Η Εκάβη του Τσαρούχη µε το ανοιχτό µυαλό

Υπερασπιζόταν το καινούργιο και τους νέους του θεάτρου η ηθοποιός που έφυγε από τη ζωή στα 91 της χρόνια
Τη θαύµαζα.Και την εκτιµούσα. Τη Σµάρω Στεφανίδου. Που έφυγε από τη ζωή την Κυριακή διακριτικά και γαλήνια, χωρίς πόνους και ταλαιπωρία, µέσα στην αγάπη που της άξιζε, στοΙπποκράτειο όπουνοσηλευόταν. Πλήρης ηµερών _ στα 91 της χρόνια _, σε πλήρη διαύγεια, µε τις αισθήσεις της πάντα οξυµµένες, παρούσα και συµµέτοχος σε ό,τι το καινούργιο και το ενδιαφέρον. Τα τελευταία χρόνια, κυρίως µέσω του Φεστιβάλ Αθηνών.

Η Σµάρω Στεφανίδου πήγαινε µε την κόρη της και φίλους της στις πιο προχωρηµένες εκδηλώσειςτου, ακόµα και στις πολύωρες, και όποιονπειραµατισµό κι αν έβλεπε, στο τέλος ποτέδεν µουρµούριζε, ποτέ δενγκρίνιαζε, ποτέ δεν µεµψιµοιρούσε όπως συνηθέστατα συµβαίνει µε τους συνοµηλίκους της καλλιτέχνες που αναµιµνήσκονται ηµερών παλαιών… Αντίθετα, πάντα είχε έναν καλό λόγο να πει, πάντα προσπαθούσε ναστηρίξει τις προσπάθειες των νέων.

Η καρατερίστα που διέπρεψε στη σκηνή µας – επί 37 χρόνια – και στην οθόνη, αλλά και η Εκάβη, η «ρουµελιώτισσα αρχοντοχήρα», στις εµβληµατικές «Τρωάδες» του Γιάννη Τσαρούχηµικρασιατικής καταγωγής, είχε γεννηθεί το 1919. Σπούδασε θέατρο, παρά τις αντιρρήσεις της οικογένειάς της, στη δραµατική σχολή του Εθνικού Θεάτρου και πρωτοεµφανίστηκε στη σκηνήτο 1937 στο έργο του Σπύρου Μελά«Ο Ρουµπής, η Κουµπή και τα κουµπιά» µε το θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη, µε τον οποίο συνεργάστηκε µέχρι το 1940. Συνεργάστηκε επίσης µε τους θιάσους Κατερίνας, Ενωµένων Καλλιτεχνών, Μανωλίδου – Παππά, Βασίλη Λογοθετίδη – η βασικήτου καρατερίστα επί οκτώ χρόνια –,Χορν, Κύρου -Κωνσταντάρα, Λαµπέτη, Κοντού- Ληναίου – Ρίζου, Γκιωνάκη -Σύλβα – Μιχαλόπουλου, Βόγλη, Φέρτη – Καλογεροπούλου, Βουγιουκλάκη, Βουτσά, Βανδή, µε το «Απλό Θέατρο» των Χρήστου Πολίτη – Αντώνη Αντύπα, όπου έκανε και τον τελευταίο της ρόλοτο 1984 στο έργο της Σαγκάν «Μην προσπερνάς την ευτυχία» κ.ά.

Εκανε επίσης αρκετές ταινίες – η µαραµένη, σιωπηλή, µελαγχολική γεροντοκόρη Χρυσάνθη, στηνταινία του Σακελλάριου «∆εσποινίς ετών 39» που έπαιξε και στο θέατρο, πλάι στον Λογοθετίδη, είναιίσως η καλύτερή της στιγµή – λίγη τηλεόραση και πολύ ραδιόφωνο.

Γυναίκα του κοµπέρ και τραγουδιστή Βάσου Σεϊτανίδη που έφυγε νωρίς από τη ζωή, η Σµάρω Στεφανίδου ήταν η αγαπηµένη µάνα και συνεργάτρια της ειδικευµένης στον ινδικό χορό Μπάρατα Νάτιαµ και στη γιόγκα χορεύτριας, χορογράφου και χοροθεραπεύτριας Λήδας Σάνταλα µε την οποία έχουν δηµιουργήσει στο Χαλάνδρι τον Πολυχώρο Πολιτισµού και Τεχνών «Shantom».

 INFO

Η κηδεία της θα γίνει αύριο, στις 15.30, στο Β’ Κοιµητήριο, στα Πατήσια

Σηµαντικοί σταθµοί

Τρεις σταθµούς ξεχωρίζω στην καριέρα της Σµάρως Στεφανίδου:

Το 1942 έχει την τύχη να είναι στη διανοµή της «Αγριόπαπιας» του Ιψεν µε την οποία εγκαινιάζει ο Κάρολος Κουν το «Θέατρο Τέχνης» όπου και θα παραµείνει έως το 1944.

Το καλοκαίρι του 1965 παίζει µε το εκπληκτικό χιούµορ που διέθετε τη Μαρίκα στην κωµωδία των Γιαλαµά – Πρετεντέρη «Μιας πεντάρας νιάτα», ρόλο που κάνει και στον κινηµατογράφο.

Το καλοκαίρι του 1977 είναι η Εκάβη στις «Τρωάδες» του Γιάννη Τσαρούχη που έγραψαν ιστορία _ µια «µαρουσιώτισσα αρχοντοχήρα» όπως την ήθελε ο σπουδαίος ζωγράφος και σκηνογράφος / ενδυµατολόγος, που έκανε την πρώτη του σκηνοθεσία.