Ως άλλος Αννίβας

Στην επιστροφή του στο Λιµάνι, ο Βαλβέρδε είδε να του στρώνουν κόκκινα για την υποδοχή, αλλά ο δρόµος δεν είναι στρωµένος µε ροδοπέταλα.

Ο Ισπανός γνωρίζει τις δυσκολίες του εγχειρήµατος και δέχεται κριτική. Μετά την ήττα από τον Ηρακλή, τον κατηγόρησαν πως δεν διαχειρίστηκε σωστά την κατάσταση και ύστερα από την επιτυχία του ΠΑΟ στο ντέρµπι, ο Βαλβέρδε τα άκουσε για τον τρόπο που επέλεξε να αγωνιστεί. Χθες, όµως, ο κόουτς αποφάσισε να το παίξει άλλος… Αννίβας και να πει ουσιαστικά «ή θα βρούµε τον δρόµο ή θα τον δηµιουργήσουµε»! Και είναι σαφές πως ο Βαβλέρδε δεν ακούει κανέναν και δη όσους έχουν παρωχηµένες αντιλήψεις ή δίνουν παραπάνω σηµασία στα εφήµερα αποτελέσµατα.

Ο Βαλβέρδε πολύ απλά επιλέγει το «δύο σε ένα». Θέλει να φτάσει τόσο στην κατάκτηση της κορυφής όσο και να φτιάξει µια νέα οµάδα µε αξιόλογους παίκτες.

Ζητεί να αξιοποιήσει το ρόστερ του Ολυµπιακού και να εξελίξει τους ποδοσφαιριστές. Επιµένει στον Φετφατζίδη, µολονότι ο µικρός εµφανίζει µεταπτώσεις στη φόρµα του. Χρίζει αριστερό ενδιάµεσο τον Μιραλάς και δηµιουργεί ένα νέο πανευρωπαϊκό πρότυπο σέντερ φορ. Διαλέγει τον Πάρντο για τον «άσο», ώστε να γίνει οµαλά η διαδοχή τού Νικοπολίδη και παίζει ο ίδιος τον ρόλο της ασπίδας στην επιχείρηση αυτή. Δοκιµάζει και σε δύσκολα µατς τον Ιµπαγάσα ως δεύτερο κεντρικό χαφ, έστω και αν χάνει σε δύναµη και τρεξίµατα. Γιατί γνωρίζει πως ο Ολυµπιακός πρέπει να αποκτήσει µια ταυτότητα αγωνιστική και να µην εξαρτάται από άτοµα ή απουσίες. Ο Βαλβέρδε δουλεύει το σύστηµα και «χτίζει» σε καθηµερινή βάση στον Ρέντη.

Σαφώς και δεν είναι ο καλύτερος προπονητής στην Ευρώπη. Αλλά τη δουλειά τη γνωρίζει. Εµµένει στις απόψεις – ιδέες του και δείχνει διατεθειµένος να «παλέψει µέχρι τέλους» για αυτές. Αν υπάρξει υποµονή από τον συνήθως ανυπόµονο κόσµο του Ολυµπιακού, τότε και το δεύτερο πείραµα του Βαλβέρδε στο Λιµάνι θα είναι επιτυχηµένο.