ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Πύργοι χλιδής

Ο λόγος στους αναγνώστες. Ο Κ. Κωστάκης, Αγκύλης 79, Αθήνα, γράφει:

«Να σας πω τι µου θυµίζει κάθε ηµέρα η κ. Αλέκα, µε τη µόνιµη συµπεριφορά της στην πολιτική µας ζωή;

Την πάροδο της τραγωδίας του Οιδίποδα Τυράννου του Σοφοκλή, µε το: “Υβρις φυτεύει Τύραννον”.

Με αυτή την αποστροφή ξηµεροβραδιάζεται, να διεκτραγωγεί ακατάπαυστα την κατάντια της Ελλάδας, που καταβροχθίζουν αχόρταγα τις σάρκες της τα δύο µεγάλα κόµµατα την ώρα που αυτή µένει µόνο µε τα γλειφιτζούρια της κρατικής επιχορήγησης.

Πόσο, αλήθεια, γκαβώνει η απληστία τον άνθρωπο!

Πόσο το πετσί της κ. Αλέκας µέστωσε, µέσα στους πύργους της χλιδής που της χάρισαν και της χαρίζουν ακόµη γενναιόδωρα τα πρόσφορα αγίων _ πραγµατικά αγίων _ ανθρώπων, που τους γνώρισα από τα φοιτητικά µου χρόνια του ‘40, να κόβουν το ψωµί από το στόµα τους για να το στείλουν στον Περισσό! Και αυτή να φτάνει στο σηµείο να συµµαχεί ανενδοίαστα και µε τη Νέα Δηµοκρατία».

Ο ίδιος σε άλλο γράµµα του σηµειώνει:

«Αγαπητέ µου Λευτέρη, Θα παρακαλέσω πολύ να µου επιστρέψεις να διευκρινίσω ότι η πρόθεσή µου στα όσα θα γράψω στη συνέχεια δεν είναι η κριτική της γλώσσας στα λήµµατα που παίρνω από “ΤΑ ΝΕΑ” των ηµερών 25-26/9 και ένα από τις 27/9.

Στέκοµαι µόνο στην προσπάθεια να συστήσω τον σεβασµό στην “Ωραία Ελένη των γλωσσών”, όπως την χαρακτήρισε ένας µεγάλος µας δάσκαλος µε κάποιον πλάγιο τρόπο σε µια του αποστροφή. Να σταθούµε µπροστά της µε το µεγαλείο του σεβασµού που στάθηκε ο Μακρυγιάννης, που σαν γνήσιος αρχαίος Ελληνας βρίσκει τόσο λίγες τις δυνάµεις του, που ντρέπεται να αρχίσει ανακατεύοντας τους θεούς και ζητά από τους ανθρώπους τη συγκατάβαση στην αγραµµατοσύνη του.

Αναρωτιέται λοιπόν κάποιος, Λευτέρη µου, αυτοί που στα φύλλα 25-26 και 27 χρησιµοποίησαν τις λέξεις “περαίωση”, “πριαπισµός”, “ντιλ”, “προφίλ” και (την ανορθόγραφη) “φοριαµός”, τι ποσοστό από τους αναγνώστες τους πιστεύουν πως γνωρίζουν τη σηµασία των λέξεων αυτών; Μα, κι αν ισχυριστούν πως πατούν στα χνάρια του Παπαδιαµάντη, εκείνος θα τους αποστοµώσει ψιθυρίζοντάς τους από τα Ηλύσια Πεδία: “Ο tempora o mores!”».