεκεί κοντά στο γραφείο του. Ολα αυτά τα έβραζε µια αδερφή του, σε ένα µεγάλο καζάνι. Σαν και αυτά πουβράζαµε τον µούστο, τα κρέατα για τους γάµους και το νερό, που χρησιµοποιούσαν οι γυναίκες στοπλύσιµο των ρούχων.

Ο Αντωνόπουλος αγκάλιαζε τους πάντες.

Ακόµη και αυτούς που τον έβριζαν.Και τον µούντζωναν. Και όταν πέθανε λίγο µετά το 1950, οι φίλοι του έκαµαν µεταξύ τους έρανο για τη µεταφορά τηςσορού του στην Πάτρα.

Ολοι οι πολιτικοί µας νοιάζονταν κάποτε και για την υστεροφηµία τους!

Αλλά και ο κόσµος που έκοβε τότε την πείνα του µε λίγο ψωµοτύρι και µε µια χούφτα στουµπιστές ελιές, κοίταγε το νερό στον ήλιο, ως προς τους πολιτικούς που ψήφιζε.

Τους ήθελε όλους να είναι άσπιλοι και αδιάβλητοι.

Θεέ µου, απόδική σου κατάρα έχουµε καταλήξει σε αυτήν τηνπολιτική παχυδερµία, που σηκώνει µέχρι και φτυσίµατα;».