Τι ”χες δηµαρχάρα, τι ”χα πάντα: αυγά!

Τι κι αν πέρασαν κοντά 120 χρόνια από τη δηµαρχία, εν Αθήναις, του θρυλικού Τιµολέοντος Φιλήµονα. Δεν άλλαξαν και πολλά, έως τίποτα, από τότε που (το 1891) µετά την παραίτησή του από τη δηµαρχία συνέγραψε την ογκωδέστατη µελέτη «Ο Δήµαρχος κατά την Ελληνικήν Νοµοθεσίαν» για τα δικαιώµατα και τις υποχρεώσεις των τοπικών «διοικητών».

Τι διαπίστωσε ο Φιλήµων; «Οι περισσότεροι που αναλαµβάνουν δηµοτικοί άρχοντες αγνοούν τα στοιχειώδη. Κατά την εκλογήν των δηµάρχων το συνηθισµένο είναι να µην υπολογίζεται η προσωπική ικανότης».

«Την εκλογήν των δηµοτικών αρχόντων κανονίζουσι τα κόµµατα, κατά το πλείστον, τα κοµµατικά επιτόπια συµφέροντα και λόγοι ελάχιστοι αφορώντες εις την καλήν διοίκησιν του Δήµου».

«Οι δηµοτικοί άρχοντες καθίστανται έρµαια και πράγµατι υποχείριοι και εν σιγή δέχονται και ανέχονται επεµβάσεις εκρύθµους ή προσβλητικάς του αξιώµατος αυτών εκ µέρους της προϊσταµένης διοικητικής αρχής».

Το καλύτερο; «Ο δήµαρχος µοιάζει µε ωόν που κυλίεται ανάµεσα στα λιθάρια της κεντρικής εξουσίας και των τοπικών συµφερόντων». Σιγά τ’ αυγά, δηλαδή.